promotor

Het Blok: Vuisten

Dit artikel komt uit de Promotor nr.6 juli 2012
en wilde ik jullie niet onthouden:

Vuisten zijn we, klappen van delen we uit
in die helse smederij van brandstof en vuur.
Strak in het gelid, vier stuks liefst,
vormt onze strenge rangorde de basis voor succes.
Geen trilling, geen onbalans, geen vuiltje aan de lucht.
Wij verdragen de klappen,
smeren ze uit tot een vloeiende explosie.
Voor ons geen ‘karakteristieke loop’,
geen getril en bokkigheid, lineair naar de top,
en daar janken we het uit als een volbloed racer.
Wij zijn niet groot, maar we zijn met meer.
Topsprinters op de korte baan
voor een extreem lange duur.
Een estafetteteam, klaar voor kilometers asfalt,
liefst aalglad, onafgebroken en oneindig.
Het verborgen hart van de beweging,
De machine die de ziel tot leven wekt.

Het Blok juli 2012

Het Blok juli 2012

Maar nu liggen we stil, ontdaan van ons huis,
naakt en zichtbaar voor iedereen.
Het felle licht maakt ons klein,
maar we zijn er nog steeds.
Niet van elkaar gescheiden,
De vierling is compleet en wacht.
Goed, misschien zijn we wat verkleurd.
Aangeslagen, zeker, door dat onafgebroken
vuur in de geheime negorij.
Maar wie maakt ons wat?
We zijn samen, klaar voor een nieuw begin.
Vaak geïmiteerd, maar wij zijn het origineel,
de blauwprint.
Verberg ons, vertrouw ons en wij geven je
topprestaties, alle kilometers die je maar wenst … 

Het Blok: De kop

Dit artikel komt uit de Promotor nr.8 oktober 2012
en wilde ik jullie niet onthouden:

Onder mij branden de kamers,
binnen mij razen de kleppen,
boven mij stampen de nokken.
Altijd de kop, de poortwachter.
Gegoten uit lichtmetaal, mijn proporties perfect afgestemd
om de tomeloze kracht van lucht, benzine, vuur en
voortgang te begrenzen.
Ik adem in, honderden liters tegelijk, en blaas uit,
beteugel de processen en zet alles in beweging.
Tegelijk ben ik onwrikbaar, onverwoestbaar en
schijnbaar onverschillig gevlakt en vastgeketend
aan het blok en zijn gierende zuigers.
klap na klap vang ik op, transformeer ik in
gecontroleerde anarchie.
Ik sta op kop, alleenheerser over dit helse klimaat en
omklem de kracht in mijn metalen greep.
Ik wijk niet, hoezeer ook getergd en bestraft,
trek mijn bouten stevig aan en houd machtig stand.

Het Blok oktober 2012

Het Blok oktober 2012

 

 

 

 

 

 

 

Maar wat is een kop zonder lichaam?
En wat zijn mijn kunstig gegoten vormen nog waard,
als er niets te beschermen is?
Koud lichtmetaal, rijp voor recycling.
Een heerser, maar niets om te beheersen.
Ineens wegen mijn kilo’s, drukt mijn afdruk op de vloer
als een trieste herinnering aan de tijd dat ik,
als enige, hermetisch sloot wat amper te beteugelen was.
Een brok macht was ik, nu slechts een bonk metaal.
Maar ik ben geduldig, wacht mijn kans af.
Ik ben mijn kracht nog lang niet kwijt.
Toe aan een tweede leven, klaar voor de mogelijkheid
mijn kracht te tonen.
Mij krijgen ze er niet onder!