dromen

Doel-spinselen

Old School stapte een tijdje geleden mijn leven weer binnen. Waarom ik zo weinig schreef de laatste maanden? Ging het wel goed met me? Ik was stomverbaasd, die vraag had ik niet verwacht en al zeker niet van hem. Hij was een hele periode wel mijn drijfveer om over uiteenlopende onderwerpen te schrijven en uit te wijden. Daarna verdween hij uit beeld, was mijn moeder ondertussen ziek, en ontbrak het mij gewoon aan tijd en energie om regelmatig nog wat zinnigs te bloggen. Dingen of onderwerpen die mij triggeren, onthoud ik wel, leg ik vast voor het moment dat ik er wat mee kan doen. Soms moet het ook even “broeien”. Inspiratie volgt dan spontaan.
Old School is mijn informatie-vergaarbak. Die weinige keren dat we mekaar spreken is er altijd genoeg gespreksstof over de meest uiteenlopende zaken. Hij weet dat mijn nieuwsgierigheid een gezonde is en niet alleen maar vrouw-eigen ( ik ben de mannen en het commentaar maar even voor …….).

Eind vorig jaar las ik de column van Hanna Bervoets in de Volkskrant. Met als titel “Verwachtingen”. Moraal was dat de mens een gewoontedier is en dat ondanks de eigen verwachtingen er toch steeds weer het zelfde gebeurde. De laatste alinea zette mij echter tot nadenken. Daarin vertelt Hanna over haar tante Carla, die jaren geleden besloot om een reis naar Schotland te maken. Ze las verschillende reisgidsen, checkte regelmatig het plaatselijk weerbericht, en boekte uiteindelijk een hotel in de voor haar mooiste omgeving in Schotland. Die tante Carla deed dat in de wetenschap dat ze ernstig ziek was. Maar wanneer de heren doctoren haar vertelden dat ze die reis naar Schotland waarschijnlijk niet meer zou kunnen maken, zei ze: “Het gaat me niet om die reis. Het gaat me om de voorpret!” Ze is nooit in Schotland geweest. Maar ze heeft wel dagenlang oprecht naar die reis uitgekeken. Dat was niet naïef , eerder effectief.
Want als we langer verwachten dan beleven, is de aard van de verwachting dan niet belangrijker dan de belevenis? Aldus Hanna en dat was voor mij voer voor nadenken. Op dat moment had ik verder geen inspiratie, terzijde gelegd, totdat ik laatst weer door iets werd getriggerd. Ben helaas vergeten wat, maar dat maakt verder ook niet uit. Later had ik daar met Old School een leuk gesprek over, bijgestaan door enkele Limoncello’s, maar dat even terzijde…. Toch mooi om te horen hoe verschillend mensen daarin staan en dat wordt o.a. beïnvloed door hoe ze zelf in het en hun leven staan.

Onderweg

Onderweg

Onderweg versus Doel
Het verhaal van Hanna over haar tante Clara vertaal ik even naar een soortgelijke stelling. Stel, je gaat met je vriendin naar de voorstelling Aida van Verdi in het beroemde Amfitheater van Verona ( gebouwd rond het jaar 30 vC ). Jij woont in Nederland, zij in la Suisse en het doel ligt in Italië. Vervoermiddel onderweg is een oude Opel Kadet. Het doel van deze reis geeft de richting aan, maar de weg er naar toe, de reis, is het leukste en leerzaamste. Althans dat is mijn zienswijze. Ik ben graag onderweg. Een weg die ergens toe leidt, de reis is dan een mooie weg (overigens zowel letterlijk als figuurllijk). Het doel is overigens ook belangrijk, zodat de weg de moeite waard is. Voor anderen moet de reis net zo leuk zijn als de bestemming. Dat heb je natuurlijk niet in de hand, maar je kan het altijd proberen. En dan heb je ook nog mensen die met vakantie liever gelijk bij hun bestemming zijn. Vooraf gebeuren is afleiding en geeft onzekerheden.
Vriendin van mij kwam met een bijzonder antwoord: Onderweg, proces is belangrijk, ik ben een ondervinder geen onderzoeker, doelloos vind ik van alles waar ik gelukkig van word, zo heb ik jou ook gevonden.
Soms krijg je iets extra’s bij je doel. Je gaat bijvoorbeeld naar het concert van Pearl Jam. Op laatste moment de kaartjes nog kunnen bemachtigen. Geweldig concert beleefd. Kom je op de afterparty. Speelt daar een alternatief bandje. Zangeres met een geweldige stem. Kovacs en de Strangers. Band is nu in opmars op de radio en festivals.
“Vroeger” als we naar een concert gingen, regelden we een busje, kratten bier om in te drinken. Onderweg is het gezellig, steeds gezelliger. Ben je eindelijk bij het concert. Mis je alles want je bent al zo zat als een maleier.
Maar nu even het andere onderweg zijn. De figuurlijke.
Als je je doel bereikt hebt, in welk opzicht dan ook. Wat dan?
Dan zit je in een “midlife”. Nee, geintje. Dan komen er wel weer nieuwe doelen, of je moet een nieuwe bedenken. Het is een beetje als jagen en veroveren. Doel bereikt, buit binnen. De euforie is maar even, daarna begint het weer te kriebelen. Nieuwe jacht … Van een collega kreeg ik als antwoord dat hij helemaal niet naar een doel wilde. Hij wilde juist terug, terug in de tijd, toen alles nog simpel was…….
Je kan onderweg zijn met een studie, doel is uiteindelijk een eigen praktijk.
Old School kwam nog met de subtiele opmerking dat je om onderweg te kunnen zijn, je af en toe terug naar de basis moet, om geld te verdienen voor het onderweg zijn. Klinkt logisch. Hoe je het ook bekijkt, onderweg zijn en je doel bereiken is aan elkaar gerelateerd. De een is graag onderweg omdat het einddoel zo definitief is. Maar je kunt je doel alleen bereiken door eerst onderweg te zijn. Eigenlijk is onderweg zijn leuk, maar het doel bereiken ook heerlijk.
Na het doel ruiken sommigen alweer stal…. Ik heb daar nooit last van. Maar dat even terzijde. Oh ja, ik vergeet bijna een fylosofische overweging:
Je bent eigenlijk je hele leven onderweg, van het moment dat je op de aarde wordt geworpen tot het moment dat je de aarde weer in gaat. En misschien ben je daarna weer onderweg en was je voor dit leven ook al onderweg …………..
2014-08-07 23.31.37Voorpret versus Resultaat
Een doel is een richtpunt, een resultaat is meetbaar, minder ambitieuzer en draagt bij aan een doel. Tante Carla had voorpret, dat was voor haar veel belangrijker dan het resultaat, de reis. Toen ik dit met diverse vrienden besprak was ik een beetje verbaasd over de variëteit in antwoorden die ik kreeg. Het is maar net waar men het op betrekt. Schilderen als hobby bijvoorbeeld. De weg er naar toe is altijd creërend en inspannend, maar het uiteindelijke resultaat  is ook belangrijk, hoe iets geworden is…..
In de muziek scene: Het organiseren van een Rockavond, of de Top100 van Made. Het uitzoeken van de muziek, het regelen van de bandjes is de voorpret. De Rockavond of een goedbezochte Top100 (resultaat) geeft voldoening.
Voorpret is leuk, maar resultaat en bekendmaking van iets nog leuker, zoals een Festival. Kun je zonder voorpret ook een goed resultaat bereiken? Soms is er geen voorpret, doe je het alleen voor het resultaat. Maar is het dan minder goed?
Voorpret is meer waard, brengt het resultaat naar een hoogtepunt. En ja, er was ook iemand die als eerst ingeving aan seks dacht. De voorpret en de weg er naar toe zou fijner zijn dan de uiteindelijke daad. Of die persoon heeft slechte ervaringen op dat gebied. Of vindt een goed voorspel van bijvoorbeeld 2 uur, fijner dan het uiteindelijke orgasme van slechts 1 minuut. Maar dat laatste kan ook weer de kers op de slagroom zijn. Het is maar net hoe je dat ervaart.
Tenslotte nog de opmerking dat de weg naar het resultaat belangrijk is. Er is pas resultaat als er voorpret is geweest, zonder voorpret geen resultaat. Beiden zijn dan even belangrijk. Soms zijn het ook de kleine dingen die er toe doen. Dinsdagnacht komt de Persuidenzwerm weer voorbij. Ik herinnerde me nog een foto van een pick-up vol met kussens en slaapzakken. En dan zo naar de vallende sterren kijken. Gezelschap en bestuurder had ik zo. De pick-up nog niet geregeld. Alleen het idee al en er mee bezig zijn is voor mij leuk……
2014-07-21 20.38.05Dromen versus Werkelijkheid
Het verschil tussen een droom en een doel is, dat je bij een doel een plan hebt. De Franse schrijver Antoine de Saint-Exupery schreef het in de vorige eeuw al:
Een doel zonder plan is slechts een wens”.
Dromen, dagdromen, het is voor iedereen anders. Soms zijn er dromen die je wakker houden, tot je ze uit voert. Dan is het een doel geworden en eventueel een werkelijkheid. Iedereen droomt er wel eens van om miljonair te zijn. Sommigen “overkomt” dat geluk. Werkelijkheid is meer waard, maar dromen van meer/beter/mooier is wel prettig op zijn tijd. Als er niks meer te dromen is, dan kan je stoppen met leven, maar dan is het wel van belang dat soms dromen uitkomen. Aldus de mening van een vriend van mij.
Dagdromen, wie doet het niet? Dat doe je ook niet om de werkelijkheid te ontvluchten, maar je moet toch kunnen dromen van andere dingen. Het vooruitzicht alleen al kan vaak leuker zijn dan het werkelijke moment. Volgens de nuchteren onder ons is dromen is heerlijk, maar de werkelijkheid is waarin je leeft en die kan zo weer omslaan. Werkelijkheid is dus belangrijker dan dromen. Je moet wel blijven relativeren.
“Follow your dreams, they know the way”, is een uitspraak die ergens op een raam was geplakt. ’s Morgens wordt je dan wakker en weet je wat je te doen staat…….
Een andere mooie opmerking die ik kreeg: “Dreams are wishes the heart makes”.
Zit een kern van waarheid in, aldus mijn bescheiden mening. Dan kom je bij het punt; bestaat de eigen wil? Maar daar hebben wijsneuzen en filosofen hele boekwerken aan gewijd.

In wezen komt dit alles op het zelfde neer en die opmerking kreeg ik ook. Slechts van 1 persoon, maar toch. Zorg dat je je hele leven doelen hebt om naar toe te leven/werken. Dat de weg naar die doelen een plezierige is met uitstapjes alle kanten op. Een bereikt doel zou weer een opstap moeten zijn naar de volgende uitdaging. Want immers, als er geen uitdagingen meer zijn, je hebt alle doelen die je gesteld hebt behaald en er is niets meer om naar toe te werken, leef je dan nog wel??? Met dank aan Adri die dit voor mij wilde verwoorden. En dank aan iedereen voor zijn/haar bijdrage.

P.S.:
Overigens is Doel ook nog een plaatsje in België, gesitueerd aan de linkeroever van de Schelde dicht bij de Nederlandse grens, wat bijna ten onder ging aan de uitbreiding van de haven van Antwerpen in de jaren 60. Het grootste gedeelte van het dorp is verlaten op wat stugge oudere volhouders na, wat het uitermate geschikt maakt voor Urbex-fotografie …..

Over sterren, dromen en aarden (2/3)

DROMEN

Dromen en dagdromen, iedereen doet het.
In gedachten verzonken, lekker ver weg van het aardse bestaan.
Leuke dingen, mooie dingen. Mooie plekken die niet bestaan.
Dingen waar je alleen maar over kunt dromen, waarvan je weet dat ze niet bestaan.
We dromen enorm veel. Iedere nacht heeft Nederland gemiddeld 80 miljoen dromen. Ieder mens heeft in zijn / haar hele leven maar liefst rond de 150.000 dromen.
dromen-beginplaatjeMensen spreken wel eens af dat ze elkaar gaan ontmoeten in hun dromen. Althans bij wijze van, maar toch heb ik daar een keer een film over gezien. Ben helaas de titel kwijt, en de hele clou en het verhaal. Maar een man en een vrouw deden van alles samen in hun dromen. Daten, op stap en zelfs seks. Soort van uittreding uit hun lichaam of zo. Als ze elkaar dan zagen in de alledaagse werkelijkheid, dan keken ze mekaar veelbetekenend aan. Terwijl ze dus in het eggie niks deden.
Zou ideaal voor bijvoorbeeld een verboden liefde. Kom je eindelijk de vent van je leven tegen, is het wrong time, wrong place. Dan zou je dus in je dromen alles kunnen doen wat je normaal op het aardse zou doen. Maar volgens mij ben je ieder ochtend dan wel bekaf. Leidt je alsnog een dubbelleven. En weet je niet meer wat droom of werkelijkheid is.

Een droom is een film van je eigen gedachten.
Dus alle beelden die je ziet zijn het gevolg van je eigen fantasie, herinneringen en verwachtingen. Als je tijdens REM (Rapid Eye Movement) slaap iets in je hoofd hebt, komt het terug in je droom. Aan de hand van de verhaallijn van de droom kun je dus zien wat voor gedachten je hebt.

Een actie in een droom duurt even lang als een actie in het echt. Dat dromen binnen een fractie van een seconde zouden gebeuren is dan ook weer een bakerpraatje. Droom je een half uur, doe je ook allemaal dingen die een half uur zouden kosten. Dus de trap oplopen in een droom gebeurt niet binnen een fractie van een seconde. Wel geldt dat er in dromen tijd kan worden samengetrokken: je kunt ineens dagen verder zijn, of in een ander land komen zonder te reizen, of binnen vijf minuten op je werk. Dat is net zoals in film: die duurt ook maar anderhalf uur terwijl de inhoud vaak over een langer tijdsbestek gaat.
eenhoorn22

Niet de dromen zelf, maar het REM stadium lijkt een functie te hebben. Als mensen een week lang geen REM slaap mogen hebben worden ze moe, makkelijk prikkelbaar, hebben ze moeite met nieuwe informatie opnemen en gaan ze soms zelfs hallucineren. Hoe meer nieuwe informatie er ingepast moet worden, hoe meer REM slaap. Daarom slaap je als baby heel veel (alles is nieuw, je bent net op aarde geworpen!) en als je ouder bent minder( er is weinig nieuws meer voor je). Dromen zijn waarschijnlijk een bijzonder bijproduct van deze REM slaap.

Om te voorkomen dat je onverhoopt een vervelende of nare droom krijgt, hang dan een dromenvanger boven je bed. Ooit heb ik er een gekocht bij een kraampje langs de weg van Navajo-indianen in Amerika. Ik heb hem nog steeds en inderdaad, hangt boven mijn bed. En eerlijk is eerlijk, ik heb alleen maar leuke dromen……
Duif-dreamcatcher

Indianen hangen al heel lang dromenvangers boven hun slaapplaats om slechte dromen weg te houden. Het web van knoopjes filtert je dromen. Alleen goede dromen kunnen je bereiken door het gat in het midden. Slechte dromen raken verstrikt in het web van knoopjes en verdwijnen bij de eerste stralen van de morgenzon.

Het web van knoopjes in het midden staat symbool voor een spinnenweb.
De cirkel om het web staat voor de cirkel van het leven.
De veren symboliseren adem en lucht en ze wapperen in de wind.
Volgens Indiaanse traditie gebruiken mannen andere veren als vrouwen, omdat de taken van mannen en vrouwen ook heel verschillend zijn.
Als het web met acht steken aan de cirkel vast zit, dan staat dit symbool voor de acht poten van de spin. Zijn er zeven steken gebruikt, dan verwijzen ze naar de Seven Prophecies van de Indianen.
Dromenvangers voor baby’s worden gemaakt van wilgentakken en pezen. De wilgentak zal op den duur uitdrogen en knappen door de spanning van het web. Dat is niet erg, want deze dromenvanger symboliseert daarmee de tijdelijkheid van de jeugd. Dromenvangers voor volwassenen gaan langer mee en worden gemaakt van vezels.
25381-medium-680x386Afijn, mijn moeder is al bijna 2 weken in dromenland. En is ze even wakker dan is ze aan het dagdromen. Kan me voorstellen dat haar droomwereld zo veel leuker is dan de aardse werkelijkheid, dat ze zoiets heeft van laat mij maar lekker daar. Ze slaapt bijna continu, heel ontspannen, ik heb zoiets nog nooit meegemaakt. Af en toe een diepe  geeuw en dan weer vrolijk verder tukken….
Vraag me heel vaak af wat er in dat koppie om gaat. Kan er alleen maar naar gissen. Kon je nu maar in gedachten met haar contact leggen. Iets van telepathie of zo. Of zoals in die film, contact hebben in je droomwereld. Jammer dat dat (nog) niet lukt.
Heb ooit ergens gelezen dat de mens de gave van telepathie had, maar deze door niet-gebruik helaas is kwijt geraakt.

Wetenschappers zijn er echter wel in geslaagd om beelden uit de dromen van drie proefpersonen te ontcijferen met een hersenscanner. Met een computerprogramma is het mogelijk om de hersenactiviteit van mensen te koppelen aan specifieke beelden die ze waarnemen. Vervolgens kan met deze informatie gedurende hun slaap vrij nauwkeurig worden bepaald over welke objecten ze dromen. Het is echter nog niet mogelijk om emoties en kleuren te ontcijferen.

Hoe dan ook, als het in dromenland goed toeven is, tsja, dan zou ik de aarde ook even laten voor wat ze is……..