Nice

RBR 5de Editie Nice, di 7 mei

2019-05-08 14.35.56 Dinsdag 7 mei 2019, 133 km naar Nice

Afgezien van een blaffende hond die op repeat stond, nachtkrekels waarvan ik het bestaan niet wist en het gezaag van Johan heb ik toch even geslapen. Koud blijft het. Aangezien het gisteren leek of we met de wintereditie van de Rammelbakken Reis bezig waren vanwege de hoeveelheid sneeuw die er nog lag, is dat niet echt vreemd. Ik rek het zo lang mogelijk om uit mijn behaaglijk warme slaapzak te komen, wachtend op de kachel. Maar die komt niet, Johan ligt nog in coma blijkbaar. Dan maar zonder en stoer wijf zijn. Eenmaal uit de tent, wat ik heel voorzichtig moet doen vanwege alle waterdruppels die er op liggen, blijkt het niet koud maar frisjes te zijn. Het zonnetje probeert er door te komen, en voorlopig blijft het droog. Mijn lichaam is weer fit gelukkig. Van mij mogen ontbijten, inpakken en pleite. Benieuwd naar wat de dag vandaag gaat brengen.

2019-05-07 08.07.34.jpg

Zo te zien de deelnemers ook. Druk bezig met tenten afbreken en spullen inladen, wat vaak nog maar net past. In ieder geval lekker weer om Nice te gaan verkennen waar de mogelijkheid is om met een Bike of Food tour deze mooie stad te ontdekken. Natuurlijk niet te vergeten Monaco met al zijn luxe en rijkdom, waar ze druk bezig zijn met de voorbereidingen voor de Formule 1 ( onze Max Verstappen 2de zou worden en door een tijdstraf uiteindelijk op de 4de plaats belanden). Als toegift de prachtige James Bond route: een bekende Bergweg uit de Ferrari F355 / Aston Martin DB5 scene ( met Femke Janssen ) van James Bond Golden Eye ( 1995! ) Grande Corniche tussen Nice en Menton.

naamloos

Op de groepsapp verschijnen de eerste berichten al over de Col de Tende die op de route ligt. “Er staat een donor V6 om de hoek bij de camping => spare parts in slaan voor de col”. De Col is officieel gesloten. Een aantal Rammelbakkers kunnen de uitdaging niet weerstaan en rijden toch de pas op. Er ligt een meter sneeuw. Ze worden teruggestuurd door een local op zijn shovel.
Rogier is terecht bezorgd en roept ze via de app op om niet naar boven te rijden.
Wij zijn ondertussen op weg naar de tunnel van deze Col.
Het zonnetje lokt de mensen naar buiten. De eigenaresse van een eetcafé hangt relaxt met een bakje koffie in haar hand tegen de deurstijl, terwijl haar hond languit op het terras ligt te doezelen.
Zelfs de Carabinieri die langs de weg patrouilleren, profileren zich zonnig met hun Italiaanse zonnebrillen en strak glad gekamde haren voorzien van een laag gel.
Via tig tornantes komen we eindelijk bij de tunnel en mogen achteraan aansluiten in de rij met wachtende Rammelbakken. Het duurt nog 20 minuten voordat we mogen rijden meldt de klok bij het stoplicht. Dus gaan we koffie zetten! en bijkletsen met de teams.

2019-05-07 10.39.32 HDR.jpg

Eenmaal uit de tunnel dalen we weer af en rijden door Tende een tyisch frans bergstadje. Even later rijden we weer in Frankrijk, waar Johan een drempeltje wist en we zo’n 20 cm van de grond worden gelanceerd. Zou de tap nog heel zijn?
Bij een controlepost mag de camper door rijden en wij mogen de inhoud van de bus en de aanhanger laten zien. Gelukkig is alles verpakt in doorzichtige dozen en daar passen ook geen mensen in. De Carabinieri met mitrailleur wenst ons nog een prettige reis. Pfffffft.

Lunch in E.Leclerc: broodje Miami met goeie friet. Niet van die franse, slappe, blanke frietjes, maar goed doorbakken en stevig. Daar houd ik van. Ook van zonnebrillen waar ik dan ook maar meteen 2 van scoor. Nog wat drank in slaan voor de Rammelbar en we kunnen weer. Stukje verderop gaat de weg steil omhoog. Zowel Johan en ik hebben een beetje last van hoogtevrees, waar we verder niks mee kunnen want die bus zal toch naar boven moeten. De hoogvlakte waar we ons nu bevinden is rijkelijk voorzien van buffels, fjorden(paarden), herten en Franse raskoeien nog in hun wintervacht. We vervolgen de weg die ons over een bergpas voert die ik niet eens in de gaten had: Col de Luens ( 1055 m ), gelegen in het Parc Regional du Verdon.

59687377_2268984066690259_587142735400534016_o
Bergafwaarts en richting Castellane wordt de grijze, dreigende en laaghangende bewolking, vervangen door zon aan de goede kant van de berg. Dalend verkeer heeft altijd voorrang. Logisch. Maar dat geldt niet voor de postauto, die heeft altijd voorrang. Waarom? Post is toch altijd te laat….
We passeren de beroemde kapel op de rots bij Castellane, waarna we de prachtige bergrivier volgen die ons naar de camping leidt. Camping Chasteuil, Route des Gorges duVerdon – RD952, Castellane. Aan de voet van de Georges du Verdon. Het is hier echt genieten van het uitzicht en het water. En nee verzekert de dochter des campings er is nog nooit een overstroming/ongeluk geweest.
Ze praat en verstaat Nederlands? Blijkt haar vader een rasechte Hollander te zijn.

We melden nog snel op de groepsapp, dat er alleen op een vaste plek gebbqt mag worden. Beetje eieren na Pasen als menigeen al ingeslagen heeft en de skottelbraai al aan het warmdraaien is.
Wij krijgen rode kool, aardappeltjes en beenham voorgeschoteld van Miss Piggy die onbeschaamd met de caravan door Monaco is gereden, wat verboden is.
Helaas weer een uitvaller: Team Honda atta vita: compressie valt weg.
“Ons rode parel bijlft hier achter en we horen eind van de dag pas vd anwb of we een auto krijgen of met het vliegtuig terug gaan omdat er op dit moment geen auto beschikbaar is”.

59588783_2268983576690308_6054922959779266560_n

De opdrachten:

  • Maak foto waarop het lijkt of je deelneemt aan het tv programma ‘de gevaarlijkste wegen’
  • Wissel van kleding met jouw teamgenoot en poseer voor een mooie foto. Maak een foto voor en na het wisselen. Creativiteit wordt altijd beloond!

 

 

De verhalen bij de foto’s waren weer schitterend. Eigenlijk nog leuker dan de foto’s zelf.
Alhoewel er toch weer hele creatieve bijzaten. Wat een leuke “baan” heb ik toch…
Team “Gezellig Bakje” wilde een oud pand op de foto zetten, maar kwam heel onverwachts waakhonden tegen. Ze waren best wel geschrokken vertelden ze.
Een van de teamleden van “Een beetje bier is niet bah” was ergens in het water gevallen en een ander aangevallen door een hond. Wat ze al niet doen om punten te scoren.
“Les Cavaliers de Lys” waren door Monaco gereden en diep onder de indruk van de contrasten. Ze verwijst van Marcel van Dam en zijn “socratische methode”. Die moest ik even opzoeken:

Van Dam gebruikt in zijn gesprekken de socratische methode. Socrates stelde dat wijsheid in de eigen ervaring ligt verborgen. Om die wijsheid eruit te krijgen, moet je je verstand gebruiken. Daarvoor ontwikkelde de Griekse filosoof een methode. Tijdens een gesprek ontlokte hij zijn tegenspeler uitspraken die met elkaar in tegenspraak waren. Conclusie: de opvattingen van de tegenspeler zijn onjuist. ,,We willen gezamenlijk achter de waarheid komen. Ik stel uiteraard scherpe, kritische vragen. Wie daar niet tegen kan, hoort niet in het programma thuis. Het is een spel, maar wel een heel subtiel spel”, legt Van Dam uit.

2019-05-07 19.37.30

De “Dikke en Dunne” konden geen kleding wisselen. Flauw hoor. Hoed, ondergoed en sokken had toch wel gekund?! Nou de Dunne is ook nog eens wagenziek geworden. Ohw, ik dacht dat ik de enige was die dat voor mekaar kreeg met mijn Mini..
“De Bokkerijders” hadden mazzel. Hun auto stond in de parkeergarage in Nice, en wilde bij terugkomst in eerste instantie niet meer starten.
Team “Gij en Ikke” zit vol verhalen. Ze waren een spanrol kwijt van hun TransXM. 2 Italiaanse monteurs wisten een sloopauto waar ze onderdelen voor de TransXM konden halen.
“Oemoemenoe” was een van de durfals die zo ver de pas op waren gereden in de sneeuw tot ze niet verder konden vertelden ze vol trots.
Van “The Beek Team” wist ik niet dat de zoon een week voor de reis de Rammelbak om een boom gevouwen heeft. Hij heeft een engeltje op zijn schouder gehad vertelde zijn vader. Ze hebben in allerijl een andere auto kunnen regelen om toch mee te kunnen gaan.

2019-05-07 20.29.08

Enkele teams komen laat in de avond pas terug van Nice. Ze hebben genoten van de rit in het donker inclusief overstekende reeën. Zelfs het AWA-team is weer present. Ze hebben 6 garages gehad die de katalysator er niet af wilden halen. Dat ding is nu leeg. De ANWB blijkt ook niks te vergoeden als de auto met een “rally” mee doet. Beetje flauw van ze.
Tegen half 2 ’s nachts, net als ik naar het douche-gebouw wil, komt team “Eric, Eric en de rest” de camping opgereden. In een huurauto. Als een moederkloek ben ik blij dat iedereen er weer is. En de deelnemers weten dat inmiddels, door zich netjes af te melden bij mij, ook al doen ze geen opdrachten, als ze de route voor de volgende dag komen ophalen.
Mijn tentje wordt weer voorverwarmd. De afgelopen dagen heb ik me echt wel eens afgevraagd wat ik hier eigenlijk te zoeken heb met die kou en regen. Maar als ik dan het enthousiasme van de deelnemers zie en hoor, dan weet ik het weer. Daar doe ik het voor!
Links:

https://sport.infonu.nl/racesport/3014-formule-1-de-pitstop.html
https://nl.wikipedia.org/wiki/Tendapas
https://www.chasteuil-provence.com/nl/accueil-ne/
https://www.villasud.nl/blog/item/85/de-legendarische-grande-corniche-tussen-nice-en-menton
https://rammelbakkenreis.nl/
https://www.misspiggie.nl/

 

RBR 3de editie Breda – Nice / za 15 sep.

42410268_2126065677648766_7237060360941862912_o

Morgenochtend om 09:00 vertrekken de teams. 130 bont gekleurde rammelbakken voorzien van een nieuw en vaak heel creatief jasje, met bijzondere geluidssignalen en allerlei andere gekke attributen. De deelnemers zijn al weken bezig om hun oude barrel gereed te maken voor een bijzondere en bergachtige rit van 3000 kilometer naar Nice en terug. De laatste foto’s voor hun eerste opdracht verschijnen op de deelnemersapp: een foto van de rammelbak met het hele team bij hun plaatsnaambord. Ook nu weer leuke creaties. Een aantal zijn al in Breda aangekomen en overnachten nu nog luxe in een hotel. Vanaf zondag gaan ze ( en ook wij de crew ) deze luxe inruilen voor een pop-up tentje met luchtbed en slaapzak. De lol zal er echter niet minder om zijn.

41769751_2121742784747722_7018825350280904704_n

Echt jammer dat Sietse en ik het spektakel van de start niet mee gaan maken. In plaats daarvan zijn we nu op zaterdagmiddag met een beetje miezerregen de laatste spullen in de bus aan het laden. Mijn lift heeft me wel voor deze gelegenheid met een rammelbak weggebracht. Rond half twee kunnen we vertrekken met tussen ons in twee tassen vol met dingen om de honger te stillen en de dorst te lessen. 663 kms te gaan. Place to be: Camping Municipal Champaloux.
Van Tjarko krijg ik de opdracht van morgen alvast mee: een 10-vragen quiz met alleen maar auto-vragen. Zonder de antwoorden. Had ik ook wat te doen onderweg.

2018-09-15 18.01.21

Snelweg gassen is best saai. Op een bermfikkie na en een vrachtwagen met de byzondere naam: “Sputnik 96”. Google kent wel Sputnik, maar niet deze uitvoering. Verder spot ik nog een Chevy-van in mat zwarte/oranje, Harleykleuren! En een zilverkleurige Austin Martin maakt het magere rijtje compleet. Brusselwest heeft morgen een autoloze zondag staat er op de borden langs de weg vermeld. Laatste autoloze zondag die ik me kan herinneren was volgens mij in de jaren 70. Blijft een apart land dat Belzenland. Rond half zeven passeren we de grens met Frankrijk. Dwars door Thionville waar de imposante, oude kathedraal dicht bij de snelweg staat. Voor de vragen van de quiz heb ik Google, vriend en familie ingezet. En wat hersencellen van mezelf.

De dag gaat langzaam over in de nacht en dat geeft een mooi tafereel in de lucht.
Na 6,5 uur snelweg gaan we over op binnenwegen. De binnenwegen worden bergwegen en haarspeldbochten. Net alsof je geblindeerd in een achtbaan zit.
Geen flauw idee in welk gebergte we ons bevinden. Naar de omgeving kunnen we alleen maar gissen, op wat rotsen en rode UFO-licthtjes na. En jawel zelfs een “Beau Point de Vue” in het donker. Tegen elf uur arriveren we op de camping.
Tent opzetten in het donker is best wel een ervaring, vooral als de haringen de grond niet in willen. Sietse heeft een geleende pop-up wegwerp tent waar hij maar net in past.
Er is verder geen bal te beleven. Sietse is blijkbaar in korte tijd van baan veranderd. Hij zit tegenwoordig bij de Mobiele Eenheid, cq met zijn gezicht in de telefoon.
Ik ga maar genieten van de mysterieuze heldere sterrenhemel onder het genot van een goede baco en wat chips. Het belooft een koude nacht te worden.

2018-09-16 00.43.16 (2)

Vanaf morgen krijgen we echter een Indian Summer.
Op z’n boerennederlands: een warme nazomerweek.
De nazomer, oudewijvenzomer of sint-michielszomer (soms ook wel als Été Indien of Indian Summer aangeduid) is de periode van eind september tot half november waarin het nog zomerachtig weer kan zijn. Weliswaar daalt in deze tijd van het jaar de gemiddelde middagtemperatuur in De Bilt van ongeveer 20 graden naar 9 graden, maar er zijn ook regelmatig periodes die volledig aan de zomer doen denken.
Ik laat me verrassen ….

RBR 3de editie Breda – Nice / the days before

42410268_2126065677648766_7237060360941862912_o

De voorbereidingen zijn al volop in gang.
Ze pakken dit zeer grondig aan en zijn op (bijna) alles voorbereid 😉
✅300 WC rollen…
✅ANWB praatpaal
De formule voor deze editie blijft hetzelfde op wat kleine details na.
We weten inmiddels wel dat de deelnemers zo’n 3.000 km gaan afleggen door 9 landen in 7 dagen. Met als onderliggende gedachte: “vriendschap is de basis, de uitdaging de proeving”. In totaal 125 auto’s/teams en 280 deelnemers. Bijna 2x zo veel als de 2de editie. Met Rammel en Xander zijn geen punten meer te verdienen. Rammel is verkleind en nog wel beschikbaar als troostprijs. Ieder team heeft nu de opdracht om een eigen ( niet levende ) mascotte te verzinnen. Verder zijn we sinds kort in het trotse bezit van een “bedrijfsauto”. Deze is geconfisceerd door onze huisfotograaf Xander en met een privé-chauffeur. Voor de gelegenheid is de Jezus-tekst op de achterruit maar verstopt onder een RBR-sticker.
De eerste dag is kms asfalt blazen. Zo’n 8 uur sturen. Dat is nog even een dingetje.
Niettemin hebben we het volste vertrouwen in ze en in onszelf natuurlijk.

2018-09-03 22.27.54

Op de deelnemers-app en de Facebook-groep is het al redelijke druk over van alles en nog wat. Soms word je er zelfs wijzer van. Een team dat de carbagerun al 2x heeft gedaan was er niet over te spreken: de routes zijn veel te lang en de opdrachten niet te doen. Daarom zijn wij op zoek gegaan naar een alternatief. Tot nu toe erg goed bevallen. Kijk, dat horen wij nou graag!
Na wat geGoogle blijken er toch nog wat organisaties te zijn die auto-rally’s organiseren. Van 4 tot 10 dagen. Van kramperen tot dure hotels. Van kleinschalig tot grootschalig. Het is maar net wat je zoekt. Ik moet ze wel nageven dat ze creatief zijn in het verzinnen van de namen: Carbage-run natuurlijk, Crazy-car-run, Ramble-rally, Gumball-rally, Adventure-rally, Scrapmetal-rally etc.
Tjarko en Rogier spelen er overigens slim op in:
Voor alle mensen die teleurgesteld zijn, omdat ze uitgeloot zijn bij de Carbage Run hebben we wellicht een leuk alternatief. Wij hebben nog plaatsen beschikbaar voor onze trip in mei 2019 naar Nice en in september 2019 naar Praag en naar Budapest. Meer informatie op www.rammelbakkenreis.nl

41697981_2120771014844899_7713365512444444672_n

De teams zijn verder druk bezig met het afwerken van de rammelbakken en de APK-keuringen. Diverse foto’s verschijnen al op de app. Bijvoorbeeld de R25 renault mild seven / Alonso tribute. Boodschappenlijstjes en adviezen worden uitgewisseld. Een slapende hond die de stretcher heeft ingepikt. Verzamelpunten worden spontaan afgesproken. Echt leuk, leven in de brouwerij!
Leuke interviews van 3 deelnemende teams in diverse kranten:
Team de Rally Buttons, vader met 2 zonen, startnummer 48:
https://www.kliknieuws.nl/regio/uden/human-interest/142239/rammelbakken-reis-een-echte-vader-zoon-week-
De Soesters / Team Tour le Fou / 3 vrienden in de Soester Courant: https://soestercourant.nl/lokaal/drie-soesters-wagen-het-erop-tocht-der-dwazen-477991
En van Team Zeeuwse Vuulte, stelletje, die voor de 2e keer deelnemen door PZC: https://www.pzc.nl/walcheren/rammelbakkenreis-brengt-zeeuwse-vuulte-naar-zuid-frankrijk~a0dc76f5/
Ook wij als organisatie krijgen de aandacht van de een krant:
https://www.stadsbladbreda.nl/nieuws/algemeen/514801/120-oude-rammelbakken-op-toertocht-van-breda-naar-nice-
Gratis reclame is altijd fijn!

41562196_2120207151567952_6985458191739912192_o

Paar dagen voor D-day komt er een bericht van de “directie” op de app. Ze hebben een oplossing voor het debacle op de eerste dag. Of Sietse en ik zaterdag al willen vertrekken met de bus en aanhanger? Kunnen we zondag uitslapen en samen met de food-trucks alles op ons gemak voorbereiden. Heel groot nadeel is dat we dan de start missen. Zondag heel vroeg vertrekken is voor mij echter sowieso geen optie. Mhhh. Na wat overleg met Sietse besluiten we om het toch te doen. Het is gewoon de meest praktische oplossing en een relaxte zondag zo. Mooi weer is voorspeld.

Wij gaan dus bivak slaan oftewel kwartier maken zoals een vriendje van mij uitlegde.
Hij moest in zijn diensttijd vooruit lopen met zijn mitrailleur, tentje opzetten en op wacht liggen tot de vrachtwagens arriveerden. Kwartiermaker is van oorsprong een militaire term voor troepen die vooruit worden gestuurd om voorbereidingen te treffen voordat de rest van de militairen arriveren. In overdrachtelijke zin: iemand die belast is met de voorbereiding, de organisatie van iets geheel nieuws; voorloper, wegbereider.
Dat lukt ons. Gaat helemaal goed komen!