RBR

RBR 5de Editie Nice, de epiloog

2019-05-08 14.35.56 Zaterdag 11 mei 2019

Deze ochtend was het glibberen en glijen langs het ontbijtbuffet, want als het een nacht lang continue regent en er 130 man op een klein stukje gras staan, dan verandert dit in een modderpoel. Ondanks dat alles nat en vies was namen de deelnemers met een glimlach en moe maar voldaan afscheid van elkaar en genoten wij als organisatie van de complimentjes en bedankjes zoals: “Het einde viel inderdaad letterlijk in het water, maar wat een onvergetelijke week 👍 een absolute aanrader voor iedereen. Een welgemeende dankjewel aan de organisatie”.
Piet Praatpaal was vanwege het slechte weer blijven slapen op de Rammelbakken camping. En hielp iedereen voor de laatste dag van de reis goed op weg…

2019-05-11 08.27.59.jpg

Michel loopt weer in een korte broek rond, iets wat ik deze week niet begrepen heb. Hij legt het uit: “Ik werk veel op festivals, dan is het handig als je kleding snel droog is. Dat is bijvoorbeeld met een lange broek niet handig”. Hm, daar zit wel wat in. Hij draagt ook heel bewust een Northface-jas. Regendicht en gevoerd, en je pleerol blijft er in droog. Slimme jongen die Michel.
Beide fotografen en het Miss Piggie team helpen mee met opruimen en afbreken.
De grote tent wordt onder het zingen van “he-ho, he-ho, je krijgt het niet cadeau, he-ho, he-ho” over onze tentjes gezet zodat we redelijk droog kunnen inpakken.
Om half 11 zijn we klaar. Het regent nog steeds. Miss Piggie springt spontaan in een modderplas in de wetenschap dat ze nog naar het hotel gaan en droge kleren bij zich hebben. Met de wagens naar het toiletgebouw, waar de een uitgebreid gaat douchen, de ander bij de verwarming gaat staan of zich alleen maar omkleedt.
Na een uurtje is iedereen dan zo ver om te vertrekken.

2019-05-11 12.41.34-2.jpg

Ik ben helemaal happy in de wetenschap dat we de zon tegemoet rijden, en beetje sip omdat het de laatste dag is. De saamhorigheid ga ik weer missen.
De regen en kou in ieder geval niet.
De Belsen hebben echt niet begrepen hoe je wegen moet onderhouden. Wat is dat wegdek toch slecht. Voor Bentley ideaal, die daar hun nieuwe prototypes op testen. Scheelt weer de aanleg van een testbaan als die er toch al gratis ligt.
Afscheidslunch in een Italiaans restaurant in het gezelschap van wat maffialeden.
Althans dat denken wij. Gezien de auto’s die voor de deur geparkeerd staan. De kleding van de mannen. De stoere, sobere blik in hun ogen. En het feit dat ze niks doen.
Het eten was echter prima!
Paar uur later droppen we de fotografen bij hun auto en half uurtje later zijn we in Teteringen. Voor de laatste keer uitladen en ondertussen is mijn taxi ook gearriveerd.
Wat verlang ik naar een hete douche en droge, schone kleren!
Nog een gezamenlijk biertje en Tjarko en Rogier zeggen me toe dat ze een kacheltje aanschaffen voor in mijn tent, dan hoef ik het nooit meer koud te hebben. Jeeeeeee!
Tot de volgende editie maar weer en nu Back Home!

 

Links:

https://walt-disney-world.jouwweb.nl/songteksten/sneeuwwitje-en-de-zeven-dwergen/05-he-ho-1
https://rammelbakkenreis.nl/
https://www.misspiggie.nl/
https://www.facebook.com/michel.arens
https://www.facebook.com/astridgravevideoenfotografie/

 

 

 

RBR 5de Editie Nice, vr 10 mei

2019-05-08 14.35.56 Vrijdag 10 mei 2019, 356 km

Alles in de tent is nat, behalve ik. Buiten is het ook weer even nat hoor ik aan het getik van de regendruppels op het tentdoek. Bij iedere beweging die ik nu maak, komt er steeds meer water binnen. Nou ben ik niet heel lenig en acrobatiek is iets voor vakmensen, maar het is me gelukt om droog de tent uit te klimmen. Inmiddels zijn de dames van Miss Piggie al druk bezig met ontbijtservice (jawel, doen ze ook!) en wentelteefjes bakken. De weergoden zijn tolerant en laten ons genieten van een “droog” ontbijt. Afbreken en inpakken gebeurt ook ‘regenvrij’.

2019-05-10 08.05.23.jpg

Vandaag staat er een fotoshoot en de finish op het programma van de deelnemers, met natuurlijk nog een paar opdrachten. Tussen de puntenjagers heerst grote rivaliteit. De eerste 3 plaatsen zijn nog steeds niet zeker. Eerlijk gezegd weet ik dat ook niet. Jureren is mijn ding, echter ik houd niet bij hoe de eindscores zijn. Dat kan ik wel zien, maar doe ik bewust niet. Het voorkomt discussies en zo blijft het voor mij ook een verrassing 😊. “Dames en Heren, rammelientje is open for business! Happy hunting, and may the odds be ever in your favour” staat er al vroeg op de groepsapp.

De Alpen hebben we achter ons gelaten. Opgevolgd door de Jura.
Grote delen (40 %) zijn bedekt met bossen, het gebergte is ook genoemd naar het Latijnse “Jura” (bos). De meest voorkomende bomen zijn, afhankelijk van de hoogte, eiken, beuken (500 – 800 m) en sparren (boven de 1000 m). Het Juragebied kent vreemde vormen: opvallende bergplooien, grotten, eigenaardige waterstromen en zoutformaties. Het is een karstgebergte: door de oplossing van het poreuze kalksteen ontstonden in de loop der tijd in de druipsteengrotten de welbekende stalactieten en stalagmieten. Het klimaat is, vooral in de Franse Jura, vochtig en ’s winters ruw en koud. Er valt vrij veel regen behalve in het midden van de zomer.
Het uitzicht is inderdaad weer mooi, ondanks de regen. Twee ezels schuilend onder een boom. Blanke koeien met horens. Een mini-leger gendarmerie Municipals. Oh ja en diverse vogels gespot vandaag: Buizerd, Kwikstaartje, Rode wauw, Zwaluwen.
Even pauze in het zonnetje, eindelijk in mijn t-shirt.
En een heuze voetplee. Echt, ik zie er als vrouw echt geen voordelen in om boven zo’n gat af te wateren. Tis dat ik moet …….

60331981_2271602583095074_7090964020416479232_n

Het Jura-gebied ruilen we in voor de Morvan.
De Morvan, van het Keltische Mar (zwart) en Vand (gebergte), is een bergachtig gebied in Frankrijk. Het is een middelgebergte, dat eigenlijk een uitloper is van het Centraal Massief. De steensoort die in de bodem het meeste voorkomt is graniet. Vooral de Haut-Morvan is bedekt met veel dicht gemengd bos, met daartussen grote weide-gebieden. Het regent er gemiddeld 190 dagen per jaar en dat is afgezien van enkele meetstations in Bretagne meer dan enige andere Franse plaats waar gemeten wordt. Doordat industrie ontbreekt, is er nauwelijks luchtvervuiling en weinig lichtvervuiling.
Hier splitsen onze wegen zich tijdelijk. De camper rijdt door naar de fotolocatie, het voormalige circuit Gueux nabij Reims. Nostalgie pur sang. Middels de fotoshoot wordt ook een paar steentjes bijgedragen aan de renovatie door de RBR. Het circuit sloot in 1972 vanwege financiële problemen.
In de oude pitstraat worden alle Rammelbakken gezet die genomineerd zijn voor de originaliteitsprijs. Helaas gaan Johan en ik dit alles helaas missen. Wij moeten door om alvast op te bouwen en de Finishvlag op te hangen.

59840277_2271602276428438_3911174034951241728_n

Op Camping Municipal Epernay worden we allerhartelijkst ontvangen. Even plan de campagne omdat onze magen beginnen te klagen. De Mc Donalds kunnen we te voet doen, lekker in het zonnetje. Voor mij twee wraps die door een donkergetinte man met blote handen klaar gemaakt worden. Ik hoop maar dat hij net nog zijn handen gewassen heeft…… Anyway, het smaakte goed en ik ben niet ziek geworden. Aan de slag met de opbouw van de tenten, de kachel weer in mijn tentje en de Finishvlag die nogal wat voeten in de aarde heeft, maar uiteindelijk hangt hij.
Half uurtje later rijden de eerste Rammelbakken triomfantelijk onder de finish-vlag door. Le Parell denkt nog extra punten te scoren en sommeert me op schoot bij de bijrijder zodat we gezamenlijk onder finish-vlag door rijden. Die punten krijgen ze niet, maar ik vond het wel geweldig!
Nadat iedereen gefinished is, en ook de camper dus, gauw terug naar de rammelbar voor de opdrachten en de loterij van de overgebleven spullen van gisteravond voor de goede doelen:
Team RJF – >                     Rick Jonckheere Foundation
Team Miata ’96 – >         Jan Vertonghen Foundation
Team de Broezers – >    Stichting Kanjer Wens
Team Barrel-Up – >         Movember Foundation
Team Gatbak – >             Joris Hendriks Onderzoekfonds

59857372_2271602189761780_7341363641725222912_n

Nog maar net terug in de tent begint het te regenen en het valt er met bakken uit. De plaatselijke De Bilt geeft aan dat deze bui tot zaterdagmiddag 17.00 uur. Da’s lekker dan.
Miss Piggie was al zo slim om ook overdekt te parkeren, zodat de deelnemers droog konden bestellen en eten. Luie koffie wordt er bij me besteld. “Luie koffie? “ vraag ik verbaasd. “Ken je dat niet dan?” zegt hij met een lach. Blijkt gewoon zwarte koffie te zijn, al denkt Google daar anders over. Koffie gezet met cups is luie koffie volgens internet en koffie gezet met een filterapparaat is echte koffie. Nog even doorleren en dan kan ik mijn barista-diploma gaan halen.

Opdrachten:

  1. Wikkel alle teamleden met “iets” in en laat elkaar er uitzien als een mummie
    De meeste teams waren in de weer geweest met w.c. papier en keukenrollen.
    59917896_2271602339761765_1270889365576351744_n
  2. Ga op de foto bij een bijzonder kunstwerk
    Ik weet niet waar ze de bouwwerken gevonden hebben, maar heel apart. Eigenlijk zijn het geen kunstwerken, vanwege de regen was ik wat toleranter.
    2019-05-10 16.25.21
  3. Laat je Rammelbak trekken of duwen door lokale bewoners
    De filmpjes die ik zag waren leuk bedacht en toch lief van die dorpelingen om er aan mee te werken…..

De finish viel letterlijk in het water, maar was figuurlijk zeer geslaagd. Het was volle bak in de bartent. De prijsuitreiking vindt plaats onder zeer natte omstandigheden en met een Piet Praatpaal die deze keer wat last had van plankenkoorts.
1ste plaats:    De Flomkes
2de plaats:     Le Parell
3de plaats:     Blue Diamonds
Beetje jammer dat mijn date dus niet door ging, maar hij wilde toch wel mijn adres graag hebben. Gelukkig was hij dat na een paar biertjes weer vergeten.
Originaliteitsprijs: Een beetje bier is niet bah
Troostprijs: Kwik en Kwek
Rammel en Rammelientje hebben een zware week gehad en zijn blij dat ze nu kunnen uitrusten bij Willem thuis. Hij neemt ze graag in ontvangst. Leuk dat hij deze troostprijs in de wacht sleepte.

59934662_2271626783092654_4749255573264924672_n

Nadat de prijzen waren uitgedeeld, eerst nog een fotoshoot met de winnaars en hun rammelbakken buiten in de regen. Niet geheel verantwoord aangezien er al heel wat bier genuttigd was, dat die gasten nog reden. Gelukkig was het maar een heel klein stukje en ging alles goed. Daarna bleef het nog lang gezellig op de camping…

60194648_2271720836416582_3816358856615788544_n

Ergens middernacht konden we eindelijk opruimen en bleef het maar doorhozen.
Rogier had het idee opgepakt om van de gelegenheid gebruik te maken en alle dozen uit te sorteren, schoon te maken en weer soort bij soort in te pakken.
Na een kleine twee uur waren de spullen op orde en wij allemaal doorweekt en modderig.
Een borreltje hebben we nu dubbel en dwars verdiend.
Uiteindelijk ging ik tegen half vier naar mijn tentje, die nu redelijk opgedroogd was.
Oh ja, balen, ik moet mijn luchtbed nog oppompen! Met de voet gaat nu dus niet.
Beetje improviseren met twee handen en een lampje. Ongewild zorgde ik zo voor een hitsig fantasierijk schaduwspel hoorde ik later van Rogier en Johan.
Die hadden iets om van te dromen deze nacht …..

 

Links:

https://rammelbakkenreis.nl/
https://www.misspiggie.nl/
https://www.facebook.com/michel.arens
https://www.facebook.com/astridgravevideoenfotografie/
https://www.epernay.fr/hotel-restaurant/camping-municipal
https://nl.wikipedia.org/wiki/Reims-Gueux

 

 

RBR 5de Editie Nice, do 9 mei

2019-05-08 14.35.56 Donderdag 9 mei 2019, 366 km

Ochtendstond heeft goud in de mond. In mijn geval pure noodzaak, anders was m’n tent van binnen ook nat geweest. Na een avond en nacht met flinke hoosbuien was het nu gelukkig droog, zodat iedereen zijn spullen weer redelijk goed kon inpakken. Tis nog steeds frips aan de bips, maar de modder is redelijk ingedroogd. De gel-hartjes die ik van mijn vriendin kreeg voor wat extra warmte ( met zo’n metalen plaatje erin , die je moet klikken ) hebben helaas maar even geholpen, ik heb wel aan haar gedacht. Miss Piggie heeft aan mij gedacht: eindelijk yoghurt bij het ontbijt!

De afvalbakken staan vol water. Deels vanwege de vele lekkages gisteravond in de tent. Deelnemers waren zo slim om ze als regen-opvangbak te gebruiken. Tijdens het schoon poetsen, moet Tjarko toch even wat kwijt. “Weet je wat een Vurige Amazone is?”. Diverse plaatjes schieten door mijn hoofd. Het zal wel niet zo voor de hand liggend zijn. “De vrouw steekt haar schaamhaar in de fik en de man moet het brandje blussen” vertelt hij triomfantelijk. Ik ben stomverbaasd. Leermomentje. Hij weet het van Team Donkerblond die volgend jaar als Team Vurige Amazones gaan meedoen…
Bij de vuilverzamelplaats staan bordjes met teksten in het Nederlands en voor de zekerheid foto’s er bij geplakt. Perfect gespeld. Deze campinghouder denkt mee. De deelnemers ook. Zo hebben ze gisteren het lampje van onze bus vervangen en wist er vandaag een te vertellen dat er een off-road knop in de bus, voor terreinen zoals dit. Handig zo’n knop en werkt nog ook!

2019-05-09-09.30.13-hdr.jpg

De route die is uitgestippeld kunnen de deelnemers zeer waarderen. Mooie oude tunnels, prachtige bruggen in de wijdse en heuvelachtige Franse landschappen maken het rijden in een Rammelbak zeer aangenaam. De bergen worden heuvels en daarna wordt het nog vlakker, niet minder mooi. De gehele crew werkt hard en maken lange dagen en korte nachten, maar het geeft heel veel voldoening. Tijdens het rijden van de ene camping naar de andere wordt in het rijdende kantoor (camper) o.a. de puntentelling en Social media bijgewerkt en volgen we deelnemers continue via Whatsapp, Facebook en Life360 en zijn we telefonisch bereikbaar voor vragen.

Vandaag splitsen we op, omdat de Organisatie camper de mannen van het AWA Rally team gaat afzetten op het station in Grenoble. Zij gaan helaas met de trein terug naar huis en laten hun Rammelbak achter in Frankrijk 😕 . Astrid blijkt omkoopbaar: voor snoep, bier en massage. Michel is al blij als ze samen met hem een nieuwe drone gaan halen. Team Kwik en Kwek (Willem) is nadat zijn Rammelbak is afgevoerd ingestapt bij team Ghielen. Ze rijden nu met z’n 3-en door onder de naam team Kwik, Kwek en Kwak. Klasse mannen. Samen uit, samen thuis!👍

2019-05-09 11.25.42.jpg

Tussendoor genieten we zelf ook erg van de prachtige gebieden waar we doorheen rijden en van alle gekkigheid die we voorbij zien komen:
“En echt beest meenemen naar de camping vanavond krijg je dan meer punten 😊”
“Geldt dooie vis ook? ( in blik )”
Het zonnetje doet verwoede pogingen om enkele stralen door de dikke grijze brei heen te krijgen, wat gelukkig af en toe lukt. Dan stoppen ook de druppels en ben ik weer helemaal happy. Team Gij en Ikke is ook happy: “Onze aandrijfas is nog steeds niet gebroken, we hebben nog steeds geen andere gevonden. Wel een nieuwe vetspuit, we moeten nog maar 80km naar de camping.”
Over gekkigheid gesproken, wat doen Limousine-koeien in de Jura-weides? Is net zoiets als als Zeeuwse mosselen in de Wadden…….

Camping Les Promenades, 4 Rue des Promenades, 25440 Quingey, ligt langs een prachtig riviertje met leuke huisjes aan de overkant in het dorpje. Vier uur is het als wij arriveren. Eindelijk weer een vroegertje, hebben we tijd genoeg om op te bouwen. Denken we… Als ik informeer naar het weer voor vanavond zegt ook deze campinghouder met een lach: “petit peu”. Vervolgens moeten we een sprintje trekken om nog op tijd te kunnen schuilen bij Team Goudlokje en Oemoemenoe, want het hemelwater komt er weer met bakken uit. Als Miss Piggie arriveert stopt de nattigheid en kunnen we droog gaan opbouwen. De eerste deelnemers melden zich al voor bier en de punten.

60070793_2270904523164880_448810226867503104_n

De Opdrachten:

  1. Maak een replica van je ruitenwisser met natuurlijke materialen
    We hebben nu dus een prachtige collectie ruitenwissers, die o.a. gemaakt zijn van startkabels, tire raps en tandenborstels. 🤗
  2. Koop onderweg een lekker of bijzonder product. Deze worden weer te koop aangeboden. Opbrengst gaat naar de 5 teams die voor Goede Doelen mee rijden.
    Het aanbod was heel divers: Voetbal, worst , wijn van franse boer, koekjes, yoghurt, kaas, snijplank, kaars, sneeuwbol, honing, kaasplank, bbq, autootjes, tijdschriften en sambabal. Deze laatste vond ik naast de sneeuwbol zo origineel dat ik hem zelf gekocht heb. Uiteindelijk is er ong. 50 euro opgehaald voor ieder Goed Doel.
  3. Ga op de foto met een dier. Geen gekke dingen met het beest doen.
    “No animals were harmed in the making of this picture.”
    Wel degene die het schrikdraad vast pakte…..
2019-05-09 11.22.37 (2)

Team Gij en Ikke heeft de 80km dus gehaald. Het is iedere dag afzien en afwachten, maar dat is juist de kick voor ze. Van Team Een beetje bier is niet bah, krijg ik een 2 luxe pennen aangezien ze mijn pen gisteren gemold hebben. Toch lief van ze. Gezellige Bakje moet de huurauto gaan terug brengen mogen. Beetje jammer dat ze de Finish morgen gaan missen. De paarse oliezuipende Polo, die regelmatig onderwerp van gesprek was op de app, blijkt van Lemmercity te zijn. Een van de jongens van Le Parell ( ik vermoed dat dat hun Franse vertaling is voor hun parel (rammelbak) ) vertelt me dat hij me mee op date neemt als hun team wint. Ik ben heel even verstomd van verbazing, maar weet me vrij snel te herstellen. Alles voor de punten natuurlijk ….. Met een glimlach vertel ik hem dat het er om zal spannen, meer niet. Maar mijn avond kan niet meer stuk. We hebben weer een jarige in ons midden: de ene helft van De Roofers, hij neemt graag alle vrouwelijke felicitaties in ontvangst.
Midden in een dorp sprong de waterslang los bij Team Barrel Up. De dorpelingen dachten dat het een act was en er bij hoorde…….

59785771_2270904639831535_1484732858076495872_n

De laatste hoosbui krijgen we om kwart voor 11, daarna blijft het gelukkig droog en wordt het koud. Het water staat weer in de vuilnisbakken, de heteluchtkanonnen doen hun werk en het sfeertje in de barreltent is gezellig. Morgen al weer de laatste avond en Finish, omdat Breepark zaterdag al bezet is. Even na middernacht is het gedaan met de pret. Na het opruimen en schoonmaken borrelen we nog even na. Tegen twee zoek ik het toiletgebouw op en duik daarna beetje opgewarmd voorzichtig mijn tent in. Regendruppels voorzichtig buiten in plaats van in mijn tent houden. Even later hoor ik ook Rogier terug komen, ritst Johan zijn tent open en ook Tjarko hoor ik druk doen. Blijkt dat tussen mij en Rogier in er een holle boom in de fik staat. Waarschijnlijk heeft iemand achteloos een nog brandende sigaret in de holte gegooid. In eerste instantie krijgen ze het serieuze brandje niet geblust. Uiteindelijk gooien ze er 3 afvalbakken met regenwater er in. Het vuur dooft. Alleen nog wat rooksignalen.
Een slaapdronken deelnemer die moet pissen ziet ze bezig en zegt achteloos: Ohw, nou succes er mee” en duikt zijn tent weer in. De volgende dag kwam hij zijn excuses aanbieden……

60291521_2270280553227277_7649547250523176960_n.jpg

 

Links:

https://rammelbakkenreis.nl/
https://www.misspiggie.nl/
https://www.facebook.com/michel.arens
https://www.facebook.com/astridgravevideoenfotografie/
http://www.quingeycamping.fr/

RBR 5de Editie Nice, de proloog

2019-05-08 14.35.56 Zaterdag, 4 mei 2019

Helaas, ook deze keer geen “start” van de Rammelbakken, maar een dag eerder vertrekken om alles voor te bereiden. Niet alleen gelukkig maar samen met mijn nieuwe “chauffeur” Johan die de overstap van deelnemer naar crewlid heeft gemaakt, aangezien Sietse af heeft gezegd. Hij heeft nog gauw even zijn aanhanger rijbewijs gehaald, dus dat zit wel goed. Proviand genoeg alsof we een hongerwinter door moeten komen in plaats van anderhalve dag.
Rond koffietijd verzamelen we in Teteringen en inderdaad eerst aan de koffie. Ondertussen genieten van de zon die nu nog schijnt, want de volgens de Bilt wordt het weer vandaag niet al te best.
Even checken: dik 500 km, ong 8 uur rijden in totaal, dat moet lukken.
So far ,so good.
Rond 12 uur vertrekken we dan, nagewijfd door de rest. Het voelt alsof we een wereldreis gaan maken. De rit gaat voorlopig goed. Johan rijdt als een ervarene en we blijken veel raakvlakken en dezelfde mentaliteit te hebben, afgezien van wat autisme en OBD van zijn kant. Niet dat ik perfect ben hoor….
Ondertussen op de groepsapp zijn de deelnemers al aan het afspreken voor morgen, zijn al onderweg naar het hotel of verrichten nog wat laatste sleutelwerk. Het is iedere keer weer een verrassing met wat voor creaties de deelnemers arriveren. Het varieert van wat stickers op de auto plakken tot een volledige make-over in het extreme.

2019-05-04 19.17.51

Belsenland verveelt nooit.
Wegen waardoor je vervoermiddel zich gedraagt als een stuiterbal.
Naamborden waarbij je denkt, hoe verzinnen ze het!: “4 armen”, “Jezus-Eik”. Zelfs het weer slaat in 5 minuten om. Zo schijnt de zon nog in Fouches. Even later zitten we midden in heuse sneeuwbuien bij Virton. Me not happy! Met gemengde gevoelens zie ik de voorruit steeds witter worden. En dat in mei. Met Pasen was het nog 25 graden! Koffiestop net voor de Franse grens. Daar is het droog en koud en geen sneeuwvlok meer te vinden. Johan gaat meteen aan de praat met twee dames die met een Optima Premium T65 camper op stap zijn en nu wachten op hulp van het verhuurbedrijf want het ding wil niet meer starten. Tewijl Johan nog een nicotine-shot neemt, wordt mij de wandelgang naar het toilet bij de benzinepomp bespaard en mag ik bij de dames op het toilet. Het is een superdeluxe camper, beetje jammer dat de dames nu gestrand zijn.
We wensen ze veel succes en klimmen weer in de bus voor de laatste kilometers.

2019-05-05 11.09.30

Ook de Fransen blijken vreemde gewoontes te hebben. Op de andere weg is een gedeelte afgesloten. Het tegemoet komende verkeer wordt opgewacht door 3 motor-agenten die de vaart afremmen en de stoet auto’s begeleidt naar de wegafzetting….
De grijze wolken smelten als sneeuw voor de zon en we zijn al blij als we af en toe een witte wolk zien. Tegen 8 uur komt de zon pas door om meteen maar de ondergang in te zetten vergezeld van een mooie rode gloed. In de bus gaat spontaan een lampje branden. Even googlen….. Ad Blue lampje dus. Ad Blue is dus iets wat in de auto gaat en waardoor een lampje gaat branden als het er niet meer is. We leren bij. Volgens Google kunnen we er nog wel ff mee rijden. Dan doen we dat toch.

2019-05-01 10.05.21

Half 10 ’s avonds, schemerdonker, we rijden bijna de afrit voorbij, arriveren wij bij camping Marjorie. De dochter des huizes spreekt redelijk Nederlands en wijst onze plek. Een houten overkapping met tig tafels en stoelen wordt onze onderkomen voor vannacht en morgenavond de bartent voor de deelnemers. Over het hele plafond hangt Kerstverlichting in kleurrijke slierten. Aan de zijkanten wat tentdoeken. Tenten op zetten, Johan’s kacheltje aan. En….. Johan gaat koken!.
Alles gaat in een pan, we hebben honger, zijn moet, dus smaakt sowieso goed.
Salade van mij er bij. Biertje en baco voor de inwendige mens. Afgezien van de kou is het leven zo slecht nog niet. Johan’s kacheltje verwarmt mijn tent voor zodat de ergste kou er uit is. Ik vertrouw verder helemaal op mijn nieuwe slaapzak die een stuk warmer zou moeten zijn dan mijn oude.
Slaapzakken zijn er echter niet voor gemaakt je op te warmen maar om je warm te houden. Het helpt dus om warm je nest in te gaan. Natuurlijk had ik nog even een avondwandeling kunnen maken of ff touwtjespringen kunnen voor het slapen want zo verhoog je je lichaamstemperatuur. Kleding in je slaapzak doen is ook een goede tip, zijn je kleren de volgende ochtend lekker warm.
Maar, goed eigenwijs, kruip ik na het tandenpoetsen in het ijskoude toiletgebouw gelijk mijn slaapzak in, nadat Ik Johan zijn kachel met lichte tegenzin terug gegeven heb.
Benieuwd naar wat voor nacht dit gaat worden, geef ik me over en probeer te slapen…

 

Links:

https://www.camping-marjorie.com/nl/index.htm
https://rammelbakkenreis.nl/