natuur

Een zomerse avond

Vanavond was ze er weer. Een zomerse zwoele avond. Spontaan opgekomen na een zeer frisse ochtendstart. Op de een of andere manier gebeuren er dan dingen die mij alle zorgen en verdriet doen vergeten en mij tevreden en gelukkig maken. 
Je weet wel, die kleine dingen van het leven, die zo veel kunnen betekenen.
Zo had ik in mijn spontaniteit wat lekkers meegenomen voor een vriend van mij. Het stelde niet veel voor, maar kwam uit een goed hart. Lekker even stoeien en spelen met dat bolletje wol die steeds groter wordt. Mooi om zo’n pup te zien groeien.
Wat gezellige praat en vervolgens een lekkere Indiaas diner met vrienden.

Met de paarden de bossen in. Een lekkere bosrit waarbij mijn paard het op zijn eigen tempo deed en het op het laatst toch maar een versnelling hoger ging.
Van de bomen gaat een bepaalde rust uit, behalve als daar van die mountainbikers tussendoor crossen. Daarna dik een uur paardenpraat. Niet van dat zweverige, maar dingen die ze met de paarden meemaken. De hond zoekt mijn schoot op en probeert daar alle slaapstandjes uit.
Als ik dan zo buiten zit vervagen de stemmen een beetje en kan ik heerlijk genieten van de gemoedelijke en gezellig sfeer die in de lucht hangt.
Mijn gedachten dwalen af naar Kroatie waar ik een paar keer tot diep in de nacht aan het strand heb gezeten en alleen maar heb genoten. Van het uitzicht, de zwoele warmte en vond het toen jammer dat ik deze rijkdom niet kon delen.

Hier in Nederland heb ik geen strand, maar op zo’n avond als deze is het toch heerlijk om met z’n 2-en buiten op de lounchbank te zitten. Drankje er bij, kaarsje aan. Zachtjes praten over je dag van vandaag, de dingen die je bezig houden, je plannen, je ideen, (wederzijds natuurlijk). Lekker tegen mekaar aan kruipen en stil genieten. De hond die er gezellig bij ligt te slapen. Houtvuurtje aan.
Misschien spoor ik wel niet helemaal. Even had ik nog het spontane idee om de daad bij het woord te voegen en hem te verrassen. Alhoewel ik al vanaf de eerste blik wist, dat hij de ware was, heb ik deze man slechts een paar keer mogen zien.
Ik droom en geniet maar lekker verder. Komt vanzelf wel!

Een mooi geheim van Traaie

Ik had het al eerder gezien, maar dat was bij avondlicht. Gistermiddag zag ik het, maar was toen mijn camera vergeten. Vanmorgen liep ik er weer, samen met Reina. We genoten er allebei van. Dit kleine, mooie stukje natuur. Midden in Terheijden. Je moet het even weten. Een grote vijver, met in het midden een eilandje van bomen. Een grote treurwilg bepaalt het aanzicht, maar doet dat heel majestieus.  Jammer dat Sam hier nooit geweest is, want ik wist dit niet. Op het water drijven velden van waterlelies. Daar tussendoor hoor en zie je de kikkers. Eenden die langs de kant zitten te zonnen. En op het wandelpad kom je zowaar een rivierkreeft tegen. In een tuin ligt een hond tegen het gaas aan ons nieuwsgierig op te nemen. Wat had hij graag nu aan de andere kant gezeten.
Hieronder een kleine impressie. Volgende keer moet ik toch echt mijn spiegelreflex meenemen!
Dit mooie stukje natuur blijkt “de Weel” te zijn………….

Ritje door de Veluwe

Na 3 jaar kwam het er dan eindelijk van. Een motorritje met collega’s. 2 Harleys en 2 Yamaha’s. Marc, onze adhd-er heeft sinds kort weer een motor en hij had zo’n zin om een ritje met zijn leuke collega’s te maken dat hij in no-time een datum had en iemand die de rit voor reed. Lokatie werd deVeluwe. Voorrijder was John, Rob en ik vonden alles best.
Zatermorgen om 7 uur ging mijn wekker. Wat, nu al? Ik lag er pas om half 4 in. Maar gelukkig geen kater, alleen een beetje gammel. Weersvoorspelling voor de ochtend was regen, ’s middags zon. Ik gokte het er maar op en ging zonder regenpak op pad. Snake opgehaald en om half 9 reed ik naarde A59. En die was afgesloten. Hoop gefoeter in mezelf. Omgedraaid en binnendoor gereden via Waspik. Gelukkig weet ik hier vrij goed de weg. Om 9 uur was ik bij de McDonalds. Kwartier later dan afgesproken. Maar niemand te zien. Na wat heen en weer gebel blijkt Rob bij de zaak te wachten en Marc zat al klaar bij de Burgerking in Heesch. John uit bed gebeld dat we dus een half uur later zijn. Weer binnendoor via Drunen waar het onheilspellend donker werd boven onze hoofden. Uiteindelijk bij Nieuwkuijk de A59 op en Marc opgepikt bij Heesch die al ongeduldig buiten stond te wachten. Om half 11 kwamen we verkleumd bij wegrestaurant Mendel aan bij Beekbergen. John zat al opgewarmd en aan de koffie ons op te wachten.
Maar hij was loyaal en trakteerde ons ook.

Half uurtje later en iets opgewarmd rijden we achter John aan, onze gids vandaag en leader of the pack. Een mooi tochtje door de Veluwe en afwisselende uitzichten. Via Hoenderloo, Nunspeet en Elspeet naar Harderwijk. Mooie haven met houten zeilboten (of hoe heten die dingen) en lekkere vis. Een dubbele haring en kibbeling ging er wel in. Daarna ben ik een beetje kwijt geraakt waar we zijn geweest, om dat Snake aan het sputteren was. Maar ik weet Deventer, Elburg (waar we helaas niet in zijn geweest) nog een stop langs het water. Overigens brak regelmatig de zon door, maar echt warm kreeg ik het niet. Marc voelt zich niet zo lekker. Zijn visje is verkeerd gevallen. De jonge ober op het terras vertelt met een leizige stem dat ze een overheerlijke Hongaarse walnotencarameltaart hebben. Ik vraag me af of hij homo is of hermafrodiet. John vertelt dat de vorige eigenaar van deze tent graag in vrouwenkleren rond liep. Tsja, het is maar wat je leuk vindt.

Verder over mooie slingerwegen naar Dieren en door de Posbank. Dat blijft een mooi stukje natuur om door heen te rijden. Op het terras aldaar zit Marc en bleekjes bij en gaat aan de pepermuntthee. Dat is goed voor je maag. Rob vindt het zo gezellig dat hij onderweg de hele tijd heeft zitten zingen. Helaas hebben wij niet mee kunnen genieten. En John is gewoon lekker relaxed. Nog wat bitterballen en we kunnen er weer tegen aan.
Op de snelweg bij Roosendaal nemen we afscheid.
Ik stik ondertussen van de rugpijn en weet niet meer hoe ik moet gaan zitten. Normaal heb ik daar niet zo veel last van. Marc en Rob temperen hun stalen rossen we rijden de snelweg terug. Rob heeft bij Tilburg nog een verrassing door binnendoor te rijden naar Loon op Zand. Een mooi stukje wat ik al kende. Lekker doorde bossen.
Tegen half 7 arriveren we bij Rob’s huis waar zijn vrouw de bbq al klaar heeft staan. En ze hebben een heel leuk konijn en een hele leuke hond! Onder de luivel is het goed toeven en het eten smaakt goed. We zitten droog voor de paar buitjes die overdrijven.
Tegen 9 besluiten Marc en ik om het er maar op te wagen. Ik huis me net in de geleende regenbroek van Rob als ik Marc achter me aan hoor rennen de w.c. in duikt en nog net in de pot kan kotsen. Meerdere keren. Ik ga bijna mee doen en loop maar gauw naar buiten.
Wat later komt Marc opgelucht naar buiten. Hij is niet meer ziek.
Op mn gemak rijd ik even later lekker binnendoor terug naar Breda. Tegen 10 zet ik Snake op stal. Met een kleine 500 km op de teller (Met veel wind) vind ik het niet gek dat ik zo geradbaakt ben. Maar, het was een gezellig dagje.