Motor

Het Blok: Vuisten

Dit artikel komt uit de Promotor nr.6 juli 2012
en wilde ik jullie niet onthouden:

Vuisten zijn we, klappen van delen we uit
in die helse smederij van brandstof en vuur.
Strak in het gelid, vier stuks liefst,
vormt onze strenge rangorde de basis voor succes.
Geen trilling, geen onbalans, geen vuiltje aan de lucht.
Wij verdragen de klappen,
smeren ze uit tot een vloeiende explosie.
Voor ons geen ‘karakteristieke loop’,
geen getril en bokkigheid, lineair naar de top,
en daar janken we het uit als een volbloed racer.
Wij zijn niet groot, maar we zijn met meer.
Topsprinters op de korte baan
voor een extreem lange duur.
Een estafetteteam, klaar voor kilometers asfalt,
liefst aalglad, onafgebroken en oneindig.
Het verborgen hart van de beweging,
De machine die de ziel tot leven wekt.

Het Blok juli 2012

Het Blok juli 2012

Maar nu liggen we stil, ontdaan van ons huis,
naakt en zichtbaar voor iedereen.
Het felle licht maakt ons klein,
maar we zijn er nog steeds.
Niet van elkaar gescheiden,
De vierling is compleet en wacht.
Goed, misschien zijn we wat verkleurd.
Aangeslagen, zeker, door dat onafgebroken
vuur in de geheime negorij.
Maar wie maakt ons wat?
We zijn samen, klaar voor een nieuw begin.
Vaak geïmiteerd, maar wij zijn het origineel,
de blauwprint.
Verberg ons, vertrouw ons en wij geven je
topprestaties, alle kilometers die je maar wenst … 

De zaterdag van Leopoldsburg 2014

De zaterdag van Leopoldsburg is voor mij de dag, al jaren, van de Leopoldsburg Harley Days wat een heel weekend is, inclusief kampeerweiland, en ’s avonds goede bandjes. Paar jaar geleden ben ik toch maar een keer dat hele weekend meegegaan op uitnodiging van vrienden. Tentje tussen de opgedroogde koeievlaaien, ik blij dat het toen niet regende. 2 douches voor het hele terrein. Back to basic en niet zo nauw kijken. Maar ’s avonds vond ik het er maar tam aan toe gaan. Nee, geef mij maar de zaterdag in het centrum van het dorp.
2014-05-24 08.41.21Dit jaar eindelijk weer met Snake. Op de weersvoorspellingen vertrouw ik niet meer. Voor vandaag vorspeld: bewolkt, regen, onweer en hagel. Ondertussen was het al flink broeierig warm en schijnt de zon. Maar Alex had zijn regenpak meegenomen. Dus het bleef mooi weer. En mocht het toch gaan regenen dan bleef hij solidair aan ons, trok hij hem niet aan. Das dan weer lief toch?! Rond half 1 vertrokken we met 5en uit Waspik. Eerst klein stukje snelweg tot Tilburg. Dan binnendoor richting Reusel, Esbeek (sorry Hutten) Postel  en Lommel. Daarna beetje sightseeing omdat Corné en Alex ff de weg kwijt waren. Maar Alex navigeert op de zon, en dus komt het goed. En inderdaad, kwart voor 3 rijden we Leopoldsburg. Dit keer niet via de betaalde ingang, maar gewoon achteraf in de schaduw parkeren. Eerst even wat lossen. Tot mijn lichte verbazing zijn de Belsen heel proper. Tenminste het bordje met “verplicht handen wassen” valt me nu pas op! Vrienden van Corné en Marella weten ons snel te vinden te daar. Even voorstellen en bijpraten. De Gayparade en Retie komen ter sprake. Allebei volgend weekend.

Handen wassen verplicht

Handen wassen verplicht

We lopen over het plein met kraampjes naar “de rotonde”, de plek voor fotografen en toeschouwers. Het kijken en bekeken worden. Even wat drinken en dan door naar de “worstenkraam”. Al snel weten we wat dat is. Worsten in een baguette met mayo, curry, een lading zuurkool en augurken. Zet dat maar eens aan je mond, en zonder knoeien.  Daf en ik houden het bij een beschaafd broodje hamburger.  Iets beter hanteerbaar… Opeens voel ik 2 handen op mn rug en hoor een gezellige lach. Jeanette en Jan! Ze waren toch naar Leopoldsburg gekomen op mijn lichte aandringen. Ze kenden dit niet maar vinden het geweldig! Ze hadden al gekeken of ik ergens op een tank van een motor lag, maar dus niet. Nog niet, komt nog. We lopen verder, het is goed druk, mooie motoren, veel divers pluimage, maar minder verkleedpartijen op de motor, en ik mis onze badkuip. Hij is er dit jaar niet bij helaas. De laatste keer dat ik die zijnspan zag, was deze vol water en schuim. 3 stoere mannen in bikini er in. En een lol dat ze hadden, en wij ook als publiek.
2014-07-27 01.52.51Daf kijkt dr ogen uit, is ook haar eerste keer daar. Af en toe stikt ze bijna in de rubberdampen die blijven hangen in de mist na een zoveelste burn-out.

burning rubber  (foto v Willem Vernooy)

burning rubber
(foto v Willem Vernooy)

Ik zie mijn maten voorbij rijden en spring voor hun motor. Jan op de motor, Stephano op de bierton erachter. De mannen zijn blij me te zien en ja ik moet op de tank. Marella wil wel op de bierton. Zij maken hun rondje af, wij lopen naar voren bij de Tank waar ze altijd parkeren. We laten de ride-in maar even voor gaan. Het is veel te warm in die drukte, tegen de 30 graden inmiddels en geen regenbui  te zien….. Half uurtje later zit Marella voor Stefano op de regenton en lig ik bij Jan op de tank. Show your tits langs de kant, nou echt niet, zit ook niet meer zo strak in mn vel. Kijk als ik nou 20 was, waarom niet? Op naar de rotonde, ondertussen bij kletsen met Jan. Ja hij zag genoeg en kijkt naar mijn voorgevel.  Ahum, ik bedoelde de weg dus. Ja, die ook …..

Veronicazit

Veronicazit

Op de rotonde natuurlijk de fotografen. Even blijven staan. Close-ups. Een bedankje en dan herken ik een van hen: Willem.
In de brandende zon druk bezig met zijn hobby. Tsja je moet er wat voor over hebben. We rijden weer, Stefano zit zo hard op de regenton te wippen dat Jan de vibrering in zijn motor voelt. Marella vermaakt zich daar wel zo te zien. Na de rotonde stopt Jan.
Ik merk al gauw de reden. Marella en ik worden helemaal nat gespoten met waterpistolen. Vervolgens champagnefles aan onze mond. Marella krijgt ook nog een Pernod-ricard en we krijgen ook bier (blauwe Jupiler) aangeboden. We geven ons er helemaal aan over en met de hitte een welkome koelte. Redelijk doorweekt gaan we verder. En jan doet nog een extra toegeeft. Weer naar die rotonde en daar voorbij. Nog meer champagne en er worden ijsklontjes tussen mn decolleté gestopt. Geweldig toch?! Nu zijn we echt helemaal doorweekt. Mijn broek en kruis zijn ook ingezegend! Eenmaal afgestapt ruiken eigenlijk meer meuren we naar de alcohol. Marella en ik duiken de w.c. in bij de Chinees. T-shirt in de w.c. uitspoelen met zeep. Echt groot was het daar niet en als iemand moest plassen, ging dat met moeite. Een Belse madammeke ziet ons zo bezig en geeft een ons vochtige geurdoekjes. Om de ergste geuren weg te halen. Daarna helpt ze ook nog mee mijn t-shirt aan te trekken die van alle kanten opstroopt. Zelfs Marella moet nog ff meehelpen. Eenmaal aangekleed krijgen we nog een doekje mee om tussen ons decolleté te stoppen. Lieve, spontane hulp uit onverwachte hoek.

nog meer hulp!

nog meer hulp!

Nog even bijpraten met mijn maatjes die ik al een tijdje niet gesproken en gezien heb. Stephano was natuurlijk weer geïnterviewd door een Belse tv-ploeg. Hij krijgt het toch ieder jaar weer voor mekaar. Voor de entourage op zijn helm was hij dit jaar zeer vindingrijk. 2 bezems en een tak van zijn palmboom. Het stond hem goed, maar hoe krijgt hij het verzonnen?! Een fantasierijke geest heeft hij.

Don Stefano

Don Stefano

Jan had ook iets origineels voor zijn outfit. Een vlecht onder zijn helm, van de staarten van zijn 3 zussen. Trouwens, Stefano is zijn lange haren (nee niet zijn wilde haren ) ook kwijt. Die had hij gedoneerd aan de Kika stichting. Maar die bedankte beleefd, want zijn haren zijn…grijs. En dat willen de kinders niet. Afijn, dit stond hem ook goed, eerlijk is eerlijk. We zwaaien ze uit en lopen op ons gemak terug naar het pleintje. Marella verzucht dat die 2 mannen net vrouwen zijn. Bij elk kraampje moeten ze kijken en elke motor wordt in details ontleed. Met woorden dan he. Ik scoor nog een rvskruis en belandt bij een kledingkraam. Mijn oog valt op een soort van kruising van broek en chaps. Niks kitsch, gewoon mooi en dik leer. Ze hadden er voor de sier een string onder gedaan. Zegt Corné: je moet die even passen. En wijst op de string. Er zat ook een touwtje aan de string. Zegt Corné: dat is voor houvast als je achterop zit. Ik kijk hem aan.. De vent van de kraam, is een Duitser, spreekt Engels maar verstaat ons blijkbaar goed en ligt helemaal in een deuk. Heb ik weer. Toen hij uitgelachen was, kon hij uitleg geven en blijkbaar zijn de prijzen nog onderhandelbaar. Now we are talking. Hij staat op iedere motorbeurs, maar niet op de Bigtwin. Wel in Faak. Moest ik maar in Faak komen passen. Yep, leuke uitdaging …..

zonder woorden

zonder woorden

Tegen 7 weer bij de motoren en nog steeds warm. Ergens onderweg nog even wat eten en dan door naar huis besluiten we. Via Kattenbosch naar Lommel waar we letterlijk 3 x een rondje om de kerk doen en dan de weg vinden naar Luyksgestel. Onderweg komt een ambulance ons tegemoet met zwaailichten en veel haast. Ik denk nog, zal toch niet voor Leopoldsburg zijn? Achteraf hoor ik van Willem dat een motorrijder met 2 vrouwen erop in de vangrail is beland. 2 ambulances en de gendarmerie moesten er aan te pas komen…….. Ploffen neer op een terrasje. Een Belse uitsmijter is dus een spiegelei op een geroosterde boterham. Voor mij en Daf precies genoeg. De rest gaat aan de friet. Ijsje als toetje. Mooi dagje zo.
2014-07-26 20.32.47
De laatste etappe. Via Weebosch en Postel binnendoor weer trug. De zon die bezig is met ondergaan lijkt op de wolken te zweven. Alsof ze nog niet onder wil, de dag is nog veel te mooi. Maar de natuurwetten zijn sterk. Sterker dan die zon. Om half 10 stoppen we bij de bezinepomp in Wolluk. Even afscheid nemen van elkaar. Zoent wel lekker makkelijk zo met de helmen op. Marella vraagt zich of we niet al te veel champagne dampen achter ons hadden hangen. Wij verlangen naar een douche. Ff die champagne afspoelen. Kwart voor 10, na zo’n 200 km, parkeer ik Snake thuis. De zon heeft het niet meer gewonnen. De avond is ingezet en ik ga me eerst afspoelen en schone kleren aan. Verrek, alles is nat in mijn tuin. De voorspelde regenbui is in den Berg gevallen. Als ik eerder thuis was geweest, had ik niet eens meer hoeven te douchen ………

P.S.: We hoorden ook dat de Belse gendarmerie heel streng controleert op de kledij van motorrijders. Verplicht is : hele handschoenen ( dus geen halfjes of blote handen ), lange broeken, hoog schoeisel. Zo niet, krijg je een fikse boete………..

Het Blok: De kop

Dit artikel komt uit de Promotor nr.8 oktober 2012
en wilde ik jullie niet onthouden:

Onder mij branden de kamers,
binnen mij razen de kleppen,
boven mij stampen de nokken.
Altijd de kop, de poortwachter.
Gegoten uit lichtmetaal, mijn proporties perfect afgestemd
om de tomeloze kracht van lucht, benzine, vuur en
voortgang te begrenzen.
Ik adem in, honderden liters tegelijk, en blaas uit,
beteugel de processen en zet alles in beweging.
Tegelijk ben ik onwrikbaar, onverwoestbaar en
schijnbaar onverschillig gevlakt en vastgeketend
aan het blok en zijn gierende zuigers.
klap na klap vang ik op, transformeer ik in
gecontroleerde anarchie.
Ik sta op kop, alleenheerser over dit helse klimaat en
omklem de kracht in mijn metalen greep.
Ik wijk niet, hoezeer ook getergd en bestraft,
trek mijn bouten stevig aan en houd machtig stand.

Het Blok oktober 2012

Het Blok oktober 2012

 

 

 

 

 

 

 

Maar wat is een kop zonder lichaam?
En wat zijn mijn kunstig gegoten vormen nog waard,
als er niets te beschermen is?
Koud lichtmetaal, rijp voor recycling.
Een heerser, maar niets om te beheersen.
Ineens wegen mijn kilo’s, drukt mijn afdruk op de vloer
als een trieste herinnering aan de tijd dat ik,
als enige, hermetisch sloot wat amper te beteugelen was.
Een brok macht was ik, nu slechts een bonk metaal.
Maar ik ben geduldig, wacht mijn kans af.
Ik ben mijn kracht nog lang niet kwijt.
Toe aan een tweede leven, klaar voor de mogelijkheid
mijn kracht te tonen.
Mij krijgen ze er niet onder!

Veluwe op 10 wielen

Jacques was vandaag onze Tom-Tom, oftewel de Jacques-Jacques.
Wat communicatiemiddelen betreft stamt hij nog uit het Stenen Tijdperk.
Maar dochterlief heeft een IT-er aan de haak geslagen.
Deze a.s. schoonzoon heeft nu de eer om Jacques naar de moderne tijd
om te zetten.: internet, email etc….
Een man van de tijd, liever te vroeg dan te laat, en arriveerde om precies half 11 voor de koffie vergezeld van Joost en Bennie.
Mijn hoofd was nog niet helemaal helder na het gezellige feestje van gisteravond. Toch een beetje te veel wijn en limoncello in mijn lijf. Leuke herinneringen komen op tafel van ons gezamenlijk motor-verleden. Daf is weer te laat, as usual.
Afijn, even later kunnen we op pad, lekker zonnetje in de lucht en Garfield gaat met me mee op Snake.

Kater Garfield

Kater Garfield

Via vlotte binnenwegen door Hank, langs Heusden, Ammerzoden door naar Kerkdriel.
Voor mij glipt het achterwiel van Daf weg midden op een rotonde.
Gelukkig krijgt ze hem net op de tijd nog de bocht door.
Ze heeft even een tijdelijke hartverzakking zie ik aan haar gebarentaal.

De snelweg over naar Tiel en aan de andere kant met wat vlotte bochten weer onder die snelweg door naar Dielen. In Opheusden gaan we dijken. Gelukkig weinig zondagsrijders, lekker rijden en Garfield uit mn hoofd proberen te waaien.
Oversteken naar een volgende dijk om uiteindelijk te belanden op de Drielse Rijndijk.
Deze kende ik tot vandaag nog niet.
Nieuwsgierig kijk ik om me heen, tussen het rijden door natuurlijk.
Een kudde paarden in de uiterwaarden van de (Neder)rijn.
Aan het water staat er een op zn gemakkie te drinken en ik vraag me af waar de omheining of hekken zijn. Paarden kunnen zwemmen, dus ook naar de overkant.
Zou overigens een vreemd gezicht zijn als je zo’n paard op een pontje ziet stappen om aan de overkant te komen.
Even verderop de Drielse sluizen, imposant om te zien.
In totaal zijn er 3 stuwen in de Rijn.

De stuw bij Driel is in 1970 geopend.
Het grootste deel van het jaar is de stuw dicht (“in bedrijf”). Zo krijgt het IJsselmeer zo veel mogelijk zoet water en blijft de Nederrijn bevaarbaar voor schepen.
Ten westen, bij Amerongen en Hagesteijn, zijn de andere twee stuwen gebouwd. Rijkswaterstaat heeft de afgelopen jaren hard gewerkt aan de veiligheid (overstromingsgevaar) en natuurontwikkeling. Dat heeft geresulteerd in de afgraving van de uiterwaarden rond sluis- stuwcomplexen.

Drielse sluizen

Drielse sluizen

Vlak voordat we Arnhem inrijden nog een bord met de tekst “Bevers” meer niet.
Neem aan dat die hier dan ergens wonen en af en toe oversteken of zo?
In Arnhem doen we blijkbaar even sigthsee-en of Jacques is gewoon ff de weg kwijt.
Dat laatste wordt natuurlijk gewoon ontkend.
Uiteindelijk schieten we het Kroller Muller Park in en parkeren bij Restaurant de “Stroop”. Een oude bekende van de “Die Hard Run”.
Lekker in het zonnetje, en ze serveren hier zelfs pannenkoeken met oma’s stoofpotje.
En ja, inderdaad, je krijgt dan een naturel pannenkoek, en de stoofpot mag je er zelf op doen. Voor mij zeker niet als lunch en zeker niet met Garfield in mn hoofd.
De pannenkoekenlunch is goed en de verhalen komen weer op tafel.
Ooit heb ik met Jacques een rit voorgereden. We waren aan het wachten op het pontje naar Dussen. Jacques stoot me aan wijst naar de aak/boot die voorbij drijft.
Mijn mond valt open van verbazing. Een vent die het dek staat te zwabberen helemaal in zn nakie. Ik ben zo verbouwereerd dat ik helemaal vergat om een foto te maken.
2014-05-25 14.22.352014-05-25 14.02.42Motoren uit de grindbak vissen en verder back to nature. Althans we rijden door de mooie groene bossen van de Veluwe.
Otterloo, Galder en Putten komen op de route.
In Nijkerk is het weer sightsee-en, oftewel even verdwaald……..
Even oversteken naar Soest, waar onze J-J opeens van richting veranderd waardoor wij allerlei capriolen moeten uithalen om de juiste afslag te moeten halen.
Doen we gewoon ff, boze automobilisten, afijn ……….
Daar hebben ze trouwens hele mooie alternatieve bloembakken, in een sloopauto, daar waar ooit het kloppend hart van de auto zat: onder de motorkap.
Laatste stukje toch maar even asvalt blazen.
Voor mij zie ik een groene wagen, zonder waarschuwing naar rechts komen, ik kan nog net afremmen, Bennie wordt bijna van zn motor afgereden, het gaat net goed.
Blijken het 4 hoofddoekjes te zijn, tsja, met zoveel stof om je heen, heb je natuurlijk veel minder zicht. Pffffffffffft.
Tegen 5 belanden we heelhuids op het terras.
Nog even een koel biertje om de dorst te lessen.
En Garfield houdt nog steeds heel veel van mij ……

Easter Monday Rideout

De weersvoorspellingen waren slechter dan gister: tot uurtje of 1 zon, 22 graden! en daarna pittige regenbuien. Dus toen ik vanmorgen al heel vroeg wakker werd, lag ik in dubio. Wel of niet meerijden? Na 2 jaar afwezigheid met de ritten en omdat ik het beloofd heb, klim ik alsnog en met lichte tegenzin mijn bed uit. Ik rij mee dus.
Snake van stal gehaald. Mijn regenbroek kan ik nergens op hem kwijt.
Nou ja, dan maar als echte biker op pad. En met 22 graden droogt die nattigheid zo op.

Een uurtje later arriveer ik bij de Kogelvanger, waar de zon al lekker door komt. Welgeteld 36 motoren staan er. Mooie opkomst voor Marian onze voorrijdster vandaag.
Bestel ik een cappuccino, krijg ik op mn flikker van Peter de eigenaar.
Heb hem blijkbaar in R’veer bijna van zn sokken afgereden, paar weken geleden. En hem ook nog niet eens herkend, gezwaaid ofzo. Hij was echt lichtelijk gepikeerd.
Natuurlijk dikke knuf gegeven om het goed te maken.

De hele meute

De hele meute

Johan probeert zijn stem te verheffen en komt net boven het geklets uit.
Ik ben helaas vergeten wat hij allemaal verteld heeft, maar hij wenste ons in ieder geval een mooie rit toe. Marian trots voorop. Ze heeft er veel tijd aan besteed zag ik op facebook. Langs de Galderse plassen, en we duiken al snel binnendoor het Belsenland in. Wuustwezel en daarna nog een aanta voor mij onbekende plaatsjes.
En iedere keer weer verbaas ik me over de woordkeuze van de Belsen.
Verkeersborden met de tekst “graag traag” en “wees hoffelijk” zul je in ons kikkerlandje niet tegenkomen. Toch heeft dat wel wat. Oh ja, en bij een of ander minihuis een bord met de tekst “zo uit de hand te koop”. Daar moest ik ff over nadenken.

Oh ja en dan die wegen daar. Zijn het geen kasseien waardoor mijn nieren bijna in mn nek zitten, dan wel de onverwachte gaten in het wegdek, met de diverse uitwijk- manoeuvres. Plotseling overstekende ganzen, waarvoor natuurlijk netjes gestopt wordt.
Dan blijken we ook nog een “Manneke Pies” in ons midden te hebben.
Hij deed dat wel erg snel moet ik zeggen.
Er wordt vlot gereden, mooie wegen en dito omgeving.
Benzinestop voor de mensen die bijna op damp rijden of gewoon goedkoop willen tanken. Bij het vertrek aldaar testen Martina en ik onze uitlaten (we hebben dezelfde, alleen ander kleurtje, en die van haar blijven zitten ….) waarbij ik bijna achterop Fred knal. Om half 1 arriveren we op de Markt in het plaatsje Lier.

Lierse Markt

Lierse Markt

Het ene terras is wel erg duur. Bij het andere moeten we 3 kwartier op onze lunch wachten. Maar ach, 22 graden, buiten, en een lekker zonnetje.
Overigens drinken Johan en Fred alleen een cola.
Geen eten of zo. Blijkt dat ze nog aan het uitbuiken zijn van het luxe ontbijt wat Sjanny ze vanmorgen voorgeschoteld heeft. Leon rijdt meteen door, blijkbaar nog andere dingen te doen. En Edwin heeft dat na de lunch …..

Lierse lunch

Lierse lunch

Lier heeft als bijnaam “Lierke Plezierke”.
En ja, of ik wilde uitzoeken waarom. Het was even zoeken maar ik heb het gevonden.
De burgemeester van Lier verwoordt het als volgt: “thuis komen in Lier doe ik met plezier”. Wat verder speuren levert op dat Lier, naast de Poort van de Kempen, ook een bruisende, levendige en speelste stad is, het hele jaar door.
Een hele simpele uitleg dus…..

Lierse kerk

Lierse kerk

Om kwart voor 2 vertrekken we. Althans wij zijn zover, maar de Garmin van Marian nu even niet dus. Als dat euvel verholpen is rijden we binnendoor verder. Stukje bos, tussen de weilanden door. Een ambulance die met veel kabaal op een smalle weg ons voorbij wil. Dit keer weinig kasseien, maar veel drempels en andere hobbels.
Zandhoven doet zijn naam eer aan. De weg is verspert, maar wij rijden gewoon door.
Gokje wagen is nooit verkeerd. Maar deze rotonde is wel degelijk opgebroken.
Johan en Marcel gaan even verkennen. We krijgen het sein “safe”.
Okay, stofbril op,  beetje cross-country, stof happen en we zijn heelhuids aan de andere kant van de rotonde. Inmiddels is de lucht aan het betrekken. Blauw wordt grijs en de zon is verstopt. Het scheelt gelijk 10 graden. Brrrrr.
In de buurt van Hoogstraten, bij een afslag naar Breda, haak ik af.
Andere verplichtingen roepen me naar huis.
De rest rijdt door naar de Kogelvanger voor een afzakkertje, waar mijn mattie me kwijt is. Toch fijn als je gemist wordt.
Anyway, het waren 180 mooie kms en een goede invulling van 2de Paasdag.
En de regen moet nog vallen……..

Mini Paasritje

Goed weer voorspeld, zon en een wolkje, mooie temperatuur.
De eieren zijn gevonden en opgegeten, de paashaas is het bos weer in.

(De mythe van de paashaas: De Germaanse godin Ostara zorgt ervoor dat de lente begint. Het verhaal gaat dat de godin in een bepaald jaar ietsje te laat was en de lente pas laat op gang kwam. Om haar fout enigszins goed te maken, besloot ze een jong vogeltje dat bijna door de kou bezweken was, te redden. Maar de kou had zijn werk al gedaan: het vogeltje kon niet meer vliegen. De godin veranderde de vogel daarop in een haas. De haas was één dag in het jaar in staat om gekleurde eieren te leggen: op de dag waarop Ostara werd vereerd).

Ostara

Ostara

Het kriebelt, dus tijd voor een ritje.
De start vanmorgen was een beetje rommelig.
Snake was verzopen en moest door Leon even over de drempel geholpen worden.
De eigenaresse van Purple had last van de wet van Murphy.
En toen we dan eindelijk onderweg waren, werd Sporteke verkouden (iets met carburateur bleek later) en moesten we die even naar huis brengen.
We laten Maris helaas achter en rijden met 4-en verder, nieuwe poging.
Leon is de leader van de klein pack. Even klein stukje snelweg.
Dan bij afslag Hank er af en de binnenwegen op.
In deze contreien heb ik vaak genoeg rond gereden, maar dit stukje herken ik toch niet.

Na Hank rijden we door een mooi stuk polder, aan weerszijden van de weg fleurig voorzien van bloeiend koolzaad, zonnig geel afgewisseld met speelse groene grassprieten.
Verderop in een wei staan 3 Painter horses nieuwsgierig maar ook afwachtend ons in de gaten te houden. Voor mij een beetje western-magie als ik dat soort paarden zie.
Gisteren reed ik op een magie, Magic heet ze. Normaal gesproken redelijk handelbaar, maar we zaten deze keer niet op dezelfde golflengte. Zij dacht dat ze een opgeladen Duracell batterij was, die dus heel lang mee gaat. En ik ……… moest proberen om er de rust in te krijgen. Nou, dus niet, dat werkte averechts. Die merrie helemaal verhit, nu echte een hittepetit, ik heb mn ochtendgymnastiek weer gehad en mn instructeur was lichtelijk over de emmer. Afijn…………
De polder na Hank reden we dus.
Via Almkerk, we pakken een puntje van Woudrichem, de dijk op en langs het water naar Giessen waar we de afgedamde Maas oversteken.
Rakelings langs Zuilichem, Zaltbommel laten we letterlijk links liggen.
Dan richting Velddriel waar we even sightseeing doen.
Er waait trouwens een stevig Oostenwindje vandaag. Niet koud, maar we voelen hem nu wel goed in onze wielen. Wil je een bochtje door, houdt die wind je tegen…….

Terrasje in Hedel.

Hedel

Hedel

De wind heeft overal vrij spel. Gooit het reclamebord om, lanceert een helm op de grond, onze spullen moeten we verankeren. Gelukkig hebben wij zelf te veel last van de zwaartekracht om meegesleurd te worden. In de loungehoek is het goed te doen.
De mannen aan de pannekoek. Poedersuiker is nu niet zo’n goed idee ….
Wij de dames, doen bestellen iets gezonders.
Daf en ik weten nog dat “vroeger” alles gewoon dicht was met Pasen.
Zowiezo eerste Paasdag. De supermarkten bij mij in de buurt houden die traditie nog goed in ere. Waardoor ik deze week op rantsoen moet.
Joost woont echter boven de Jumbo en die was vandaag gewoon open in Breda.
Dat had ik dus ff moeten weten.
De route was blijkbaar voor Leon ook nieuw, vooral het eerste stuk.
Blijkt ie een Tomtom app op zn telefoon te hebben.
En die telefoon zit met klittenband op z’n tank.
Je moet er maar op komen en het blijft nog zitten ook ondanks alle Harley-vibraties…

We besluiten om Oisterwijk maar over te slaan en op ons gemakkie binnendoor terug te rijden. Een gezette man met een overduidelijke Harleyjas, maar zonder motor, slentert nieuwsgierig naar onze motoren. De eigenerasse weet te vertellen dat hij die jas altijd aan heeft en vlak bij woont. Aha, dat verklaart al veel.
Na een kort social talk bestijgen we onze stalen rossen weer.
De brug bij de Maas over. Door Hedikhuizen en even Heusden in, met die hele fijne kaseienstraatjes. Gratis massage ………
Door de polder, bij Waalwijk de dijk op. Joost en ik moeten even weten of het viaduct bestand is tegen onze uitlaten. Het viadact wel, maar de 4 paarden in het weiland er achter krijgen een lichte hartverzakking. Sorry ……
Uiteindelijk via Raamsdonk weer naar den Berg voor een afzakkertje.
Een gezellig spontaan ritje, gaan we weer vaker doen!

Bron:
http://www.thespiritofthegoddessis.nl/Jaarfeesten/Ostara/TekstOstara.htm

No Harley Dag 2013

Sinds 1989 laten ronkende motoren hun decibellen door de Bredase binnenstad rollen. In het centrum van de stad was die dag 22 jaar lang de immens populaire Harleydag. Drie jaar geleden gooide de organisatie de handdoek in de ring. De goede sfeer zou worden aangetast door de strenge veiligheidseisen van de gemeente, luidde de motivatie. Aldus een artikel in BN De Stem.

Voor ons en menig andere Harley/Motorrijder was dit geen reden om Breda op de derde zondag in augustus te mijden. Wij en zovelen met ons weten dat op 18 augustus Breda in het teken staat van de derde No Harleydag. Op facebook circuleren de T-shirts, kroegen die bandjes hebben geregeld en de protestrit (11.45 uur verzamelen bij café Parkzicht).

No Harley Dag Shirt

No Harley Dag Shirt

Het weer werkte in eerste instantie niet echt mee. Om 8 uur: regen. Om 9 uur: regen. Om 10 uur: regen wordt nadruppen. We gaan!
Snel ontbijtje naar binnen gewerkt, Shirt even uitdiepen voor de sexy look, Snake van stal gehaald en op weg naar Co.
Toch nog een paar druppels gevangen onderweg, maar ik arriveer redelijk droog.
Na een paar keer kick starten krijgt Co dan toch zijn caféracer aan de praat.
En ja hoor, we zijn bijna bij de Mac of een flinke bui ontlaadt zich van de nattigheid.
Snel parkeren en schuilen, wat de andere 3 ook al doen.
Even koffie, en bui afwachten. Jan is al een beetje pissed.
Onderweg vanuit den Bels heeft ie ook al een bui te pakken gehad.
Spijkerbroek zeiknat, hij heeft zelfs niet eens een regenbroek…….
Leon is nog druk bezig met wakker worden. Heeft een zware nacht achter de rug.
Nee, niet van een feestje, maar hun dochtertje hield hem uit zijn slaap.

Tegen half 12 wordt het dan echt droog, we gaan ervoor.
Bij Parkzicht is het droog en al erg druk. Zelfs de zon komt er voorzichtig door.
Dat komt helemaal goed vandaag!
Ook trikers, Honda(Harley)s, Yamaha(Harley)s, MotoGuzzi’s rijden zo te zienmee.
Gezellige boel. Politie is ook aanwezig, maar vinden het ook wel gezellig zo.
The Viking komt me begroeten en vertelt subtiel dat de versterkinstroepen (politie) de rit gaat begeleiden, anders had hij hun motoren verbouwd.
Toch mooi dat iedereen hart heeft voor deze No-Harley-Dag.
Omroep Brabant is er ook als de kippen bij …….

Parkzicht

Parkzicht

Een oudere man met de fiets aan de hand, komt een beetje verbaasd/nieuwsgierig bij ons informeren. Het is toch geen Harleydag? vraag ie. Nee klopt precies, zegt Theo die ook mee rijdt met zijn zelfgebouwde bobber.
De man is een beetje van de wijs. Andere jaren was het toch wel altijd Harleydag, vraagt ie. Jaha, maar daarom is het nu geen-Harleydag. Wat wij dan gingen doen? Protestrit rijden. Mijn zoon rijdt ook motor en die is er niet, ik ga hem meteen bellen , zegt ie. Zoonlief vertelt hem vervolgens dat hij aan het sleutelen is aan zijn motor (wij kunnen het gesprek helemaal volgen……). Pa zegt dat ie zo snel mogelijk maar de stad moet komen want het is nu “geen-Harleydag”. Zoonlief zegt natuurlijk braaf ja, want pa hangt tevreden op.
Hij heeft het toch maar even geregeld…..

Half uur later dan gepland rijden we weg. Ik weet niet eens wie voorop rijd.
We mengen ons in de stoet motoren, ik denk toch wel zeker 300 of zo.
Dit mogen we door rood rijden, althans we doen het gewoon.
De stoet blijft een stoet, valt niet uit elkaar, op kruispunten krijgen we netjes voorrang.
Wel relaxed rijden zo. Binnendoor naar Dorst, om een andere groep op te halen, waar een kermis ons pad belemmert.
Omdraaien, bikes parkeren en een half relaxen in het gras.
Een stoer hdpk paard stapt heel ontspannen langs de motoren alsof ze dat dagelijks ziet en doet. Mooi gezicht.

HDPK paard

HDPK paard

Leon moet ons helaas verlaten om het thuisfront te helpen.
Opeens komt er weer beweging in de hele groep.
Als we weg rijden zijn we een flink stuk langer geworden.
Aantal wordt schatten, 500 ?
Binnendoor trug naar Breda en via de haven rijden we om 2 uur de stad in.
Hoop bekijks, veel mensen, weinig polisie, en natuurlijk fotografen en filmers.
Geeft toch wel weer een geweldige adrenaline-kick!

Motoren parkeren en goed verankeren en we lopen terug naar de Bruine Pij.
Daar zit de sfeer al goed in en speelt een leuke band.
Tuurlijk is het er keidruk, maar das juist geweldig.
Triker Sjaak is er ook met zijn V8 en vrouw. Hij heeft me zelfs gefilmd.
Aan de non-beer vandaag, we horen in de wandelgangen dat er veel controles zijn buiten de stad en al enkele bikers zijn bekeurd.
Tsja, als ze het niet kunnen verdienen met het door “rood” rijden, dan blijkbaar zo ……
Afijn, natuurlijk veel bekenden, veel verhalen over “vroeger” van de echter Harleydag, lekker zonnetje erbij, wat hebben we het toch weer slecht.
Oh ja, ik vergeet bijna onze Don Stephano die weer in vol ornaat en met veel kabaal duidelijk aanwezig is!

Don Stephano

Don Stephano

Ook mijn  T-shirt gaat zelfs close-up op de foto.
En Snake staat bij een man op zijn rug. Gekocht in de USA vertelt ie.
Mh een keer internet afspeuren dus voor een vrouwelijke variant.
Shirt bedoel ik dus ……..
Het blijft gezellig tot in de late avond.
Maar ik zet Snake tegen 9 toch maar moe en voldaan op stal.
Dit moeten we vaker doen of gewoon blijven doen.
Statement is weer gemaakt en zo ongedwongen en relaxt kan een niet georganiseerde Harleydag dus zijn!

Het blok

Ooit kwam ik uit de mal.
Een kunstwerk van lichtmetaal.
Dampend nog, mijn fysiek strakgeboetseerd als precisie-instrument.
Sterk, onverzettelijk waar het moet, dunwandig waar het kan, een wonder van balans
tussen noodzaak en gewicht.
Bij mij  komt alles samen.
Ik vang de krachten op, ben het fundament, de basis, voor alles wat beweegt.
Krankzinnig zijn de krachten die ik te verduren krijg, de snelheden die ik in toom houd.
Gloeiend de olie op mijn huid. een schelp voor de ingewanden die het beest
aan de praat houden.
Razend versnellen de tandwielen, vertragen weer, boven mijn hoofd dansen de
krukken met duivels genot op het feest  van vuur en blinkend staal en ik draag,
verdraag het geweld als vanzelf, zet uit, krimp, koel en ben de basis van alles.

En nu.
Het feest is klaar, krakend en steunend tot een einde gekomen.
De vlammen gedoofd, alles staat stil.
Ik ben onverzettelijk, nog steeds, aan mij heeft het niet gelegen.
Maar waar gespeeld wordt met vuur is een eind onvermijdelijk.
Mijn huid is dof, geplaagd door de elementen.
Maar ik ben heel, nog steeds uit een stuk.
Verscholen onder de dikke, koude olie glim ik.
Net als vroeger, wacht ik geduldig op het Helse Feest.

Bron:
1 op 1 overgenomen uit Promotor maart 2012

Het Blok: de Kern

Het hart.

Mijn perfecte cilinders zijn glad als ijs.
Een flinterdun laagje olie is alles dat mij scheidt van de razende zuigers.
Schoongeschraapt, gladgestreken, miljoenen malen.
Snel, sneller, maar nooit langzaam.
Hoe groot ook het geweld, mijn wanden zijn van het beste staal en laten niets van de tomeloze energie ontsnappen.
Hoe sneller, hoe heter, hoe harder ik mij laaf aan de koude luchtstroom langs mijn ribben.
Alles is beweging en zo lang ik beweeg, snelt de wereld vooruit en brengt de suizende lucht de verkoeling die ik nodig heb.
Ik glim als geen ander, maar niemand die mij ziet.
Mijn schoonheid is verscholen, diep van binnen, in het hart, waar vuur wordt omgesmeed tot tomeloze vaart.
Ik omarm in een stalen greep, aan mij ontsnapt niets.

Maar alles is eindig en mijn  energie ligt hier.
Ik stel mijn glans te toon aan een ieder die het zien wil.
Geen geweld meer, geen spel van vuur en vaart, maar binnenstebuiten gekeerd, koud en bewegingsloos.
Mijn staal gegroefd, mijn vaste greep steeds losser en losser.
Langzaam rukt de olie op.
Smeert nog, ja, maar verbrandt evengoed.
Langzaam verloor ik mijn stalen grip.
En laat nu alles los.
Open, voor iedereen.
Ik verloor mijn grip, maar nooit mijn glans.

Bron:
1 op 1 overgenomen uit Promotor nr. 5

Het blok: Adem in …….

Voor al degenen die de Promoter niet lezen, wil ik dit stukje niet onthouden:

Adem uit. En adem weer in. Liters verse lucht verplaatsen wij, altijd klaar voor het juiste mengsel. Want een vlam zonder lucht slaat dood, doet niets. Zuurstof is waar alles om draait. Wij zijn de poortwachters. Laten in, sluiten af, wachten op de klap, en voeren af wat klaar is, opgebrand, om plaats te maken voor hetzelfde ritueel. Geen team als de onze. Zestien stuks sterk, gegeseld door meedogenloze stalen zwepen, gedwongen door nokken, glad als de warme olie die ons omhult.

Het neusje van de zalm, precisie-instrumenten, klein van stuk, kwetsbaar soms, maar perfect op elkaar ingespeeld. Wij staan bloot aan enorme hitte, krijgen klap na klap van ijskoude lucht en laten niets ontsnappen. Doeners, scherprechters, klaar om het spel van energie te spelen tot onze stelen verworden tot stompjes.

Maar het team is uitgespeeld, uitgerangeeerd en hulpeloos klitten we bij elkaar.
Onze functie maakt ons tot wat we zijn, en zonder functie vallen we weg bij  de grootsheid van de rest. Wie maalt er nog om een hoopje staal, miezerig, plakkerig en zwartomrand? De smeltoven dus, waar we opgaan in iets moois, groots om wellicht ooit weer opnieuw te beginnen……..