motoren

Leopoldsburg op 10 wielen

Harleydays Leopoldsburg is voor mij de dag zoals Harleydag Breda was.
Zien en gezien worden, gevarieerde bikers en dito outfits, tikje ruiger dan in Nederland.
Maar ik mag dat wel. Gewoon lekker doen op en met je motor waar je zin in hebt.
Op subtiele, maar toch verantwoorde wijze.

29ste Editie
29ste Editie

Helaas is Snake nog steeds in Hospital. Na wat twijfelen en appjes heen en weer, toch maar besloten om dan maar met de Mini te gaan.
Niet vanwege de weersvoorspellingen (storm en flinke regen), meer omdat ik er toch bij wilde zijn. Op tijd uit bed. Co gemeld dat ik onderweg was, Ray wordt uit dromenland gehaald.
Afijn om 10 uur pikte ik de heren redelijk wakker op in Breda.
Ray op de achterbank gefrommeld. Co paste met zijn lange stelten nog net tussen de stoel en dashboard. Ach ze moeten er wat voor over hebben om mee te mogen rijden toch?

We zijn net onderweg als de regen er met bakken uit komt en de straten in mum van tijd blank staan. Afgewisseld met bliksemflitsen. Het lijk wel herfst, zo donker is het! Je zou er nu toch maar op je motor midden in zitten …….
En jawel, een smsje bevestigt dat vrienden van mij staan te schuilen.
Ze moeten zelfs wachten op de brandweer die een omgewaaide boom van de weg komt takelen.

Zelfs het fietspad is versperd!

Zelfs het fietspad is versperd!

Onze weg wordt versperd door een flinke afgewaaide tak. Daar waar andere auto’s er met een grote boog om heen rijden, heeft Co er een nat pak voor over om de tak van de weg te halen. Een echte gentleman!

In Baarle Nassau worden we hartelijk onthaald door Don Stephano en Tonnetje.
Hun motoren staan klaar, maar we gaan toch eerst maar aan de koffie in de hoop dat het nog droog wordt. Volgens buienradar wel ………
Na een uur miezert het nog, maar ze wagen het er op. Regen-outfit aan.

Don Stephano en Tonnetje

Don Stephano en Tonnetje

En zo ga ik even later met 4 mannen op pad. Allemaal redelijk prettig gestoord.
Mijn dag kan niet meer stuk!
Hoe dichter we bij Leopoldsburg komen, hoe droger en warmer het wordt.
En ook gezelliger, want zo te zien heeft menige biker het natte weer getrotseerd en het er gewoon op gewaagd.
Ray en Co brengen hun lichaam weer op maat nadat ze uit de Mini geklommen zijn.
Eerst even ontbijten c.q. lunchen, alias een bak friet vergezeld met cola.
Een man schuift bij ons aan tafel en blijkt op de camping te zitten.
Hij wil blijkbaar even zijn ei aan ons kwijt.

Vorig jaar viel de opkomst op de camping tegen. Vrijdag was een zwaar onweer aangekondigd – dat uiteindelijk meeviel – maar heel wat buitenlanders thuis hield.
Daarom heeft de organisatie dit jaar geen zware investeringen gedaan: er zijn geen (dure) livebands meer, wel is er nog een dj in de feesttent en de stripact in de tent blijft.
Ondanks de regen verwacht men toch 2.500 motards.
Verder weet de goede man te vertellen dat Satudarah aangekondigd heeft niet te komen, alleen een paar mensen van de Hell´s Angels geven acte de préséance.
Dus problemen zijn er niet te verwachten.
Toch gaat de gemeente vanwege de hoge veiligheidskosten, overwegen om dit treffen niet meer door te laten gaan. Ik moet meteen denken aan het gedoe rond Harleydag Breda. Een artikel in de belse krant bevestigt dat:

LEOPOLDSBURG

De organisatoren van het jaarlijkse Harley Davidson-treffen zijn er gerust in en verwachten geen incidenten tussen rivaliserende motorclubs in het weekend van 26 tot 28 juli. ‘Ons treffen heeft niets te maken met de problemen tussen de Hells Angels en de Outlaws’, zegt organisator André Ceustermans. ‘Vroeger kwamen er bij ons diverse motorgroepen, nu enkel nog de Hells Angels. Van rivaliserende clubs is geen sprake vermits de Saturdarahs en de Outlaws niet komen. De problemen situeren zich vooral in het Maasland omdat daar vijf motorgroepen op vijftien vierkante kilometer zitten: twee groepen Hells Angels – één in België, één in Nederland -, de Outlaws en twee Nederlandse chapters van de Satudarahs. De spanningen tussen de Hells Angels en Satudarahs zijn terug te brengen tot ‘territoriumdrift.’

Ceustermans heeft geïnformeerd bij de Satudarahs of zij van plan zijn om te komen, maar dat blijkt niet het geval. ‘De Outlaws zijn hier nog nooit geweest’, zegt hij. ‘De Outlaws en de Hells Angels zijn eeuwige rivalen. De Hells Angels verkiezen dit jaar trouwens een eigen camping in Hechtel-Eksel en niet in Leopoldsburg.’ De HD-organisator verwacht dan ook geen problemen voor de 29ste editie: ‘Er zal wel iets meer politie in reserve worden gehouden – je weet maar nooit -, maar uit onze informatie blijkt dat alles vlot zal verlopen. De politie houdt immers ook de motorgroepen elders in het land en het buitenland in de gaten. Drie jaar geleden waren er wat spanningen hier bij ons tussen Hells Angels en Satudarahs en nadien zijn heel wat meetings in het buitenland afgelast. Bij ons werd het treffen het jaar nadien teruggebracht tot één dag. Vorig jaar zijn we terug naar een driedaagse gegaan.

Don Stephano en Tonnetje parkeren net hun motoren, en Stephano staat al volop in de schijnwerpers. Hij wordt geïnterviewd voor de belse radio omroep / tv.

Interview

Interview

Ach we zij het gewend van hem. Tonnetje neemt even later een reporter van de Nieuwe Revu die op zijn beurt een paar mooie close-ups maakt van Stephano op de ton.

Wij doen ondertussen even een rondje. Voor Ray en Co is het hun primeur aldaar.
Ik leidt hen door de wondere wereld van Leopoldsburg.
Bij de stand van Pablo blijven we even praten. Die heeft vanmorgen al zijn spullen bij mekaar lopen rapen en drogen. Stand was natuurlijk al vroeg opgebouwd.
Vervolgens is daar die regenstorm overheen gekomen. Nu is het dus weer 30 graden!
Er ligt hier inspiratie voor mijn outfit op Snake volgend jaar hier….

Zelf vind ik het een beetje tammer dan vorig jaar. Geen badkuipen met bierbuiken in bikini’s er in, geen brandweerslang om de ladies nat te houden. Jammer.
Toch waren er weer kleurrijke personages aanwezig.
Stoere mannen met hun grut op de motor, vrouwen in Veronicazit, zelfs 2 topless achterop, diverse biertonnen die bereden werden, hondje in fietsmand aan stuur, ratbike met een heuze rat er op, groene monsters, paar verdwaalde trikes, lonesome cowboy bij een boom, burn-outs, schotse rokjes en ik mocht weer 2 rondjes meevibreren op de tank van Tonnetje. Dit keer zonder kussentje, dus sm van het contactslot in mijn rug. Verder was het wel een lekkere massage…..

Schots rokje

Schots rokje

Lucky Luke

Lucky Luke

Bereden ton

Bereden ton

Veronicazit

Veronicazit

Alles en iedereen is weer opgedroogd. Volop feest en gezelligheid.
Tis net alsof ik weer een beetje thuis ben…
Het publiek varieert van jong tot oud. En dan willen ze zo’n evenement niet meer door laten gaan ???????
Don Stephano leeft zich nog een paar keer uit door vol gas en met knetterende uitlaten voorbij te scheuren. Of we hem wel gehoord hebben? Wat zeg je Don?
Mn oren zijn dichtgeklapt door een of andere maffe idioot op een Harley …!
Tegen 6 houden we het voor gezien. Volgend jaar maar eens met de camping er bij doen. Kunnen we nog een afterparty doen op de camping.
Co en Ray weer in de Mini gepropt.
Nu ze dat gewend zijn gaat het iets makkelijker…
Beetje sightseeing in den Bels en Belse woorden leren:
– naai ateljee
– depannage
– verkoop uit de hand

Tegen half 8 drop ik beide heren weer in Breda.
Weer beetje stretchen en uitvouwen maar, ze vonden het wel een enerverend dagje zo.
Volgend jaar allemaal op de Harley!

Naderhand lees ik nog dat de eerste 10 motoren die vrijdag op de camping arriveerden, Duitsers waren. Er was een goede security en controle op polsbandjes en motoren.
Helaas toch nog 2 motoren gejat, maar buiten de beveiligde zone!

Er houdt me toch nog wel iets bezig…….. heren op/met je motoren …………….. waarom kijken jullie nou altijd zo boos als je op je motor rond rijdt …………..zo’n straf is dat toch niet ?????

5de Kika Bike Ride

Voor mij en nog 2 bikers een primeur: de Kika Bike Ride.
Ik had er al veel over gehoord en zijdelings ook het een en ander meegekregen over het ontstaan van deze rit en de Kika Bike. Maar het kwam er nooit van.
Afgelopen zonddag was het dan zover.
Beetje frisjes, maar met een opwarmende zon en 14 graden was het goed te doen.
aankondiging_kikabikeride_2013
Samen met Willem arriveerde ik rond half 11 bij de Texas Hoeve in Breda, waar het al een gezellige drukte was.
Mijn alarm op Snake was ondertussen gelukkig ook weer opgewarmd en deed nu normaal, dus kon ik met een gerust hart Snake parkeren.
Even wat vrienden begroeten en binnen inschrijven.
Een A-4 vol met tekst, maar gelukkig hoefden alleen mijn naam en handtekening er op te komen. In ruil daarvoor krijgen we een mooie speld, koffie en een broodje.
465075_474178475986974_1072646187_o
Binnen een half uur was het al 2x zo druk met motoren en bijbehorende bikers.
Ook een afvaardiging van het MBT was present, +/- 25 man/vrouw.
M.B.T. staat voor Motorrijders Begeleidings Team uit Zoetermeer. Deze stichting is de grootste non-profit organisatie die gemotoriseerde, mobiele verkeersregelaars levert aan evenementen in vrijwel heel Nederland. En dus ook aan de Kika Bike Ride.
947149_10151878622919829_367818689_n
Marij en alle anderen hebben zich weer belangeloos ingezet voor deze ride.
Ik sprak mijn naamgenote nog even en ja op zo’n dag is het natuurlijk weer een momentje moelijk met de herinneringen aan haar man.
Maar dat kan ook niet anders, ook al is het al een paar jaar geleden dat hij overleden is. Het is alleen maar mooi dat zijn droom nog steeds in stand gehouden wordt!
Overigens loopt er nog een Marij rond………..

Er zijn inmiddels al dik 300 motoren geteld!
Van diverse pluimage en soorten en een gezellige saamhorigheid onderling.
De jongen achter de bar moet me even vertellen dat hij het helemaal geweldig vindt om dit mee te maken. Mooi toch!
Er wordt nog even tijd vrij gemaakt voor de mensen van OSV Bowls die een cheque overhandingen t.b.v.  € 1000,00 aan de stichting Kika Bike.
De schenking is t.g.v. hun 20 jarig jubileum.
Ze hadden 3 plaatselijke stichtingen, ze hebben gestemd en Kika is uitgekozen.
Mooi, nietwaar?
465798_10151878631789829_377157527_o
Het is half 12 en we bestijgen onze motoren. Schitterend weer!
Langzaam komt de 6 km lange sliert motoren op gang.
En worden we enthousiast uitgezwaaid.
De rit bestaat uit 2 gedeelten van ongeveer 50 km lang.
Alleen maar binnendoor, zonder stoplichten en zonder bewaakte spoorwegovergangen.
Dat heeft degene die de rit uitgezet heeft (Kees geloof ik) heel goed uitgekiend!
Vanuit de Texas Hoeve achterlangs naar Langeweg. Via Achterdijk naar Moerdijk en daar langs het water. Blauwe Sluis, Hoge Zwaluwe, Made en Heikant.
Tussen de bloeiende weilanden door, over smalle polderwegen.
Onderweg veel bekijks natuurlijk en vastgelegd op de camera’s en smartphones!
Door dorpen waar mensen of heel enthousiast zijn als we voorbij rijden of ons juist geen blik waardig gunnen. Stelletje herrieschoppers zie je ze denken.
Ach ja, we zullen maar denken dat ze niet wijzer zijn.

Achter mijn of beter gezegd naast mij rijdt een of andere klojo.
Blijkbaar nog nooit van bakstenen gehoord???
Dat blijkt naderhand ene Geert te zijn, die iets te enthousiast aan het rijden was.
Hij is lid van Pegasus. Een van de vele clubs die meerijden en begeleiden.
Ik zie verder nog logo’s van Goodfellas, HDC’s en nog wat andere clubs.
Achter me rijdt Jur, die op de motor van zijn vriendin rijdt.
Ook een Marij. Da’s de 4de al!
Op gegeven moment ben ik Jur een tijdje achter me kwijt.
Z’n “1” wilde ff niet, maar daardoor kon hij nu wel ff doorrijden om weer in te halen.

Het is een mooie enerverende route.
Kippen in een giga uitloopren, dus los-loop-kippen.
Van de week zag ik nog ergens een bord met de tekst “weide-eieren” en vraag me nog steeds af wat die boer daar mee bedoelt.
Lama’s in 3 kleuren, paarden die niet schrikken, schapen met lammetjes die wel schrikken.
Wielrenners die schrikken. Nou ja, eentje was gevallen blijkbaar, dus ze hielden heel druk gebarend de weg vrij die al erg smal was.
551502_10151878633929829_1904659864_n
Rond 1 uur stoppen we bij Sportcafe “Driedorp” in Wagenberg voor een lunchpauze.
Daar vertelt Jur dat hij door mij bijna de berm in was gereden.
Ja sorry, ik moet erg wennen aan mijn nieuwe stuur, en mijn bochies gaan niet allemaal even jofel. Als tegenprestatie heeft hij een mooi “uitzicht”.
Edwin komt me nog even fijntjes vertellen dat ik meer in mn spiegel moet kijken.
Waarop ik met een grijns reageer dat ze ook nog een toeter op de motor hebben!
En dat ding zit er niet voor niets op!
Sommigen maken van de gelegenheid om bij een maat op de borrel te gaan.
De rest wacht geduldig tot ze aan de beurt zijn om een broodje en drinken te scoren.
Tis goed toeven zo in de zon.
Ondertussen worden er nog loten verkocht, voor de loterij aan het eind van de middag.
Moet zeggen dat er leuke prijzen te winnen zijn. Goed geregeld!

Als ik eindelijk een broodje voor mij en Willem scoor, moeten we alweer op onze motoren. Gauw happen en doorslikken…….
Even een stukje langs de Mark. Daarna achterlangs Prinsenbeek en door richting Etten-Leur. Opeens duiken Adrie en zijn maat rechtdoor de bush-bush in.
Ik denk, die moeten even bijpraten of op safari.
Maar nee, het bleek een simpele sanitaire stop te zijn.
En dan natuurlijk met veel kabaal weer inhalen.

Bij Rucphen doen we nog een rondje sight-seeing in de weilanden.
De MBT-ers en aanverwanten maken er een sport van om zo stil mogelijk in te halen.
Als je niet spiegelt, zie je ze niet.
En ja, ook ik zat wel eens te slapen.
Dan schrik je even als je die felgekleurde hesjes en knipperlichten in je achterwiel hebt hangen. Sommigen nemen dan nog wel de moeite om te toeteren.
Tsja, dat heeft dan dus wel meteen effect!

Tegen half 5 eindigt de rit bij Cafe Den Hoek in Zundert.
Er is even sprake van een georganiseerde bende, maar dan is eindelijk iedereen geparkeerd. Het terras wacht uitnodigend op ons.
Dit keer geen lange rijen, en de loterij die een groot succes is.
Edwin vereerd me met een bon voor een heuse stoelmassage.
Tegen half 5 gaan we weer op huis aan.

Op de weg van Zundert naar Rijsbergen valt mijn oog even op een blauw ANWB bord rechts langs de weg, vlak voor de rotonde. Een plaats in la France (heb helaas niet kunnen onthouden welke, we reden daar ook zo snel voorbij…) met nog 396 km te gaan. Echt vreemd, maar vond het wel origineel.
Tegen half 6 arriveer ik bij het verpleegtehuis waar mijn  moeder verblijft.
Een vrouw van hogere leeftijd komt op me toegelopen en vraagt of Snake een echte Harley is. Jazeker, zeg ik. Hoe weet u dat zo? vraag ik.
Al haar kinderen waren weg van Harleys en kenden het geluid.
Dus ja, ze is er eigenlijk mee opgegroeid.
Ze wenste me nog veel rijplezier.
Toch mooi dat er zulke mensen bestaan!

Later op de avond, als ik in de schemering terug rijd,  heb ik weer dat ouderwetse, lekkere gevoel in mijn lijf. Lekker dagje op Snake uitgewaaid, met leuke en gezellige mensen op pad geweest, nieuwe contacten gelegd. Dat alles voor een goed doel!
Helemaal mijn ding.
Met een tevreden gevoel zet ik Snake op stal.
Deze dag kan niet meer stuk!

Websites:
http://www.motorbegeleiding.nl
http://www.kikabike.nl/

Chapters Castle Rally (3/3)

Zondag 1 juli

Zeer tegen mijn zin in word ik om 7 uur wakker gekraaid door mijn mobile. Er hangt een lichte bierlucht om mij heen. De warme douche lokt en ik blijf er zeker een kwartier onder staan. Gelukkig hebben ze hier genoeg heet water.
Mijn oog valt er nu pas op dat wij in een paardenkamer slapen. Hoe toepasselijk. Alle wanden zijn voorzien van paarden(hoofden), zelfs de wand in de douche!

Tegen half 9 sta ik in de ontbijtrij. Vandaag hebben we keuze uit de eitjes: scrambled of gebakken. Ik voeg me bij de geluidsmannen die nog niet in kunnen laden vanwege een auto die in de weg staat. Maar Rob lost dat al heel snel voor ze op door de eigenaar gewoon uit zijn bed te bellen. Mr Ed en zijn meissie komen ook gezellig ontbijten. Ze blijken uit Breda te komen en we besluiten om met zn 4-en terug te rijden. Net zo gezellig.
Van een Obelixbelg met paardenstaart krijg ik een elastiekie omdat ik de mijne kwijt ben. Heel gul van hem. Een andere belg, die gister aan de kapelbar hing komt ff afscheid nemen. Wij gaan onze spullen bij mekaar zoeken en alles op de motor pakken.
Ondertussen maken de meeste motorrijders zich op voor de Parade of Flags die om 11 uur vertrekt. Uiteindelijk rijden er toch nog zo’n 90 motoren mee.
Op het terras in Baarlo waar de rit eindigt, komt een wielrenploeg verontwaardigt aan: die Hells Angels hebben ons terras ingepikt! roept er eentje.

Martina meldt dat ze door haar hoeven is gezakt. Dat is Haags voor doodmoe. En Fred weet me te vertellen dat er “zoef”borsten bestaan. Verbaasd vraag ik om uitleg. Nou, zegt ie, als zo’n vrouw haar BH uit trekt dan vallen die borsten zoef-zoef omlaag. Dus eigenlijk zijn het zoef-zoef-borsten. Weer wat bijgeleerd!
Onder de motorrijders was ook een Indo, met lang zwart haar en blauwe nagellak. Daar moeten we het fijne van weten. Hij wil een zijn met zijn motor, die is nl in dezelfde kleur blauw. Hij had zelfs een koffer achter voor zijn puppie. Maar inmiddels is die zo groot dat ie voortaan voor op de tank zit. Maar hij was er nu niet bij.

Om 11 uur vertrekken we met 4-en. Toch maar over de snelweg. We willen niet al te laat thuis komen en er is regen voorspeld. Ik heb vandaag weer een beetje last van het blond-gevoel. De koffie gaat bijna fout, mis bijna een bocht op de snelweg en neem ook nog een verkeerde afslag. Ach ja, anders is het ook maar saai, toch?
Rond een parkeer ik Snake weer in stal.
Het was een leuk en enerverend weekend. Gaaf om ook de mensen “achter” de band te leren kennen. En nog meer genoegdoening als we naderhand horen dat we alles tot in de puntjes verzorgd hebben. Alle bands waren heel erg tevreden en vonden ons top, er waren er zelfs bij die het jammer vonden dat ze al weer terug moesten gaan.
Een beter compliment kun je je toch niet wensen?!