Pasen

Easter Monday Rideout

De weersvoorspellingen waren slechter dan gister: tot uurtje of 1 zon, 22 graden! en daarna pittige regenbuien. Dus toen ik vanmorgen al heel vroeg wakker werd, lag ik in dubio. Wel of niet meerijden? Na 2 jaar afwezigheid met de ritten en omdat ik het beloofd heb, klim ik alsnog en met lichte tegenzin mijn bed uit. Ik rij mee dus.
Snake van stal gehaald. Mijn regenbroek kan ik nergens op hem kwijt.
Nou ja, dan maar als echte biker op pad. En met 22 graden droogt die nattigheid zo op.

Een uurtje later arriveer ik bij de Kogelvanger, waar de zon al lekker door komt. Welgeteld 36 motoren staan er. Mooie opkomst voor Marian onze voorrijdster vandaag.
Bestel ik een cappuccino, krijg ik op mn flikker van Peter de eigenaar.
Heb hem blijkbaar in R’veer bijna van zn sokken afgereden, paar weken geleden. En hem ook nog niet eens herkend, gezwaaid ofzo. Hij was echt lichtelijk gepikeerd.
Natuurlijk dikke knuf gegeven om het goed te maken.

De hele meute

De hele meute

Johan probeert zijn stem te verheffen en komt net boven het geklets uit.
Ik ben helaas vergeten wat hij allemaal verteld heeft, maar hij wenste ons in ieder geval een mooie rit toe. Marian trots voorop. Ze heeft er veel tijd aan besteed zag ik op facebook. Langs de Galderse plassen, en we duiken al snel binnendoor het Belsenland in. Wuustwezel en daarna nog een aanta voor mij onbekende plaatsjes.
En iedere keer weer verbaas ik me over de woordkeuze van de Belsen.
Verkeersborden met de tekst “graag traag” en “wees hoffelijk” zul je in ons kikkerlandje niet tegenkomen. Toch heeft dat wel wat. Oh ja, en bij een of ander minihuis een bord met de tekst “zo uit de hand te koop”. Daar moest ik ff over nadenken.

Oh ja en dan die wegen daar. Zijn het geen kasseien waardoor mijn nieren bijna in mn nek zitten, dan wel de onverwachte gaten in het wegdek, met de diverse uitwijk- manoeuvres. Plotseling overstekende ganzen, waarvoor natuurlijk netjes gestopt wordt.
Dan blijken we ook nog een “Manneke Pies” in ons midden te hebben.
Hij deed dat wel erg snel moet ik zeggen.
Er wordt vlot gereden, mooie wegen en dito omgeving.
Benzinestop voor de mensen die bijna op damp rijden of gewoon goedkoop willen tanken. Bij het vertrek aldaar testen Martina en ik onze uitlaten (we hebben dezelfde, alleen ander kleurtje, en die van haar blijven zitten ….) waarbij ik bijna achterop Fred knal. Om half 1 arriveren we op de Markt in het plaatsje Lier.

Lierse Markt

Lierse Markt

Het ene terras is wel erg duur. Bij het andere moeten we 3 kwartier op onze lunch wachten. Maar ach, 22 graden, buiten, en een lekker zonnetje.
Overigens drinken Johan en Fred alleen een cola.
Geen eten of zo. Blijkt dat ze nog aan het uitbuiken zijn van het luxe ontbijt wat Sjanny ze vanmorgen voorgeschoteld heeft. Leon rijdt meteen door, blijkbaar nog andere dingen te doen. En Edwin heeft dat na de lunch …..

Lierse lunch

Lierse lunch

Lier heeft als bijnaam “Lierke Plezierke”.
En ja, of ik wilde uitzoeken waarom. Het was even zoeken maar ik heb het gevonden.
De burgemeester van Lier verwoordt het als volgt: “thuis komen in Lier doe ik met plezier”. Wat verder speuren levert op dat Lier, naast de Poort van de Kempen, ook een bruisende, levendige en speelste stad is, het hele jaar door.
Een hele simpele uitleg dus…..

Lierse kerk

Lierse kerk

Om kwart voor 2 vertrekken we. Althans wij zijn zover, maar de Garmin van Marian nu even niet dus. Als dat euvel verholpen is rijden we binnendoor verder. Stukje bos, tussen de weilanden door. Een ambulance die met veel kabaal op een smalle weg ons voorbij wil. Dit keer weinig kasseien, maar veel drempels en andere hobbels.
Zandhoven doet zijn naam eer aan. De weg is verspert, maar wij rijden gewoon door.
Gokje wagen is nooit verkeerd. Maar deze rotonde is wel degelijk opgebroken.
Johan en Marcel gaan even verkennen. We krijgen het sein “safe”.
Okay, stofbril op,  beetje cross-country, stof happen en we zijn heelhuids aan de andere kant van de rotonde. Inmiddels is de lucht aan het betrekken. Blauw wordt grijs en de zon is verstopt. Het scheelt gelijk 10 graden. Brrrrr.
In de buurt van Hoogstraten, bij een afslag naar Breda, haak ik af.
Andere verplichtingen roepen me naar huis.
De rest rijdt door naar de Kogelvanger voor een afzakkertje, waar mijn mattie me kwijt is. Toch fijn als je gemist wordt.
Anyway, het waren 180 mooie kms en een goede invulling van 2de Paasdag.
En de regen moet nog vallen……..

Mini Paasritje

Goed weer voorspeld, zon en een wolkje, mooie temperatuur.
De eieren zijn gevonden en opgegeten, de paashaas is het bos weer in.

(De mythe van de paashaas: De Germaanse godin Ostara zorgt ervoor dat de lente begint. Het verhaal gaat dat de godin in een bepaald jaar ietsje te laat was en de lente pas laat op gang kwam. Om haar fout enigszins goed te maken, besloot ze een jong vogeltje dat bijna door de kou bezweken was, te redden. Maar de kou had zijn werk al gedaan: het vogeltje kon niet meer vliegen. De godin veranderde de vogel daarop in een haas. De haas was één dag in het jaar in staat om gekleurde eieren te leggen: op de dag waarop Ostara werd vereerd).

Ostara

Ostara

Het kriebelt, dus tijd voor een ritje.
De start vanmorgen was een beetje rommelig.
Snake was verzopen en moest door Leon even over de drempel geholpen worden.
De eigenaresse van Purple had last van de wet van Murphy.
En toen we dan eindelijk onderweg waren, werd Sporteke verkouden (iets met carburateur bleek later) en moesten we die even naar huis brengen.
We laten Maris helaas achter en rijden met 4-en verder, nieuwe poging.
Leon is de leader van de klein pack. Even klein stukje snelweg.
Dan bij afslag Hank er af en de binnenwegen op.
In deze contreien heb ik vaak genoeg rond gereden, maar dit stukje herken ik toch niet.

Na Hank rijden we door een mooi stuk polder, aan weerszijden van de weg fleurig voorzien van bloeiend koolzaad, zonnig geel afgewisseld met speelse groene grassprieten.
Verderop in een wei staan 3 Painter horses nieuwsgierig maar ook afwachtend ons in de gaten te houden. Voor mij een beetje western-magie als ik dat soort paarden zie.
Gisteren reed ik op een magie, Magic heet ze. Normaal gesproken redelijk handelbaar, maar we zaten deze keer niet op dezelfde golflengte. Zij dacht dat ze een opgeladen Duracell batterij was, die dus heel lang mee gaat. En ik ……… moest proberen om er de rust in te krijgen. Nou, dus niet, dat werkte averechts. Die merrie helemaal verhit, nu echte een hittepetit, ik heb mn ochtendgymnastiek weer gehad en mn instructeur was lichtelijk over de emmer. Afijn…………
De polder na Hank reden we dus.
Via Almkerk, we pakken een puntje van Woudrichem, de dijk op en langs het water naar Giessen waar we de afgedamde Maas oversteken.
Rakelings langs Zuilichem, Zaltbommel laten we letterlijk links liggen.
Dan richting Velddriel waar we even sightseeing doen.
Er waait trouwens een stevig Oostenwindje vandaag. Niet koud, maar we voelen hem nu wel goed in onze wielen. Wil je een bochtje door, houdt die wind je tegen…….

Terrasje in Hedel.

Hedel

Hedel

De wind heeft overal vrij spel. Gooit het reclamebord om, lanceert een helm op de grond, onze spullen moeten we verankeren. Gelukkig hebben wij zelf te veel last van de zwaartekracht om meegesleurd te worden. In de loungehoek is het goed te doen.
De mannen aan de pannekoek. Poedersuiker is nu niet zo’n goed idee ….
Wij de dames, doen bestellen iets gezonders.
Daf en ik weten nog dat “vroeger” alles gewoon dicht was met Pasen.
Zowiezo eerste Paasdag. De supermarkten bij mij in de buurt houden die traditie nog goed in ere. Waardoor ik deze week op rantsoen moet.
Joost woont echter boven de Jumbo en die was vandaag gewoon open in Breda.
Dat had ik dus ff moeten weten.
De route was blijkbaar voor Leon ook nieuw, vooral het eerste stuk.
Blijkt ie een Tomtom app op zn telefoon te hebben.
En die telefoon zit met klittenband op z’n tank.
Je moet er maar op komen en het blijft nog zitten ook ondanks alle Harley-vibraties…

We besluiten om Oisterwijk maar over te slaan en op ons gemakkie binnendoor terug te rijden. Een gezette man met een overduidelijke Harleyjas, maar zonder motor, slentert nieuwsgierig naar onze motoren. De eigenerasse weet te vertellen dat hij die jas altijd aan heeft en vlak bij woont. Aha, dat verklaart al veel.
Na een kort social talk bestijgen we onze stalen rossen weer.
De brug bij de Maas over. Door Hedikhuizen en even Heusden in, met die hele fijne kaseienstraatjes. Gratis massage ………
Door de polder, bij Waalwijk de dijk op. Joost en ik moeten even weten of het viaduct bestand is tegen onze uitlaten. Het viadact wel, maar de 4 paarden in het weiland er achter krijgen een lichte hartverzakking. Sorry ……
Uiteindelijk via Raamsdonk weer naar den Berg voor een afzakkertje.
Een gezellig spontaan ritje, gaan we weer vaker doen!

Bron:
http://www.thespiritofthegoddessis.nl/Jaarfeesten/Ostara/TekstOstara.htm