Kroatie

Kroatie here we come (2/14)

Zaterdag 21 mei 2011, 447 km

Vannacht redelijk geslapen en het zonnetje schijnt als we om 8 uur opstaan. Eerst maar pakken waarbij ik wat sjorhulp krijg. Die spierballen van mij zijn net sponzen.
Goed ontbijtje buiten op het terras en om kwart voor 10 rijden we weg. Met zon!
250 km asvalt vreten en dan zijnwe bij Lyon. Door een tunnel, langs het water, veel sleurhutten op de weg. En van die fijne lange bochten!
Het is zo’n graadje of 28, niks voor ijsberen.
We passeren  een groep HDC-ers die proberen de wolken voor te blijven.
Uiteindelijk om een uur of 2 belanden we op een terras bij een pizzeria die naast een supermarche zit. Ben heeft natuurlijk meteen aanspraak. Hij blijkt een ex-hells-angel te zijn. Door de taalbarriere worden we echter niet veel meer wijzer.
De lunch is op zijn Italiaans en goed. Lekker in de schaduw.

Een beetje loom stappen we een tijdje later op de motoren. Onderweg verwonder ik me over de “rare” dingen in het landschap: kurken, huifkar op rotondes, aardewerken kruiken. Eindelijk een paar haarspeldbochten gevolgd door 2 collen.
Helaas toch een kleine regenbui, maar die druppels drogen zo weer op.
Bij Sisteron vinden we om half 7 een camping in the middle of nowhere.
Eerst een biertje natuurlijk, dan pas tenten opzetten.
Er is geen eten verkrijgbaar maar er zit een goed restaurant even verderop.
Het duurt even maar na heel wat heen en weer gewandel vinden we het.
Gelijk maar een lange tafel regelen en Rudy wordt dikke maatjes met de huiskat.
Ook hier is het eten weer goed. Ben gaat zelfs aan een sigaar.
In het donker lopen we terug en met Dries heb ik een heel interessant gesprek.
Details ga ik hier maar niet herhalen.
Nog een whisky’tje bij de tent voor het slapen gaan.
Ik heb weer helemaal een vakantiegevoel…………….

Kroatie, here we come! (1/14)

Vrijdag 20 mei 2011, 780 km

Vanmorgen was het al vroeg verzamelen in Bavel. Kwart voor 7, dus vroeg mijn bed uit!
Annet en Ronald hadden een broodje en kopje thee voor ons. Dat ging er wel in.
Nog even met alle honden gestoeid en gekroeld. Daarna op de motoren naar Best waar we Ben en Inge ophaalden. Ben ging met de tomtom voorop en binnendoor naar Heusden-Zolder. Dat ging niet helemaal lekker zodat we een apart rondje bij vliegveld Acht maakten. Om half 10 zijn we bij Dries die ons opwacht met croissants en koffie.

Om de eerste afstand te overbruggen, blazen we de eerste dag over de snelweg. het weer is afwisselend. Buierig, droog en zelfs zon. De geijkte en snelste route via Luxemburg, Metz, Nancy en Dyon. Uiteindelijk vinden we tegen de avond een hotel in Chalons sur Saonne. Met daarnaast een Campanile. Goed voor ons diner!
De motoren kunnen allemaal naast elkaar geparkeerd worden dat was ook wel handig voor de kettingen  en sloten, zodat iedere motor meervoudig vastgelegd was.
Een aantal kinderen komt nieuwsgierig kijken met hun ouders in hun kielzog.
Al snel is Rudy bezig die kinderen op de motor te zetten voor een mooie foto voor de ouders. Kamers regelen en uitpakken daarna weer snel naar buiten voor onze aankomst-borrel. We zijn weer goed terecht gekomen!

Even later mogen we binnen aanschuiven voor een lekker diner vergezeld door een paar flessen wijn. Ben heeft moeite om een espresso te bestellen. Uiteindelijk krijgt hij het met handgebaren en de woorden “petit cafe” voor mekaar.
Natuurlijk nog even naborrelen om de vakantie en onze reis goed in te wijden.
Van Rudy leer ik dat K.U.T. een afkorting is van Kwalitatief Uitermate Teleurstellend.
Het gaat er een beetje luidruchtig aan toe, want we worden vermaand om wat rustiger te zijn. Dan gaan we maar slapen………