de Schelleboom

Kerstavond in de Schelleboom

“Wat doe jij eigenlijk met Kerstavond?” werd mij door een vriend gevraagd. “Tsja, nog geen flauw idee” beantwoordde ik peinzend. Vanuit mijn jeugd was Kerstavond, de avond van de nachtmis samen met de hele family. De ( katholieke ) kerk die doorgaans zitplaatsen te over had, werd dan overbevolkt door mensen die door naar deze mis te gaan vinden dat ze het hele jaar afwezigheid hiermee kunnen inlossen, waardoor de trouwe kerkgangers geen plaats meer hebben en moeten staan. Terwijl pa lucht door de pijpen van het kerkorgel perste en ondertussen ook nog het koor dat vrome Kerstliederen te gehore bracht in het gareel probeerde te houden, zat ik naast mijn moeder op de kerkbank, die dan altijd een mooie warme jas droeg waar ik lekker tegen aan kroop. Die nachtmistraditie heb ik daarna nog heel lang volgehouden met mijn zusje. We gingen dan naar de kerk in Elshout, de echte nachtmis van 12 uur, voor minder deden we het niet. Voorganger was een jonge vrijgezelle pastoor die erg zijn best deed en dat konden wij wel waarderen. Hij bleek tegen onze verwachting in een ondernemend type te zijn en niet zo vrooms als hij uitstraalde, ontmoette de prinses van zijn leven en weg was hij. De nachtmis vervolgens ook. Thuis stonden natuurlijk de warme worstenbroodjes en warme chocolademelk altijd klaar.
Met een aantal vriendinnen hebben we de Witte Kerk in Breda nog een paar keer vereerd met een nachtelijk bezoek. Totdat ook deze mis blijkbaar te laat werd voor vergrijzend Nederland.
Sindsdien is Kerstavond een hele andere avond geworden voor mij. Saai dus….

48405270_766702403682883_5102486023129006080_o

“Dan sowieso vrij houden” vervolgt hij, “” neem ik je dan mee naar de Schelleboom in Oosterhout”. Verbaasd kijk ik hem aan. Enthousiast legt hij uit dat het inmiddels een fijne traditie geworden is, de Kerstvoorstelling door de Eastwood Christmas Collective. Een mooi Kerstverhaal wordt verteld en omlijst door heerlijke en passende muziek, gemaakt door een collectief artiesten die elkaar niet vaak op het podium treffen. Kortom een speciale gelegenheid. De avond draait om samenzijn. De kerstgedachte met Kerst in gedachte.
Hij blijkt de geestesvader te zijn……….
En zo geschiede en was ik vorig jaar voor het eerst aanwezig, op de 7de editie. De Schelleboom, een voormalige pottenbakkerij uit de 16de eeuw, is een vestzaktheater wat echt sfeer uit ademt en voelt als een warm bad. Koffie, thee en glühwein staan klaar, evenals plakken Kerststol. Vergezeld van twee vrienden die ik meegetroond heb, waarvan er een dacht dat ze naar een rockband ging, die alternatieve kerstliederen speelde. Gelukkig voor haar pakte het alsnog goed uit J.
De voorstelling was uitverkocht. Slechts 8,50 euro per kaartje. Dit zijn de onkosten van het theater. De Eastwood Chistmas Collective zet zich belangeloos in, maar doet haar uiterste best zo’n mooie voorstelling weg te zetten dat je hen al jouw goud, wierook en mirre zou willen geven. Dat kan dan ook ná de voorstelling. Echter, alles wat je deze artiesten gunt, gaat niet in hun eigen zak, maar doneren zij direct door aan een goed doel. Niets moet, maar alles is mogelijk. Later op de avond zelf maakten de artiesten het mooie doel bekend.
Een aanrader om je Kerst te beginnen!

48417212_766705930349197_7546200703769772032_o

Dit jaar moest ik er tot mijn schande op geattendeerd worden door diezelfde vriendin. “Ga jij dit jaar ook?” Duurde even voor het symbolische kwartje viel. Facebook gecheckt. Blijkbaar heb ik het evenement gemist. Alsnog kaartje geregeld en zodoende was ik weer aanwezig.
Publiek is een zeer gemêleerd gezelschap. Van spijkerbroek en gympen tot 3-d. Voor de gelegenheid ook maar een jurk aangetrokken. Mam zou trots op me zijn.
Op het podium een compleet andere setting op de geestesvader en storyteller na.
Bijeen gesprokkeld tijdens jamsessies, of bevriend met. Ook het muzikantenwereldje is klein.
Ze kenden elkaar niet eens, hebben samen een paar keer geoefend, waarbij een gitarist zelfs slechts een keer, door omstandigheden. Knap en respect dat ze dan zo’n mooi optreden op het podium wegzetten. Het Kerstverhaal wordt ieder jaar door iemand anders geschreven en moet een variant zijn op het echte verhaal. Dit keer van de hand van de geestesvader met wel een heel korte climax. “Het gaat om het verhaal, om de inhoud” vertelde hij later, “niet om de logica”. Duidelijk.
Christmas Rumble in De Schelleboom:
In de kerststal is hommeles uitgebroken, de os en de ezel zijn het niet met elkaar eens. Jozef en Maria hebben onenigheid gekregen over hoe zit het nu eigenlijk in de familie? En dat alles onder het toeziend oog van de drie wijzen die proberen orde op zaken te stellen om zo kerstavond toch tot een goed einde te brengen zodat Kerst kan beginnen.
Overigens komt er in dit verhaal een vierde wijze voor, waarvan ik het bestaan niet eens wist. De oosterse sterrenkundige Artaban, die al zijn bezittingen verkoopt, op pad gaat met 3 edelstenen, maar het kind nooit zal vinden uit het oorspronkelijke Kerstverhaal, heeft zijn kameel in de huidige versie ingeruild voor een Cadillac en vindt het kind dit keer wel. Ik ben weer ge-updated.
De storyteller vertelt het verhaal met verve in gedeeltes vanuit zijn luie stoel op een hoek van het podium ( een dikke sigaar en een glas whisky zou het plaatje compleet maken ), wat afgewisseld wordt door een muzikale omlijsting van songs en traditionele kerstliederen die meegezongen kunnen worden.

48950277_766704503682673_6033039375556673536_o

Het Goede Doel dit keer danken we aan een van de gitaristen, die mee doet aan de Roparun.
Een estafetteloop van 520 km met startlocaties in Parijs en Hamburg en een gezamenlijke finish in Rotterdam binnen 48 uur. Een Roparunteam bestaat uit maximaal acht lopers die dus ieder gemiddeld zo’n 65 kilometer lopen oftewel meer dan anderhalve marathon(!). In 1991 ontstaan uit de weddenschap tussen Sjaak Bril en Peter van der Noord, die de marathon kleineerde en beweerde dat het pas echt werd als je naar Parijs liep. Zo gezegd, zo gedaan.
Dankzij onze donaties is er deze avond uiteindelijk een bedrag opgehaald van €537,25 wat door de stichting gebruikt wordt om mensen te ondersteunen die zich in het laatste stadium van kanker bevinden onder het motto ‘Leven toevoegen aan de dagen waar geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven’.

Mooie Kerstgedachte toch ?!

LINKS:
https://www.beleven.org/verhaal/de_vierde_wijze
https://www.roparun.nl/
https://www.deschelleboom.nl/