Breda Jazz Festival 2018

48ste Breda Jazz Festival (4/4)

22295_breda-jazz-festival  Zondag, 13 mei 2018

Na drie dagen zon en mooi weer is het nu blijkbaar tijd voor wat nattigheid. De lucht is een grijze massa en de regen / miezer valt er bijna continu uit. Ik had me toch wel een heel ander begin van deze (Moeder)dag voorgesteld. Verdorie, het scheelt echt 20 graden met gisteren. Vandaag staat er een Indo bij de poort van de KMA. Waarom weet ik niet, maar hij vertelt me dat hij woonruimte zoekt. Helaas, daar kan ik hem niet bij helpen. Voor mij rijdt een dikke vette Jaguar met mensen van een brassband er in. De naam herken ik vaag. Opeens valt het kwartje. Goh, das mijn brassband!

De route voor de band is niet echt bar-interessant. Beetje heen en weer pendelen tussen twee podia. De Brass Band Stage. Geen flauw idee waar dat ding zich bevindt en bij Podium Noord. Hopelijk zijn er mensen die de regen trotseren en mensen die Moederdag in de stad gaan vieren of er gewoon geen boodschap aan hebben. Even voorstellen aan de bandleden en uitvinden wie de leader of the pack is. JayDee Brassband bestaat uit acht Nederlanders en ……. een Rus. Tweederde is beroepsmuzikant. De Rus is wat verlegen, heeft in Nederland gestudeerd en voor hem is het iedere keer een heel gedoe om een optreden mee te kunnen doen vanwege een visum.

2018-05-13 14.29.13 HDR

De looproute blinkt uit van simpelheid: heen en weer pendelen tussen twee podia en op strikte tijden. De eerste: “Brass Band Stage” ken ik niet eens, maar tot mijn verrassing de band wel. Nou, dat is heel handig. Inmiddels is de regen overgegaan in miezer en gelukkig zijn er toch nog wat bezoekers in de stad. Podium Zuid is nog druk aan het spelen. Even overleggen hoe en wat. De tijden van onze podia overlappen elkaar. Mijn band kan gewoon gaan spelen en alsof de weergoden dat weten, is het nu even droog. Al gauw staat er toch wat publiek om de band heen, die overigens een hele goede interactie met het publiek heeft.

En het blijft droog ook bij Podium Noord, waar ze in de pauze van de band-wissel mogen spelen. Je merkt wel dat er hier publiek blijft hangen wachtend op de volgende band, en dat is alleen maar leuker voor mijn Brassband. Leuke gasten trouwens, ieder met zijn eigen interessante levensverhaal. We staan nog wat te kletsen als ik de gast van gisteravond voorbij zie lopen. Ik ben meteen weer alert. En ja hoor, hij valt een van de muzikanten lastig die nog wat aan het spelen is. Mijn hand grijpt zijn rugzak en met een ruk haal ik hem daar weg. Hij kijkt mij aan, doet heel onschuldig. Ik hoef alleen maar terug te kijken en een woord te zeggen. Hij druipt af …..
Terug naar de Brass band stage. De weergoden zijn foetsie of opeens oostindisch doof, want er valt weer nattigheid uit de lucht. Helaas ook minder publiek en voor slechts een paar mensen spelen is ook niet echt motiverend. Op Podium Zuid speelt de band nog, timing is bar slecht geregeld.

2018-05-13 16.14.23 HDR

Bij Podium Noord blijkt Brasta la Vista nog te spelen. Spontaan ontstaat er een muzikaal duel waarbij de muzikanten aan elkaar gewaagd zijn. Echt mooi om te zien en te horen natuurlijk. Een ouder stel parkeert alvast twee stoelen voor het podium om zo alvast eerste rang te zitten. Mijn speelt nog vrolijk verder en verrast ongevraagd wat mensen op het terras. Tot de mannen van de soundcheck protesteren want ze kunnen hun werk niet doen. Waardeloos geregeld dit van de planning.
De eigenaresse van de kroeg waar we voor staan geeft ons spontaan een rondje bier.
Om een of andere vage reden moeten we nu een uur wachten. Het is ten strengste verboden om spontaan zo maar ergens te gaan spelen.
Het laatste uur bij de Brass band stage was leuk omdat er een meisje was met een mini-opblaas-trompet waar de band goed op acteerde.

2018-05-13 17.59.20

Stipt vijf uur stopt het festival Dit jaar helpt iedereen mee om alles op te ruimen en af te breken, dan hoeft logistiek niet alles alleen te doen. Terras spullen sjouwen, hekken verzamelen, podia ontmantelen. Een man in jaren 70 outfit staat ons eerst gade te slaan, komt vervolgens naar ons toe en zegt dat ie respect voor ons, de vrijwilligers heeft. Das lief! En als er iemand om een vuurtje vraagt volgt de opmerking: “ik steek voor jou de hele kiet aan!” Lachen.

En stipt om acht uur is iedereen klaar.
Nog even terug naar de KMA om spullen en Mini op te halen. Laatste keer weer.
Dit jaar laat ik het gebouw met een heel ander gevoel achter.
Het buffet is wederom goed bij de Keijzer en het heeft wel wat zo met alle vrijwilligers aan tafel. Als ik naast Micky beland, blijken we veel dezelfde hobby’s te hebben: blokfluit gespeeld, saxofoon en paard gereden. Heel frappant. Zo leer je je mede-team-genoten nog eens van een andere kant kennen. Altijd leuk weer.
Tegen elf vind ik het welletjes en neem afscheid van iedereen en van deze leuke enerverende dagen. Ik ga de saamhorigheid en gezelligheid weer missen voor een jaar.
In 2019 de 49ste editie, heb er nu al zin in!

 

Link:

https://www.bredajazzfestival.nl/artiest/jaydee-brassband/

 

 

 

48ste Breda Jazz Festival (3/4)

22295_breda-jazz-festival  Zaterdag, 12 mei 2018

Om 5 uur ben ik binnen en meld me bij de poort van de KMA.
Geen controle van mijn pasje vandaag en die leuke meneer van vorig jaar is er weer niet.
Korte briefing over de beveiligingsprotocollen bij de podia.
Er zijn 3 “alarm”fases in het leven geroepen met een daar bij behorende tekst die omgeroepen moet worden. Ik zet daar zo mijn vraagtekens bij en ga het ondervinden.
Het is stiekem toch nog warmer dan ik dacht en weinig schaduw op mijn office for today:
Havermarkt / Klik en Steen podium

Paddy Sherlock is on stage en ze spelen net het laatste nummer van de eerste set.
Ook zij hebben veel last van de warme. Dus vochtgehalte op peil houden met bier en spa rood met citroen van een andere bar. Efficiënt is anders. Maar goed voor mijn conditie.
In de pauze poetst de “laeder of the pack” zijn blaas-instrument. Hij blijkt naast zangtalent ook entertainmentkwaliteiten te hebben …..
Zijn zwarte blouse vertoont sporen van de warmte door de aanwezigheid van wit uitgeslagen kringen. Een schone blouse lost dat probleem echter snel op. De band is overigens niet van Engelse afkomst zoals ons bordje vermeld en dat moest toch wel aangepast worden. Doen we gewoon.

2018-05-12 18.40.24

Next on stage is Jazz Connection met onze voorzitter Bart. Ik wist dat hij in een band speelde, maar niet dat dat deze was. Logistiek is er al om de bandspullen in en uit te laden. Respect hoor voor dat team! Met Bart bespreek ik de nieuwe veiligheidsvoorschriften en zorg voor de aanvulling van hun water- en biervoorraad.
Hij belooft mij in de gaten te houden en te luisteren.
Ik installeer me naast het podium zodat ik zichtbaar ben voor de band. Essentieel voor de communicatie. Een oud mannetje, opaatje zou je zeggen, netjes gekleed, gaat pontificaal voor me staan, pakt zijn uitklapstoel, zet dat ding nog net niet op mijn voeten, gaat een biertje halen en vestigt zich vervolgens p zijn stoel naast het podium. Met een glimlach kijk ik dat aan en heb toch wel respect voor die man op die leeftijd om dit nog te doen en te genieten.

2018-05-14 18.06.02

2 Chinese vrouwtjes installeren zich met barkruk en al pontificaal vooraan bij het podium. En alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, gaat de een 2 sinaasappels schillen, mesje heeft ze zelfs bij zich!, de ander verzamelt de schillen en vervolgens eten ze met smaak het vruchtvlees op. Het valt me mee dat ze geen complete lunch bij zich hebben. In het publiek trekt een opvallend personage mijn aandacht. Lange jonge vent, donker getint, gekleed in een lang wit gewaad. Maar dat was niet waarom hij mijn aandacht kreeg, het was zijn gedrag. Danst extreem en raakt daarbij andere mensen aan, kijkt ze doordringend aan en is een beetje overheersend. Iets in mij zegt dat ik op mijn hoede moet zijn met hem. Tegen ieders verwachting in en mij toch gelukt, Bart stopt op tijd!

2018-05-14 18.05.53

Ter decoratie zitten er opeens een rijtje kinders op het randje van het podium. Grote “Muffy” oorschermers op. Muffy ken ik als een roos tatoeage met deze naam in de James Bond film Goldeneye. Het is niet echt relevant denk ik, maar toch.
Het laatste optreden is geen band maar en dj met een zanger, zangeres, gitarist en een drummer. Jazz Circus Collective heten ze. Hm, ben nu toch wel nieuwsgierig wat voor muziek daar uit komt. Plein stroomt weer vol. Blijkbaar voor veel mensen bekend terrein. Met de zanger bespreek ik het veiligheidsprotocol. Hij pakt het slim op en geeft er zijn eigen draai aan. Hij meldt aan het publiek dat als het te druk wordt ze even een pauze inlassen voor de doorstroom. Goed opgelost en naar een band luistert het publiek beter dan naar een saaie stagemanager die iets door de microfoon zegt. Zo werkt het toch in de praktijk?!

2018-05-12 22.46.08

Het is een 2 uur lang non stop muziek, beetje jazzy, maar heel goed dansbaar.
En ja mijn vermoeden was terecht, opeens staat die mafkees op het podium.
Band vindt het eerst wel leuk, maar hij wordt al snel irritant. De zanger seint me.
Ik weet wat me te doen staan, klim het podium subtiel op en grijp zijn arm stevig vast.
Voordat hij kan denken staat hij al weer beneden. Hij heeft nog wat spatjes, maar vertel hem streng en terecht dit niet nog een keer te flikken. Hij druipt af. Publiek en band zijn me dankbaar.
Half uurtje later was het blijkbaar toch tegen dovemans-oren, staat die gast weer op het podium en nu met een skate-board. De clou daarvan weten we nog steeds niet, was ook niet voor crowd-surving. Afijn zelfde ritueel, kijk hem nu zo aan, dat hij zeker weet dat hij niet met mij moet sollen. Druipt weer af en ik blijf nu de trap naar het podium bewaken.

De sfeer zit er goed in, geen veilgheidswaarschuwing.
Na het laatste nummer, het is 1 voor 1, kijkt de zanger me aan voor een toegift.
Heel jammer, maar ik neem het risico niet dat we daardoor gezeik krijgen met gemeente en/of beveiliging. Hij begrijpt het. Maar ik haal wel extra bier voor ze.
Het was een enerverende avond en beslist niet saai.
Uur later val ik moe maar voldaan op m’n bed in slaap.
Sweet dreams ……..

 

Links:

https://www.bredajazzfestival.nl/artiest/paddy-sherlock/ 
https://www.bredajazzfestival.nl/artiest/jazz-connection/
https://www.bredajazzfestival.nl/artiest/jazz-circus-collective/

 

 

 

48ste Breda Jazz Festival (1/4)

22295_breda-jazz-festival  Hemelvaartsdag, 10 mei 2018

Zo heb je vrij en zo word je gevraagd om asjeblieft in te vallen. Eerst alleen ’s avonds, vervolgens ook eind van de middag en last but not least of ik toch nog wat eerder kon komen…… Donderdagochtend eerst nog even in de KMA-schoolbanken voor de laatste instructies. Logistiek is al druk in de weer met de bandjes ophalen en afleveren. Op de een of andere manier geeft het een vertrouwd gevoel om hier in dit gebouw rond te lopen. Inclusief de eenden met hun jongen.

Nog even de Fotoshoot van het stagemanagers-team en dit keer loop ik mee naar de binnenstad om de opening mee te maken. Geheel onverwachts breekt de zon door of de weergoden van De Bilt zaten er compleet naast voor vandaag. Tussen de mensenmassa door ( ja nu al overvolle terrasjes! ) ontwaar ik leden van de “Blue Marble”, een bekende brassband. “Goh, dat is een kleine trompet” laat ik me ontvallen. “Dat is een cornet!” word ik beleefd gecorrigeerd. Leermomentje….

Bart, onze voorzitter, opent met verve het festival, dit jaar zonder balonnen en convetti en de eerste bandjes beginnen te spelen. Iedereen heeft er zin in en ik zit al helemaal in de sfeer. Mijn shift begint pas over een aantal uren, eerst even lekker chillen.

DSC_0613.JPG

De poort van de KMA is dicht. Iedereen moet zich binnen melden en legitimeren. Het beleid is inderdaad strenger geworden. Alsof dat nog niet genoeg is, schittert die leuke meneer van vorig jaar door afwezigheid. Beetje jammer. Portofoon ophalen en optuigen, altijd weer een gedoe met de draadjes en het oortje. Als alles op z’n plek zit en ook werkt, loop ik naar Spanjaardsgat om bij te springen. Op het Princess Traveller Podium is de
JP & Seeger Session Band” on stage. Harm kan gaan eten en ik stuur hier en daar een beetje aan. Publiek buiten de hekken houden, enthousiast papa’s met kinderen die even dicht bij het podium willen kijken in de gaten houden etc. Na het optreden komt de sousafoon naar me toe en zegt in het oer-Nederlands tegen mij: “jij komt toch uit Raamsdonksveer?!”. Ik ben stomverbaasd en kan zo snel de connectie niet leggen. “Vorig jaar in de Keijser, ik was van dat filmpje met Yo” vervolgt hij lachend. Kwartje valt…

2018-05-10 18.12.23 HDR

“Hi there! Can you please help me?” De man die me aan spreekt is een beetje buiten adem en blijkt de zanger van de band te zijn, B.B. & the blues Shacks, die hierna moet optreden. Al het verkeer is blijkbaar stil gelegd door de (gemeente)beveiliging. Het busje met zijn band staat ook vast in het centrum. Dat checken we met ons contact op de KMA. Helaas is het waar, vreemde actie op verkeerd moment. Er wordt druk overlegd en eindelijk na dik een half uur komen de eerste busjes weer binnen. Gauw uitladen en soundchecken. Ondertussen heeft een brassband de kans benut om hier even op te treden. De zanger overlegt met mij, hij wil zo snel mogelijk beginnen om de verloren tijd wat in te halen. En ja dat snap ik. Hij is inventief en timet een pauze van de brassband om te beginnen. Geweldig!
De 2 jonge stagemanagers willen samen eten, maar ik moet zo weg naar de volgende band en Harm is nog niet terug. Ze beloven me om in de buurt wat te eten en melden zich op tijd bij mij terug. Teamwork!

2018-05-10 19.56.54 HDR

Mijn 3de shift vanavond is bij Publieke Werken: Jan de Bruijn & Friends
Maurice de nieuwe eigenaar stelt zich voor. De oude eigenaar draait vanavond even mee. Even kort bijpraten met Maurice die snel en efficiënt blijkt te zijn. De geluidsman ken ik nog van de vorige Jazz-optredens.

In de lege zaal hebben 2 wat oudere mannen zich gevestigd aan een hoge tafel met 2 barkrukken. Beiden hebben grijze halflange haren. Alternatief, beetje markant en eigenzinnig, met charisma. Ik loop naar ze toe en weet om de een of andere reden dat ze bij Jan horen. Dat klopt. Het zijn Hagenezen, de een komt filmen de ander, Nicko, is saxofonist. Samen hebben ze ook nog een radioprogramma “Hoorendol”.
Moest ik zeker een keer naar luisteren.

Walter Lavent kondigt een nummer van Bob Seger aan wat volgens hem door Metallica helemaal is verziekt en hij ze daarvoor nooit vergeeft: “Here I am on the road again”.
Originelere aankondiging heb ik nog niet eerder gehoord.
Tot een paar keer toe zegt Jan op een tactische manier dat ze zachter gaan spelen zodat het kletsende publiek elkaar beter kan verstaan. Nou zou je denken dat iedereen dat op het fatsoen trekt. Nou niet echt ……
De saxofonist is een goede aanvulling vanavond, want spelen kan ie!
Jan zegt naderhand ook dat dit een van de beste sessies was.

nicko-christiansen-breda-jazz-festival

Logistiek is op tijd en met vereende krachten pakken we alles in om de spullen vervolgens naar de bus te brengen. Nicko bedankt me voor de goede zorgen en geeft me zijn kaartje. Hij blijkt ook nog schrijver te zijn en heeft iets met kunst. Een veelzijdige man.  Voor mij geen afterparty in de Keijzer helaas, morgen vroeg er weer uit.
Gelukkig mag ik van de KMA mensen wel zo het terrein af en rijd ik moe maar met een voldaan gevoel naar huis ….

 

Links:

https://www.bredajazzfestival.nl/artiest/jan-bruijn-presents-nicko-christiansen-walter-lavent/
https://www.bredajazzfestival.nl/artiest/jp-the-seeger-session-band/
https://www.bredajazzfestival.nl/artiest/b-b-the-blues-shacks/

48ste Breda Jazz Festival (0/4)

22295_breda-jazz-festival de voorbereidingen

De voorbereidingen zijn al volop in gang.
Deze 48ste editie heeft echter nogal wat voeten in de aarde.
Om te beginnen met de gemeente Breda die met een convenant en een evenementennota komt. Voor mij allemaal nieuwe woorden, maar eea wordt kort toegelicht.

De evenementennota is een heel epistel met veel tekst, concreet komt het er voor het festival op neer dat er meer veiligheidseisen gaan gelden en de sluitingstijden van de podia vervroegd worden van 01.00 naar 23.00 uur. Er komt spontaan een déjà vu van HDdag Breda bij me bovendrijven die door dit soort fratsen ter ziele is gegaan. De sluitingstijden voor de 3 grote podia zijn nog in onderhandeling, hopelijk gaat dat lukken. Daarnaast is de KMA ook strenger geworden in het toelatingsbeleid.

Over de KMA gesproken, ik heb Mr. Cage gevonden! (voor details zie mijn blog over BJF in 2017). Via Facebook en een kennis van mij die hem ook van vroeger kende. Heel even contact gelegd. Hij is inmiddels voorzien van huis, vrouw, kinderen en een leuke baan. Mr. Cage is goed terecht gekomen. Helaas woont hij niet in de buurt, beetje jammer.
Case Cage is closed.

Het bestuur heeft ook nog leuke mededelingen. Dit jaar zijn er 180 optredens met als thema: “New Orleans 300 jaar”. New Orleans bestaat nl 300 jaar en wordt door iedereen gezien als de wereldhoofdstad van het muzikale genre. De band, een van de publiekslievelingen, die New Orleans naar Breda brengt is “Tuba Skinny”. De naam is een ode aan Tuba Fats (Anthony Lacen). Hun trombonist (één van de sterkhouders van de band) is lang en “dun”. Dit gezelschap uit het Amerikaanse New Orleans is een levende ode aan hun woonplaats, de bakermat van de jazzmuziek.

tuba-skinny-breda-jazz-festival
Daarnaast zijn er meer optredens in de “Avenu” wat daarvoor een geschikte authentieke locatie is. Men denkt er nog over om het Honda-concern te benaderen vanwege hun model “Jazz”. Wie weet zien ze er wat in en vragen staat vrij. Ook zijn de voorbereidingen al in gang voor de 50ste editie. Dat moet echt een uniek festival worden. Heb er nu al zin in!

Links:

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/gmb-2017-128508.html
www.bredajazzfestival.nl
https://www.bndestem.nl/breda/breda-heeft-wel-wat-weg-van-het-oude-new-orleans-vindt-tuba-skinny~af4ba095/
https://www.bredajazzfestival.nl/artiest/tuba-skinny/