chapter breda

Zonnig herfstritje

Deze vroege zondagmorgen was nog best wel fris. Hier en daar mist in de weilanden wat mooie tafereeltjes gaf. Koeien en paarden die in de laaghangende wolken stonden, als een mysterieus schilderij. Op de snelweg naar Tilburg werd de mist zo dicht dat mijn vizier helemaal besloeg. We waren vroeg, maar niet de eersten. Yvonne was er ook bij. Haar 2de rit sinds 2 jaar, toch knap van haar. Harry’s motor staat nu in de huiskamer. Zeker een mooi plekje. Rond 10 zijn we met 9 motoren en 12 mensen, een gezellig clubje bij elkaar. Vman en Mar besluiten om toch maar uit te slapen en zelf een ritje te doen naar Kinderdijk. Ze weten niet wat ze gaan missen…..
Mike roept ons tot de orde en vertelt dat hij een mooie rit heeft uitgezet naar de Waalkade in Nijmegen waar we gaan lunchen. Ong 140 km en dan moeten we nog terug.

Leuke en mooie binnendoorweggetjes. Ik heb regelmatig in deze contreien rondgetoerd, maar ook nu kom ik weer op onbekende wegen. Mike rijdt vol trots op zijn Roadking, die hij nu heeft alleen maar vanwege het stuur begreep ik. Goirle, Esbeek, Diessen, Middelbeers, Boxel passeren de revue en in Oirschot op een onverwachte leuke lokatie tijd voor koffie. Cafe Vingerhoeds aan de Oude Grintweg voor de liefhebbers.
Spontaan gaan alle vrouwen bij elkaar zitten. De mannen er tegenover en ze zijn in de minderheid!

We mogen even genieten van de zon en de cappuccino, daarna gaan we weer verder. Voorbij Schijndel, Veghel (dealer is toch dicht), Mariaheide (kende ik niet), Uden Wychen, Alverna (nooit van gehoord!) en bij Nijmegen is van alles afgesloten en mogen we helemaal omrijden naar de Waalkade. Daar blijkt waarom we moesten omrijden: het is kermis. Na overleg rijden we maar door. Het is inmiddels al 1 uur en ik val bijna om. Nog even volhouden maar. Bij tankstop sommeert moeder Kitty dat ik mijn motorjas maar bij hen in de koffer moet doen. Ik had al genoeg lagen aan vond ze. Ik gehoorzaam braaf. Het was inderdaad wel erg warm zo. Nog 20 km naar Oosterbeek, via Lenst en Elst.
Een groot cafe/restaurant met bovenuitzicht op de Waal nodigt ons uit voor een lekkere lunch. Daar waren we wel aan toe. Zitten we eenmaal op het terras, blijken ze alleen maar appeltaart te serveren. Nou ja, dan doen we dat maar. Vreemd hoor!
 
Rond 3 gaan we voor het laatste stuk. Naar Renkum, Wageningen, langs de dierentuin in Rhenen, Kesteren en bij Zaltbommel gaan we de snelweg op naar Goirle voor een afzakkertje bij Syl en Mike thuis. Rob en ik hebben wat stoplichten tegen en raken de rest kwijt. Maar gelukkig hebben we een Garmin en Jos & Anneke die ons bij de afrit opwachten. Nog even sightsee-en op de snelweg en dan vinden we de achtertuin waar de rest ons vrolijk op wacht. Ik heb de afgelopen tijd nogal wat huizen van binnen gezien, maar dit huis was wel echt mooi en speels verbouwd.
Natuurlijk overal rondgekeken en met de kooikarpers gepoedeld. Totdat Syl zegt dat er ook een haai in de vijver rond zwemt. Verschrikt haal ik mijn hand uit het water en jawel op de bodem drijft een witte haai. Een kleintje dan. Die ruimt de uitwerpselen  van de karpers op.

Mike houdt blijkbaar van bbq-en en toont zijn nieuwe aanwinst vol trots. En vervolgens wordt de diepvries geplunderd en gaan we gezellig met zn 6-en bbq-en.
Het smaakt weer goed en het onverwachte maakt het ook gezellig.
Rond half 8 gaan we huiswaarts. Maar eerst even naar mijn rammetje bij mijn uitlaten luisteren. Rob zegt dat er een bout lost zit. Mike staat al kalar met gereedschap. Maar opeens zie ik wat er loos is. De klem tussen mijn uitlaten is weer doormidden. Dat is nu al de 3de keer dit jaar! Afijn, rustig rijden dus. Nog even dwars door een file manovreren en een half uur later zet ik Snake weer op stal.
Dit was een mooi ritje van zo’n 315 km met een gezellige groep motorvrienden.

Ladies kastelenrit

Belofte maakt schuld, dus ik ging vandaag meerijden met de ladiesrit van Hanneke. Na de vele sombere dagen van de afgelopen is zo’n zonnige zondag een welkome afleiding.
Op tijd eruit. Het was nog wat fris, maar de zon begon al door te breken.
Spullen in de Mini waar na een paar meter het waarschuwingslampje van de bandenspanning gaat branden. Nee he, die bout in mijn voorwiel is nu door. Even opgezocht in het Mini-boekje. Gelukkig ik mag er nog 250 km mee rijden, maar niet harder dan 80 km/h. Snake is er klaar voor en heeft er zin in, mooi ik ook.

Tegen 10 arriveer ik bij de Kogelvanger waar ik  zo te zien zeker niet de eerste lady ben. Slechts 2 nieuwe gezichten. En er is een hond, Kyra, een Berner-Senner, 2 jaar en hartsikke lief. Ik was meteen verkocht. Ze gaat meerijden in de de auto met Simone en Jack. Eerst koffie/thee met appelgebak. Op de valreep komt Ramona met in haar kielzog Simone en Sigrid. Simone was weer toe aan een ritje met de ladies na weken van alleen maar hard werken in haar zaak in Amsterdam en heeft haar medewerkster meegenomen.

Een half uur later dan gepland vertrekken we met 28 motoren. Natuurlijk langs ons eigen kasteel “Bouvigne”. Vervolgens binnendoor naar “Kasteeltje Huize Limburg” in Oosterhout. Met z’n allen op het pontje naar Dussen, wat met een beetje wringen net paste. Iedere keer als ik bij dit pontje sta te wachten krijg ik een de-ja-vu van de “naakte dekzwabberaar” die ik helaas niet meer gezien heb hier.
Bij het kasteeltje van Dussen wachten Simone en Jack ons op met koffie/thee en gevulde koeken. Natuurlijk even knuffelen met Kyra die dat helemaal niet erg vindt.

Via Heusden rijden we naar Elshout en Haarsteeg waar we verbaasd nagestaard worden Zoveel vrouwen bij elkaar hebben ze wel eens gezien, maar niet allemaal op een Harley!
Deze contreien zijn bekend terrein voor mij. Toch weer leuk om even terug te zijn en ik vergaap me aan de luxe huizen en boerderijen die er verrezen zijn.  De poort van “kasteel Onzenoort” bij Nieuwkuijk is dicht dus rijden we door. Via Cromvoirt naar Vught waar we bij “kasteel Maurick” een foto zouden maken. Maar Hanneke moet na het spoor een andere weg nemen vanwege een aflsuiting en haar Garmin slaat het  kasteel over. Dus wij ook. Door Den Bosch langs het kanaal naar Dinther. Onderweg merkte ik al dat de groep gehalveerd was en hoopte dat alle weggezette mensen zouden blijven staan.
Rond 1 arriveren we met slecht 12 ladies bij de lunchstop “Dinthers Eethuis”.
Na een hoop heen en weer gebel blijken 17 ladies bij het kasteel Maurick te staan? Waarschijnlijk is er een wegzetster niet blijven wachten. Gaat Simone Sigrid oppikken in Den Bosch en Esther vangen we in Dinther op. Inmiddels staat er ook nog een file door net gebeurd ongeluk. Een voetganger die geschept is en bovenop een auto kwam horen we later.
Na zo’n kleine 2 uur zijn we compleet en kunnen we eindelijk aan tafel schuiven.
In die 2 uur heeft een journalist/fotograaf genaamd Peter ons bezig gehouden met allerlei vragen, interviews en fotoshoots voor het blad Pro-Motor. Hij blijkt ook een Faak-ganger te zijn en rijdt testmotoren om daar artikelen over te schrijven. We hebben het nog even over de ladies. Ik vertel over een vriendin van mij die rijdt als een vent. Vertelt die Peter dat zijn examinator destijds zei dat hij reed als een “oud wijf”. Die kende ik nog niet…

Na de goedeverzorgde lunch vertrekken we om half 4 voor het 2de gedeelte. Door de oponthoud  vertrekken een aantal ladies rechtstreeks naar huis. Met ongeveer de helft rijden we door naar Moergestel, Biezen-Mortel, en even een rondje langs het kasteel “Stepelen” in Boxtel. Voor mij 1 van de mooiste tot nu toe. Onderweg steken voorbijgangers regelmatig hun duim naar ons omhoog. Of blijven verbaasd staan kijken. Girl-power!
Net na 5 komen we mer 12 ladies aan bij “Huize Rustoord” in Esbeek op landgoed Utrecht. Een charmante eetgelegenheid wat vol staat met allerlei kunstvoorwerpen en je kunt er niet al te duur, maar lekker eten. Wij houden het bij een drankje.
Kyra is er ook weer bij en komt lekker naast me liggen. Ze doet me aan Sam denken.
Voor mij een dierbare herinnering.

Tegen 6 rijden we huiswaarts over de snelweg.
Een uurtje later zet ik Snake weer op stal met zo’n 214 km op de teller.
Het was onverwachts een enerverend, maar gezellig dagje geworden.
En daar werkte de zon ook goed aan mee!

Fryslân HBR, zaterdag 4 juni

’s Morgens ben ik al vroeg wakker en met mij nog meer zo te horen. Loes ligt naast me met oordoppen in. Tegen half 9 is iedereen gewassen, geschoren en weer fris als een hoentje. Moos in ieder geval wel, die heeft energie zat. Ik ga even met hem lopen en wordt prompt weer aangesproken door een stel dat van een aanhanger een hondenhanger heeft gemaakt. Gewoon gat bovenin zagen, schermpje erop, de hond voorzien van een bril. Nou, ik zie het al helemaal voor me als Moos groot is. Met die blonde wapperende manen in de wind. Pilotenmuts op en op zn gemakkie rond kijkend. Loes gaat met haar date ontbijten, ze gaan met de ride-out mee die al om 10 uur vertrekt. Stefano zet voor ons allemaal koffie. Af en toe moet hij het apparaat even schudden en aaien om tot productie te laten komen. Dat dat ding de rit op zijn motor overleefd heeft is al knap. Zijn uitgeholde poef is nog redelijk geschikt als stoel. Die Stefano heeft het weer helemaal voor elkaar.

Het is eenFries ontbijt. Met lekkere suikerbrood en friese nagelkaas. Terwijl wij eten vermaakt Moos zich met de waterpomp. Zodra er water uit komt staat hij er met zijn koppie onder. Waar het water neer komt graaft hij een kuil in de modder.  Echt een komisch gezicht. Dat beest is een donderstraal. We besluiten aan tafel om met een groepje zelf te gaan rijden. Een alternatieve 11-stedentocht.  Martina blijft met Reina op de camping. Bettina en Mary gaan shoppen in Leeuwarden. En ik mag achterop bij Bob en Moos. Even goed insmeren met anti-zonnebrand. Met 6 motoren op pad. Lekker zonnetje er bij, hond op de tank. Wat willen we nog meer?
Bij de benzinepomp breekt de belt van Nico. Hij is een beetje pissig, want de belt is een jaar geleden  ook al vervangen. Gelukkig is het zaterdag en zit de dealer dicht bij. Marielle blijft bij hem achter. Ondertussen zijn we Ron ook kwijt geraakt. Het lijkt het verhaal van de 10 kleine negertjes wel. En toen bleven er nog 4 over. Rob programmeert de route in zijn gps en wij volgen onze leider. Bij Bolsward begint het waarschuwingslampje van Bob zijn motor te branden. Misschien stoornis of vals contact door de banden van de Moos-tas? Het helpt allemaal niet, lampje blijft aan. Dan maar zo verder rijden. De omgeving is mooi. Weilanden vol met Friese paarden: merries met hun veulens. Friese koeien en friese windmolen. Van die metalen met radarbladen als je begrijpt wat ik bedoel. Lunch in Harlingen op een vol terras. De bediening bestaat slechts uit 2 mensen die alles doen. De bestelling opnemen, broodjes smeren en koken of zo. Wij mikken op de neger met rode sik. Apart gezicht, maar staat hem wel. Hij begrijpt ons en regelt de broodjes en drank. Het blijkt dat we bij een stempelpost zitten voor een old-timer-rally. Er komt echt van alles voorbij. In originele staat en de berijders in originele outfit en dat met die hitte. Mooi gezicht en knap dat die mensen die auto’s en motoren zo mooi opgelapt hebben.
We stappen weer op nadat Moos eerst een plasje heeft gedaan. Hij doet dat nog op zijn vrouwtjes. Van wie moet hij leren dat hij een poot tegen een boom moet optillen? Wie gaat he mdat voor doen? Zijn baasje? Ik zie het al helemaal voor me en heb een binnenpretje.
Rob stelt voor om naar zee te rijden. Binnendoor naar een dijk. Is het laag water en de zee een heel eind bij ons vandaan. Maar we kunenn wel de waddeneilanden zien. De wind is trouwens koud geworden. In deze contreien hangen bepaalde pollen in de lucht want Rob en Bob hebben er flink last van. Nog even een ijsje scoren en Moos snpat wat er van hem verlangt wordt wat hij in het gras moet gaan doen. Na een hoop heen en weer gedrentel vindt hij het juiste plekje. Lijkt Sam wel……

Tegen half 5 zijn we terug op de camping. Nico is in afwachting van een telefoontje dat hij zijn motor kan ophalen. Ron blijkt een eigen ritje te hebben gedaan en is toen gaan bijslapen. Victor en Marion zijn met Rob en Kitty en Mike en Sylviua de route gaan rijden en komen ook net terug. Om het af te leren gooi ik nog rode wijn over mijn broek. Weer een sopje. Rond 7 gaan we naar het 3-gangendiner wat je zelfmag opscheppen. Ook dit is weer Fries. Diverse stamppotten, hachee, vis voor elk wat wils. En veel fruit als toetje. Picknicken in het gras en met Moos erbij hebben we zeker bekijks. Reina vindt het allemaal maar niks en houdt afstand van Moos. Terwijl Moos haar juist leuk vindt. Ach ja.

Moos wil niet meer naar de muziektent en Bob loopt na her en der een praatje via de EHBOpost terug naar zijn tent. Beter voor Moos zo.
Er treedt een meidenband op. Ze zijn rond de 17 jaar oud, maar spelen erg goed. Zelfs nummers van Led Zeppelin enAC/DC. Wat kunnen die meiden rocken zeg! Daarna een of andere nep-Elvis. Inmiddels is de whisky al weer op. En het is flink afgekoeld. Ton gaat de laatste fles whisky halen bij Bob. Deze ligt echter al helemaal in coma en ik zeg dat we hem niet wakker moeten maken. Gelukkig luistert Ton…. Terug bij de muziek is er een kampvuur voor de tent. We gaan eerst lekker opwarmen en gezellig kletsen. Daarna nog de dansvloer op bij de laatste band. Marielle gaat helemaal los en opeens heb ik Loes weer in beeld. Om half 2 is het welletjes en kruipen we nog bij het kampvuur. Piet begeleidt me uiteindelijk naar de tent waar Loes ook net in ligt. De rest ligt blijkbaar al op een oor. Nog even nakletsen en dan gaan we ook maar naar dromenland. Sweet dreams!

Fryslân HBR, vrijdag 3 juni

Rond half 11 wordt de groep van zo’n 30 motoren uitgezwaaid daar Marian bij de Kogelvanger. Moos zit relaxt bij Bob voor op de tank. Hij zit achter het scherm ook nog eens uit de wind. Eerste stuk is snelweg. Bijna 2 uur later arriveren ze bij de lunchstop in Nijkerk. Vanaf daar gaat het verder binnendoor naar Leeuwarden.
Ondertussen haalt Martina mij om 1 uur op bij mijn werk. Ze heeft Reina bij zich in de auto. Fijn dat ik mee kan rijden. Met zo’n 4700 km zonder scherm achter mijn kiezen is dit wel even een luxe. Ook voor mijn overbelaste handen. De airco is helaas kaduuk en vanwege de warmte rijden we alleen de snelweg. We lunchen aan een picknicktafel en genieten van de wind. Ff afkoelen. Tegen half 5 arriveren we op de Camping “de Kleine Wielen” waar het allemaal gaat gebeuren. De groep is er nog niet. Dan maar alvast bij de receptie informeren over onze gereserveerde plekken. De muts weet van niks, maar we krijgen een eigen weiland. Ook goed. Gelijk maar inchecken voor het rallypack. Even later wachten we rustig langs de kant af op wat komen gaat. Een half uur later zien we een rookwolk boven een Harley, dat moet Bob zijn en meteen daarna volgt de rest.
Natuurlijk moet ik eerst Moos zien. Hij heeft inderdaad veel van Sam weg.
We geven aan waar onze plek is en nemen Moos alvast aan de riem mee.
Wat een bekijks heb je onderweg met zo’n pup!
Mag ik hem aaien? Mag ik een foto maken? Ik heb ook chow-chows gehad etc etc….
2 dik-buik-Engelsen laten spontaan hun krat bier vallen als ze Moos midden op het pad zien zitten. How qute!
Overigens is het weer een gezellige boel zo met de groep. Geniet ik altijd weer van.
Na enige discussie blijkt dat Mary en Bettina de tenten op aan het zetten waren op een terrein vlak bij de rally, waar de plaatsen wel gereserveerd zijn. Op een paar na ging iedereen alsnog daar heen. Veel gezelliger toch zo bij mekaar?
Ik mag bij Loes logeren en help haar met de tent.
En terwijl ik mijn spullen uit pak, is er iets vreemds aan de hand met de inhoud van mijn tas. De stop van de kroatische fles likeur “krusnovak” heeft het begeven. De halve inhoud is in mijn kleding en handdoek gestroomd. Getver. Vreemd. Die fles heeft het wel 5 dagen op Snake volgehouden. Maar een paar uur inde auto is dus blijkbaar funest.
Meteen maar een wasje gedaan en kreeg een nieuwe handdoek van Bettina.
Ron krijgt een belletje van Stefano die ons niet kan vinden. Samen lopen we naar voren.
Maar hij blijft wel erg lang weg. Belt Mary dat hij er al is. Nou ja.
Stefano heeft tot onze verbazing zelfs zijn koffiezet-apparaat bij, een tent en een poef met inhoud. Wat later arriveren ook nog Marielle en Nico. Gezellig!

Even later lopen we met zn allne naar het terrein om eerst maar eens wat te eten te scoren. De keuze is uit friet, gebakken vis, pannenkoeken etc.
En daar hoort natuurlijk ook vocht bij. Al snel komt de eerste fles whisky op tafel.
Als Loes even met Moos rond loopt, heeft ze al snel aanspraak van een vrijgezell(ig)e man. De rest van het weekend zullen we haar niet veel meer zien. Moos brengt veel te weeg, zo klein als hij is!
Het koelt flink af. Vestjes en truien worden alsnog uit de tenten gehaald. Reina moet even op de tent passen en dat gaat goed. Mijn halve fles Krusnovak maken we ook maar soldaat. Diverse whiskys verschijnen nog op tafel en worden ook geleegd. Daarna gaan we de dansvloer op. De band is goed en Moos kan het nog net aan.
Maar Bob neemt hem uiteindelijk mee naar de tent. Dat is beter voor hem.
Even later lopen wij ook terug en borrelen nog even na bij de tent van Nico. Tussen Rob en Mary ontwikkelt zich nog een strobaal gevecht. Vervolgens gaat Rob zich nog bij anderen uitleven. Tegen een uur of 2 is het bedtijd. Rob neemt dat letterlijk en valt met kleren aan languit gestrekt op zijn luchtbed. Even later hoor ik overal gesnurk om me heen.
Zou Moos al mee doen?………..