ziel

Chief

Chief heet hij.
Staat al een tijdje bij ons op stal, maar ik had hem nog niet ontdekt.
En tot mijn verbazing blijk ik op zijn vader, en op zijn opa en oma gereden te hebben.
Bandit, zijn opa, was een echte donderstraal en deed zijn naam eer aan.
Mooi bont getekend, een echt Indianenpaard.
Eentje van uitersten. Of hij liep voor geen meter. Sporen voelde hij dan niet eens.
Prikte jij mij? dacht hij dan en ging vrolijk verder met eigenwijs zijn.
Of hij naaide er opeens tussenuit tijdens een rustig galopje en stond jevervolgens ongewild aan de andere kant van de bak. Beetje ongeleid projectiel-idee.
Had ie zijn dag, dan kon je er een mooie proef mee lopen.
Bandit is goed terecht gekomen, hij heeft nu een baas die hem aan kan.

Bandit
Bandit

Samen met Haesta kreeg Bandit een zoon: Slide.
Slide is gespikkeld in plaats van gevlekt, maar heeft ook iets Indiaans-achtig.
Merries normaal gesproken heel bezorgd voor hun veulens, maar mogen wij mensen er toch al snel bij. Maar Slide vond dat hij voorrang had op alles.
Vrat zelfs het eten van zijn moeder op en duwde haar in de hoek.
Het zal je veulen maar wezen!
Hij is een tijdje weg geweest. Maar sinds een aantal maanden weer terug op stal.
En zijn moeder is hem blijkbaar niet vergeten wat heel uitzonderlijk is.
Ze neemt nu wraak op hem en Slide moet het niet wagen om in haar buurt te komen.
Mijn laastste les op Slide was nogal enerverend.
Hij verrekte het om te lopen en stond gewoon midden in een galop stil.
En dan moest ik oppassen om niet uit het zadel gelanceerd te worden.
Maar de humor kan ik er dan ook wel weer van inzien.
Dus ik ben maar echt cowboytje gaan rijden en Slide koos toch wel eieren voor zijn geld.
Het arme beest was na de les dan ook helemaal zeiknat en ik loop nu nog met spierpijn rond.

Slide

Slide

Chief is dus een zoon van Slide. Ik ben even kwijt wie zijn moeder is.
Ook hij is een donderstraal eerste klas.
Dat zit blijkbaar in de hengstige genen.
En is bont gevlekt. 4 jaren jong en met een klein trauma.
Hij durft de bak niet in en heeft wat met mannen.
In de stal laat hij regelmatig merken dat hij er is.
Zet gerust zijn voorbenen in de voerbak en kijkt dan triomfantelijk om zich heen.
Chief heeft ook een gave, die ik niet gauw bij paarden zie.
Hij leest namelijk je ogen.

Chief

Chief

“Je ogen zijn de spiegel van je ziel”, schreef da Vinci ooit.
En daarom misschien wel je meest waardevolle bezit.
Door iemand zijn ogen kun je zien hoe hij zich voelt, en welke emoties hem raken.
Op het moment dat die emoties in een persoon wakker worden gemaakt zie je iets veranderen in de ogen. Boos, verdrietig, bang of juist blij, en dat verraadt zich door de ogen.
Vooral bij goeroes en leermeesters die veel aan meditatie doen is te zien dat zij een onvoorwaardelijke en open liefdevolle blik hebben. Hierbij staan de ogen open voor alles wat komt, zonder verwachtingen of een oordeel.

Sorry, dit was even een kleine afdwaling………….
Afijn Chief weet dus wat je gemoedstoestand is.
Hij kijkt je diep doordringend aan. Je wordt nog net niet figuurlijk uitgekleed.
En aan de hand daarvan bepaalt hij zijn houding naar jou.
Een man hoeft dan ook niet zomaar zijn stal binnen te lopen.
Ik als vrouw, werd natuurlijk gekeurd door Chief.
Op afstand even kat uit boom kijken.
Daarna kwam hij naar me toe en moest ik hem kroelen.
En zomaar uit het niets kreeg ik een zoen van hem.
Omringt door een hete adem.
Wel niet zo’n lekker odeurtje, maar toch.
Dit is dan zo’n kleine unieke ervaring, die je niet vergeet…..

Stof tot nadenken…..

is het volgende:
wist jij dat een lichaam na het overlijden 21 gram minder weegt?
Toen ik erover nadacht, kwam een fragment van een film bij mij naar boven. Daarin werd een zieke man gekoppeld aan een machine. Op het moment van overlijden werd daarin zijn ziel opgevangen. De ziel smeekte om zijn vrijheid, en heeft die uiteindelijk ook gekregen.
 
In 1907 voerde Duncan MacDougall (een Amerikaanse arts) een medisch experiment uit door zes patiënten tijdens hun sterfproces te wegen. Voor zijn experiment kwam hij voor paar problemen te staan: als zijn proefpersoon bijvoorbeeld te veel beweegt kun je het niet goed wegen. Daarom koos hij ervoor patiënten te gebruiken die erg zwaar ziek waren en dus stilletjes overlijden. De bedden werden op een industriële weegschaal geplaatst zodat het gewicht van de patiënt voor, tijdens en na de dood in de gaten kon worden gehouden. De zes patiënten verloren enkele minuten tot uren na hun dood een beetje gewicht, gemiddeld 21 gram. Op grond hiervan stelde hij vast dat het menselijk lichaam bij het intreden van de dood 21 gram verliest, wat het gewicht van de ziel zou zijn.

MacDougall woog verder ook stervende schapen en honden. De schapen werden tijdens het overlijden iets zwaarder en verloren dit extra gewicht na de dood weer, terwijl honden zwaarder noch lichter werden. Hieruit concludeerde MacDougall dat zich bij de schapen portalen vormden die de ziel transporteerden en daarna weer verdwenen, en dat honden in het geheel geen ziel hadden.

De resultaten zijn weliswaar gepubliceerd maar nooit gereproduceerd. Heden ten dage is de consensus dat het onderzoek geen enkele wetenschappelijke waarde heeft.

De mythe is echter steeds blijven voortleven. Tot nu toe is er nog geen wetenschappelijk bewijs voor het bestaan van de ziel gevonden, laat staan dat het gewicht exact bekend is.
Het blijft een mysterie,waar je lang over kunt nadenken of filosoferen
Nu nog steeds staan wetenschappers voor grote raadsel over dit probleem. Waar komt toch die 21 gram vandaan?? In de wetenschap bestaat een gouden wet en die luidt: “Iets is waar tenzij het tegendeel is bewezen”. Dus als je niet in de ziel gelooft zou je het tegendeel moeten bewijzen.

De laatste adem is ook vaak de meest diepe zucht die de mens slaakt: echt álle lucht en adem gaat eruit. Voor de gelovigen: de adem die je bij je geboorte ontvangen hebt van God en nu terug geeft.
Het soortelijk gewicht van lucht inclusief waterdamp is ongeveer 1,3 gram per liter. Om 21 gram te krijgen zou je dus 16 liter lucht moeten nemen. Ik denk niet dat er veel mensen zijn die een longinhoud van 16 liter hebben.
Overigens kan de menselijke longinhoud wel een aantal grammen verschil maken tussen longen in ingeademde en uitgeademde toestand. Dus hoe nauwkeurig is nu die 21 gram? En is die bij iedereen gelijk, of zijn er ook dikke en dunne zielen?
Enneh…. maakt het nog uit of de lucht gebakken is of niet?

Er zijn oneindig veel mogelijkheden voor het verschil in gewicht (aliens die 21 gram hersencellen van ons overstralen naar hun ruimteschip of zo), het is het meest waarschijnlijk dat het een fysieke oorzaak heeft.

– De speelfilm 21 Grams, een misdaad-drama uit 2003; de titel verwijst naar het vermeende gewicht van de ziel.
– Het album Alles Blijft Anders van Blof, track 11 is getiteld “21 Gram” en verwijst eveneens naar het gewicht van de ziel.