Motorspinsels

39e Treffen van m.c. de Kleppenjagers

Een hele tijd geleden kwam ik Marcy weer tegen bij een optreden van een bandje waarvan wij beiden de leden kennen. Gesprekstof was natuurlijk muziek, mannen, prins op witte paard met slechte navigatie en motorrijden. Ze heeft tot 10 jaar terug gereden, op een dag haar motor op stal gezet en niet meer aangeraakt. Maar ieder jaar gaat ze wel naar het Kleppenjagerstreffen. “Ga je dit jaar mee?” vraagt ze.
Het is een heel weekend, wij gaan de zaterdagavond……
Voor de meesten een traditiegetrouw motor-treffen in Gemert, voor mij een primeur.
Place to be: Het Wolfsbosch-motocrosscircuit op industrieterrein Wolfsveld dat voor de gelegenheid is omgetoverd in een camping waarbij iedere tent geflankeerd is door een stalen ros. Tot aan de ingang toe. Onze fietsen doneren we aan wat bomen en zo te zien zijn we niet de enigen die motorloos zijn.

42851971_1969965666357707_4555230550222176256_n

De Kleppenjagers hebben het feest goed georganiseerd moet ik ze nageven.
De muntenverkoop, bar en food zijn helemaal achterin de giga-grote feesttent geplaatst met daarvoor een hoge bar. Later op de avond snap ik waarom: daar eten ze staand aan. Soort van “Hangtafel” maar dan voor food. Food komt naast een frietkot vnl. uit een gaarkeuken die efficiënt is ingericht. Verkrijgbaar: snert, tomatensoep, uitsmijter, broodhamburger, frikandel en broodje kaas en tot half 3 ’s nachts! De drie mannen die met ons mee zijn, komen om te zuipen, de rest is bijzaak.
Ad gaat proberen mijn naam te onthouden tussen het bier drinken door. Hans en Danny zijn al ingedronken, ben benieuwd hoe lang ze het vol houden….

Het verbaast me dat er steeds meer motorrijders al vroeg op de avond van het recht pad afwijken: ze zwalken al slingerend rond. Als ze stil staan/hangen hebben ze een houding waarbij je je afvraagt of ze overeind blijven of tegen de vlakte gaan. Verbazingwekkend genoeg toch meestal de eerste optie. Blijkbaar meer balans in je lijf als er maar genoeg bier in zit. Wat later bij het kampvuur hoor ik de oorzaak: ’s middags worden de zogenaamde silly-games georganiseerd. Iets met lichamelijke maar ook motorische behendigheid wat ongetwijfeld komische taferelen heeft gegeven en waar met volle teugen ( lees: glazen bier ) van genoten is. Een zwart geblakerde motor-skelet is daar een stil bewijs van. Marcy en ik zijn het er over eens: eigenlijk moet je hier als toeschouwer in een stoel gaan zitten en alles wat je ziet als een film waarnemen en over je heen laten komen. Onze aandacht wordt getrokken door een apart mens figuur. Klein en gedrongen. Dikke lange grijze haren. Klompen. Fors gebouwd. Ladderzat. Omdat haar haren ook haar gezicht bedekken kan ik in eerste instantie niet achterhalen of het een hij of zij is. Eindelijk een glimp: het is een vrouw. Met een heel aparte uitstraling: beetje een varkenskopje. Ze is absoluut niet verstaanbaar meer en is uiteindelijk heel de avond nog overeind gebleven. Buiten zag ik haar nog staan als een levend standbeeld, geen beweging in te krijgen. Denk dat ze in een andere wereld was.

10922624_856634414357510_1785426393186078172_n

Wat later op de avond ontdek ik tot mijn verbazing zelfs de Kerstman tussen de feestgangers. Het is even wennen zo in zijn bikers-outfit. Rendieren tijdelijk ingeruild voor een stalen ros. Komt zeker controleren hoe lief ik ben geweest. Ben best wel lief, alleen ziet niet iedereen dat of men wil dat gewoon niet zien…… De muziek is gevarieerd en niet altijd bikerpassend zoals de Janis Joplin coverband. Haar stem is goed, maar hoort niet op een motorfeesie. De laatste band “Twenty-sicks” rockt er stevig op los met een gitaar waarvan de klankkast een olieblik is, de drummer de vader van de contrabas is en de contrabas zelf het publiek weet op te zwepen. Als de laatste tonen weg-ebben begint de tent leeg te stromen. Op naar het kampvuur waar we Danny tegenkomen die Hans daar ergens laveloos geparkeerd heeft. Na enig zoeken vinden we Hans redelijk van de wereld op een bank zittend.

Vuur

Aan de overkant van het kampvuur zit mijn “prins op het witte paard”. Ook dit paard is overigens verruild voor een ijzeren variant. Zo af en toe kruisen onze blikken elkaar, terwijl ik in een geanimeerd gesprek verwikkeld ben met Marcy. Van lieverlee zie ik hem heel nonchalant van plek verwisselen om zo onopvallend dichter in mijn buurt te komen. Op zich voel ik me wel gevleid en doe net alsof ik niks in de gaten heb. Zo eerste indruk is hij wel okay. Van de juiste lengte, klein baardje, paardenstaart ( niet zo eentje van ik wil wel maar kan niet ). Zijn IQ en EQ kan ik nog niet inschatten.
Hans staat bijna op instorten, hopelijk doet een suikershot een lichte wonder. Op naar de bar voor drank, food en een cola voor hem. Terwijl we bestellen merk ik dat m’n prins schuin naast me staat.
Die doet net of hij ook aan het bestellen is. Trug bij het kampvuur zit hij opeens links van ons op een bankje. Marcy heeft het ondertussen ook al in de gaten. We wachten geduldig af wat zijn volgende “move” is. “Jij was toch ook bij Zierikzee?” hoor ik vanuit een andere hoek. Nieuwsgierig kijk ik naar de vraagsteller en antwoordt bevestigend. Er gaat nog geen lampje branden. “Jij en je vriendin zaten voor ons op de dijk bij de dragraces” vervolgt hij. “Ik ken je van Roadhouse in Eindhoven en je hebt een witte Harley”. Ik ben echt verbaasd. Die gast kent mijn vorige motor en ja ik kwam in Eindhoven destijds. Mijn grijze cellen moeten echt aan het werk om de juiste herinneringen naar boven te halen. Daar moet ik toch meer van weten en loop naar ze toe, langs m’n prins.
“Waarom zei je in Zierikzee dan niks?” vraag ik hem. Hij wist het niet helemaal zeker of ik dezelfde persoon was. Maar nu wel. Op die fiets dus. Zijn broer, die er ook bij staat, merkt geamuseerd op: “blijkbaar heb je destijds geen indruk op haar gemaakt broertje” en schiet in de lach. Beiden zijn van het ruwe-bolster-blanke-pit-type. Maar de “genen” zijn bij iedere productie heel goed geschud; de ene heeft half lang blond haar en een bierbuikje ( die mij herkende ), de ander is kaal, wat platter en heeft een sikje en allebei nog redelijk “nuchter”. Er was een goed gesprek mee te voeren.

Janis

Nieuw hout wordt in een wigwam-vorm op het kampvuur gestapeld wat gevolgd wordt door een vonken-regen en bijna verbrande billen. Aanleiding voor de prins om even naast mij te komen staan en wat woorden te zeggen. Ben helaas vergeten wat. De broers vertellen weer verder en ik ga in op het veel te leuke gesprek. Even later zie ik m’n prins vertrekken richting slaapplek waar die ook is.
En ik vraag me serieus af waarom hij een uur aan het ronddwalen is om mij te benaderen terwijl hij ook in 5 minuten mijn tel nr had kunnen vragen om mij morgen als de alcohol verdampt is te kunnen bellen. Rare gasten die prinsen…….

26

Om de een of andere reden komt het gesprek op onze moeders terecht. Hun moeder is op 60-jarige leeftijd overleden aan kanker. De broer met sik is nog gauw getrouwd voordat ze overleed. Junior vond naderhand een handgeschreven brief van haar, bestemd voor hem. Heeft hij met tranen gelezen en ingelijst. Kleine hartjes….
Marcy komt me halen. Onze Danny is ook ingestort door de alcohol. We gaan de heren naar huis brengen. Goh, en ook nog eens als een van de laatsten, echte die-hards. Girlpower! Hans volgt ons gedwee, die is blijkbaar al lang blij dat we gaan. Kan hij thuis zijn roes uitslapen. Ad is redelijk “nuchter” of kan er gewoon goed tegen en weet nog steeds mijn naam!
Onderweg naar de fietsen zijn we Danny kwijt. Nergens te vinden. Ook bij de ingang ( nu de uitgang ) hebben ze hem niet gezien. Ad gaat hem zoeken, wij lopen verder naar de fietsen en daar ligt Danny languit in het gras in een soort van coma. Na wat op hem ingepraat te hebben, stuntelt hij overeind en blijft warempel nog staan ook. Vervolgens ruzie met zijn fiets en zijn we Ad kwijt.
Kwartier later kunnen we eindelijk compleet vertrekken. Danny doet een poging, parkeert de fiets in de bosjes, valt er vanaf en geeft maar gelijk over nu hij daar toch ligt. Wat is dat toch een vies, goor geluid. Even later eindelijk op weg. Daarom mag Danny dus niet thuis slapen vannacht van zijn vriendin begrijpen wij nu.

Rond een uur of vier ploffen we uitgeteld bij Marcy op de bank. Was gezellig feesie!
Ze belooft me dat ze haar motor deze winter laat opknappen, dan gaan we volgend jaar lekker rijden, Ad en Danny willen graag mee. Ja, snap ik wel.
Leuke vrouwen, leuke motoren en we zijn ook nog eens aangenaam gezelschap ;-).
Nog een uur later duiken we na een afzakkertje moe maar voldaan onze bedden in.
Voor herhaling vatbaar! Zou alleen nog graag willen weten waar de naam “Kleppenjagers” vandaan komt. Kleppen snap ik. Ontsproten uit een met alcohol verontreinigd brein die gejaagd de kleppen aan het stellen was?
Ooit zal ik het weten…..

HDC Weert Famous Summerparty 2018

Herrie wilde al heel lang kamperen maar dat kwam er steeds niet van.
Gisteren zag hij zijn kans schoon: Wie gaat er mee naar Weert? Live on Stage:
Deaf Forever en Rock Band Mad Cows. Gratis toegang, eten en slapen. En drank is voor een prikkie. Het motto is 4 B´s. Beer Band BBQ and Breakfast. Het enthousiasme was desondanks niet erg groot, maar uiteindelijk gingen we vandaag met 4 afgevaardigden van HDCHW op stap. Tent, slaapzak en matje mee.

2018-06-17 11.39.57

Anderhalf uur later arriveren we in the middle of nowhere. Een auto stopt, man met baard vraagt of we naar een motorfeestje gaan? Ja dus. We zijn vlak in de buurt, paar meter verderop.  Navigatie zei heel wat anders. Zeker al aan het bier gegaan.
Een vrachtwagen als podium, een schuur als clubhuis, weiland als kampeerterrein.
That’s the way I like it! Tentjes opzetten. Nu begrijp ik waarom Herrie zo nodig moest kamperen. Hij heeft een nieuwe, helemaal zwarte snel-klaar tent mee. Even plaatjes kijken en in 5 minuten staat dat ding. Bij Bram en Martine gaat het iets minder snel vanwege een missend maar belangrijk onderdeel: tentstok van de ingang. Afijn, dan maar creatief zonder.

2018-06-16 19.56.29

Tijd voor een biertje en ik loop even naar de band die druk aan het opbouwen is.
De drummer (Maikel) van de Mad Cows herkent me meteen. “White Lady toch?” vraagt hij. Jazeker. “Dat is lang geleden!” Klopt. Even nadenken en Googlen. Juni 2012, Kasteel de Berckt in Baarlo. Zes jaar al weer. Destijds zat ik nl nog bij HOG Breda. Wij hadden toen de “Castle-rally” georganiseerd op dat landgoed. Weekend lang motor rijden en bandjes/muziek. Ik draaide mee in de bardienst voor de bandjes. De Madcows hadden al snel een liefkozende bijnaam voor me: “de kelderdel”. Al die tijd jammer gevonden dat ik ze nooit meer gezien heb. De bassist (Mark) begroet me met een big smile. Zanger Pierre blijft niet achter samen met Han de gitarist. Pierre weet nog dat er veel geld bij de HOG zat, maar qua publiek was het niet veel. Wat ik niet wist is dat ze vlak daarna van 2 bandleden afscheid hebben moeten nemen. Ze hebben een vette Harleybus bij zich met een heuse chauffeur, goed voor mekaar die jongens.

2018-06-16 22.02.57

Liefmans is in Weert rosebier. Niet verkeerd. De bbq wordt eindelijk aangestoken. Martine viel al bijna flauw van de honger. In etappes verschijnt er een tafel met salades, diverse soorten vlees, sausen en brood. De bedoeling is dat je zelf bakt. Bram neemt deze zware taak op zich voor ons. De eerste band begint te spelen: Deaf Forever. Herrie weet te vertellen dat Han vandaag 3x moet spelen. In deze band. Vanmiddag hadden de Madcows ook al een optreden bij Whelan Blues. En vanavond dus weer.

Inmiddels zijn er ook 3 Luxemburgers gearriveerd. Ze parkeren hun motoren in het weiland. Doen niet eens de moeite om de bagage er af te halen. Geen tent bij. Ben toch wel heel benieuwd waar die gestrekt gaan vannacht. Een van hen geef ik al heel snel de bijnaam “Slash”. Lang haar, hoed tot over zijn oren, en getinte huid ( of gewoon vies ), peuk in de mond. Maar Slash heeft geen elastieken benen … of hij is gewoon constant high. Hij gaat in ieder geval helemaal uit zijn dak.

2018-06-16 20.59.31

Bandwissel. Maikel blijkt ook geluidsman te zijn. En alles moet perfect zijn.
FF wat eten van wat Bram gebakken heeft. Goed vlees! Blijkt dat de eigenaar in vlees handelt. Is toeleverancier voor de betere supermarkten.
“Hey Marij ben jij er toch ook?!” Moet even denken hoor. Dit is de man die ik eigenlijk ken met een lange baard en nu een sikje heeft. Oh ja, kwartje valt, Eric! Normaal altijd met zijspan daar maar nu met auto. Is geopereerd en heeft een virus opgelopen. Ik ben in no-time weer helemaal ge-updated. Hij blijkt al jaren hier te komen en weet te vertellen dat er in het clubhuis een metalen olifant staat die dienst doet als kachel. Byzonder…..

De Madcows gaan spelen en daar wil ik dus niks van missen. Martine en ik staan eerste rang. Het is ondertussen nog best wel druk geworden. Veel op de fiets en uit de buurt dus. Duitsland is ook eenmalig vertegenwoordigd. En dan wij de Brabo’s. Voor zo’n klein treffen toch best wel veel nationaliteiten. Ze trappen af met “Rock ’n roll damnation” en de sfeer zit er meteen goed in. Bij “Highway to hell” doet Mark heel subtiel voor hoe de voetjes van de vloer moeten. Tis even wennen, maar dan …….
Als ze inzetten voor het nummer “Knocking On Heaven’s Door” van Guns ’n Roses, loopt Pierre naar me toe en voor ik het weet lig ik in zijn armen. Al slowend met mij zingt hij het nummer met verve. Ik laat me gewillig meevoeren en volgens mij vond hij dat ook niet echt vervelend. Heb eigenlijk nooit geweten dat het origineel van Bob Dylan was.
Dit was wel een foto-momentje, maar de potentiele fotograaf ging gewoon pissen. Jammer, gemiste kans.

2018-06-16 23.27.32

Pauze: Pleisters plakken en zo. Maikel komt weer gezellig kletsen. Blijkt motor te rijden. Bezit er geen, maar leent / huurt ze. Heeft het gewoon te druk met werken.
De oude schuur is van binnen omgetoverd tot een gezellig clubhuis, met bar, podium en de olifant-kachel. In de aanbouw hangt een omgekeerde badkuip, dienstdoende als afzuiginstallatie als er binnen gebbq-t wordt. In een andere badkuip buiten is ondertussen het kampvuur aangestoken. Creatief zijn ze hier wel.

De 2de set begint met een mooie verkleurende avondlucht en “Are you gonna go my way?”. Behalve Slash, Martine en ik komen er nog wat meer mensen los op de dansvloer. De hoeveelheid bier die er in zit zal daar ook  wel debet aan zijn. Voor het volgende nummer zoekt Pierre 10 vrouwen voor op het podium. Als het hem te lang duurt gaat hij zelf op zoek. Martine en ik zijn ook de pineut. En echt he, normaal stik ik van de plankenkoorts, maar nu nergens last van. Er worden 2 microfoons bij ons gezet.
Hmmmm, daar was ik al bang voor. Het wordt een Herman Broodje. Met de zeer inspirerende meezingtekst (in het rood) voor ons:

I’ll never
Ooh aah aah
I’ll never be clever
I’ll never be clever
Ooh aah aah
I’ll never be clever

De blondine in tuinbroek en ik deden het in ieder geval met verve. We klonken als nachtegaaltjes, althans dat probeerden we. De filmer staat als aan de grond genageld blijkbaar, doet niet eens een paar passen op zij om mij ook een beetje fatsoenlijk in beeld te krijgen. Alweer een gemiste kans. Zo jammer dat. “Marij, don’t quit your dayjob” zegt Bram naderhand tegen mij. En ja, zucht, ik zal nooit mijn geld verdienen met zingen.
Toch had het wel wat daar op het podium.

2018-06-16 21.09.372018-06-17 01.33.18

Na de supersmakelijke barbecue  waar de Madcows een heerlijke rocksaus bij hebben geserveerd (zoals ze zelf zeggen) verkassen we naar de badkuip met vuur. Het begint flink af te koelen, dus vuur gaande houden werd onze bij-taak. Herrie en Martine haken af. Maikel komt nog even kletsen tussen het afbreken door. Geeft mij de setlist met een originele houten paperclip (afgebroken drumstok!) Het inladen moet nl ook precies gebeuren vertelt hij. Ten eerste omdat het anders niet pas. Ten tweede heeft hij zijn geluidsset morgen weer verhuurd. Wel zo praktisch als dat binnen handbereik ligt. Want morgenavond gaat hij ook nog op vakantie. Die is goed bezig!
De Duitser schuift ook nog ff aan. Zit al veel bier in, maar we kunnen hem nog net verstaan. Blijkt net over de grens in Zwitserland te wonen. Heeft vandaag ong 720 km gereden. Alleen om dit feestje bij te wonen…….

De band uitgezwaaid en Bram en ik doen nog een afzakkertje. Althans dat was de bedoeling. Nadat ik het toilet van binnen bekeken heb is hij nergens meer te vinden.
Inmiddels is het half, ik vind het verder gezegend en duik mijn slaapzak in.
Lig nog maar net begint er een haan te kraaien. Van de leg af of ook bier in?
Dik uur later beginnen er een paar pauwen te krijsen, balkt er nog een ezel tussendoor.
Ik ben gewend dat er midden in de nacht nog motoren rond rijden, luidruchtige bikers rond lopen c.q. overal overheen flikkeren. Dit is toch wel ff wennen.

2018-06-16 21.00.07-1

Om 8 uur hoor ik de eerste motor al weer starten. Dan sta ik ook maar op.
Bram loopt ook al buiten, met een biertje. Was mij vannacht ook kwijt. Stond weer bij de bbq vlees te bakken. Ik had het kunnen weten. Tegen 5 was er niemand meer aanspreekbaar of lag aan de bar te slapen, toen is hij ook maar naar zijn tent gegaan. Slash was gaan slapen waar hij neer viel. Een andere Luxemburger sliep in de slaapzak naast zijn motor. De 3de telg heb ik niet kunnen lokaliseren.

Tijd voor koffie en ontbijt. Veel brakke gezichten maar met een goed humeur. Eitjes worden  ter plekke gebakken. Uitgebakken spek er bij. Na het tweede bakkie ga ik alvast opruimen en inpakken. Klaar. Herrie staat te kletsen, dus begin ik alvast zijn tent af te breken. Zijn spullen in de voor tent haal ik er uit. Als het ding plat ligt, zie ik er vreemde hobbels er in zitten. Herrie komt er net aan lopen en ligt in een deuk. “Misschien handig als je ook de spullen in de binnentent er uit had gehaald?”
” Uhhhhh”…………

Afscheid nemen van de Weertse mannen en bedanken voor hun goede zorgen. Ze blijken nog een Winterparty te hebben (zonder ontbijt) en iedere 3de zaterdagavond van de maand is er ook iets te doen. Goed om te weten! En opeens willen er meer mannen afscheid van me nemen, ook Slash!
Never a dull moment!

2018-06-17 21.58.06

 

 

Bokse Ridersz Day

Vandaag een zondag die haar naam eer aan gaat doen. Maar liefst 21 graden wordt het, de warmste dag van dit jaar tot nu toe. Eindelijk! Dus tijd om onze motoren uit te laten.
Er was veel te doen zoals de openingsrit van HDC Breda, de motorzegening in Made en een goede doelen rit in Dongen die wij gaan supporteren.

2017-04-10 00.54.09
De start gaat niet geheel vlekkeloos: die van Corné wil niet van het stuurslot af. Op hoop van zegen ( misschien moeten we toch maar naar Made gaan ) rijden we naar Vaart waar de koffie klaar staat. De temperatuur is inmiddels al lekker aangenaam.  Peer heeft zijn legergroene ingeruild voor een pimpelpaarse. Het is weer eens wat anders, maar ook een oudje. Willem weet te vertellen dat de route is gewijzigd omdat het pontje in Dussen niet vaart. Het maakt ons niet zoveel uit, zonnetje schijnt, mooi ritje gaan we doen. Met 8 motoren op naar Dongen. We zijn nog geen paar 100 meter onderweg of die van Marion begint te stotteren en te proesten. Motor bleek net een beurt gehad te hebben. Ze is laaiend en terecht! Dat is de 2de met kuren.  Als we in Dongen aangeland zijn zit er bij Peet wat los, aldus himself: de bouten zijn van de uitlaten getrild. Nr. 3! Meteen wordt eea geregeld en half uurtje later is z’n motor weer compleet.

2017-04-10 00.55.33

Het is inmiddels traditie dat tijdens de Dongense jaarmarkt de Motor Toer Club Carrot Country (MTC CC) Ridersz de Bokse Bikersz Day houdt. De naam van deze club vind ik alleen al geweldig. Voor de 7de keer staat dit evenement in het teken van motoren en toer rijden, livemuziek, eten en drinken en twee goede doelen waarvoor geld bijeen wordt gesprokkeld. De toertocht gaat door het Land van Heusden en Altena, Bommelerwaard, langs rivieren en door polders. Deze route is bewegwijzerd.
2017-04-21 11.21.49

 

Als we ons inschrijven blijkt de organisatie al door de 180 stuks 2017 T-shirts BBD, Bokse soep en broodjes bij terugkeer heen te zijn.  We hoeven geen 20 euro te betalen, maar slechts 5.  Ach, alles voor het goede doel toch?! Willem rijdt met verve voor.
De route gaat binnendoor de A59 over en verder de polder. Wij zijn niet de enige weggebruikers die genieten van het mooie weer. Nou liggen de motorrijders niet zo goed in het nieuws, maar de wielergroep die voor ons reed heeft zeker een ereplaatsje in de krant verdiend. Ze lieten ons er niet door. Peer loopt rood aan, stoom kwam bijna door zijn helm heen en manoeuvreert zich er tussendoor. Meteen sluit de groep zich achter hem zodat wij niet kunnen volgen. Echt aso, er was voor mij geen doorkomen aan op dat smalle weggetje. Op het einde van de weg wacht de rest ons op. Peer is nog steeds witheet. Cooling down als we verder rijden over nog meer dijkjes. Via Heusden het water over langs Maasdijk en Aalst.

Bij de aanbevolen koffiestop De Kraay, ziet erg groen van de motoren. De Kawasakiclub was daar al neergestreken op het terras. Dat groen en terras laten we voor wat het is en zoeken ons heil in Woudrichem.
Bal-dadig heet het eettentje en de menukaart is nog origineler. En ja, ze serveren daar ballen. Chauffeursbal, ballenbak, Baldadige hamburger en nog veel meer byzondere ballen. 2017-04-09 13.55.46
Peet vertelt over ene Dr. Tinus. Ik kijk hem niet-begrijpend aan. Blijkbaar mis ik iets?! Uitleg volgt: In Woudrichem zijn de opnames gemaakt van Dr. Tinus. een tv-serie uit 2016 van SBS6. Niks van meegekregen….. Ik leer bij.
De ballen gaan er goed in en de bediening is leuk. Heb nog nooit eerder zoveel wilde / sterke verhalen gehoord aan tafel in een uur tijd. Het zijn meer herinneringen.

Tijd om het laatste stukje  van de route te rijden. Heel af en toe waan ik me even in de Alpen of zo. Smalle dijk waarbij je aan weerskanten zo de diepte in kijkt. Tijdens mijn motor-carrière heb ik al veel door Nederland rondgecrosst, maar zie vandaag toch weer paden en wegen die ik niet eerder bereden heb. Met het pontje bij Drongelen steken we de Bergse Maas over en via weer wat dijkjes en zo terug naar Dongen.
Daar is het al een drukte van belang. De markt is afgelopen, de bandjes spelen en de zon doet niet flauw.
2017-04-09 15.50.28-1
Als laatsten vertrokken, komen we ook als laatsten binnen, maar dat mag de pret niet drukken. Er blijkt toch nog soep en broodjes over te zijn, maar de ballen zijn nog niet verteerd. Het was weer een mooi en enerverend motordagje.
Om met de woorden van Peet te spreken: “Inderdaad gezellig zoooww, volgende keer weer heeee ………2017-04-09 16.55.17

Openingsrit HDCHW

De Bilt had voor vandaag hetzelfde lekkere weer voorspeld als gisteren, maar daar was nog niet veel van te merken. De zon is afwezig en door de wind is de gevoelstemperatuur een flink stuk lager. Chef-kok voor ons ontbijt is Bram, die verse broodjes krokant en eieren met spek bakt. Hij weet zelfs van iedereen hoe het ei gebakken moet worden. Vergezeld van koffie, daar knap je met deze kou wel van op.

Wat later dan gepland, gaan we onder de bezielende leiding van Jos op pad. Iedereen heeft zich toch maar wat extra dik aangekleed om de kou te weerstaan. Ik mag gezellig bij Johan achterop. De zon doet ondertussen verwoede pogingen om door de wolkennevel heen te breken, maar de stralen bereiken ons nog niet. Ze ziet er zelf overigens maar waterig uit met een wazige aura, alsof ze een beetje high is.

2017-03-26 13.29.32
Nog even wachten op Smee, die als enige last heeft van de zomertijd. Jos leidt ons binnendoor over dijkjes door een natuurgebied bij Strijen waar we over een smal weggetje rijden tussen twee wateren door. Alsof we over het water rijden lijkt het. Ganzen die rustig zaten te grazen vliegen verschrikt in een zwerm omhoog. Ik hoop maar dat dit geen stiltegebied is…… Overigens is het wel een mooi artistiek kunstje van de natuur zo’n zwerm. De route slingert zich door weilanden en dijkjes naar Dinteloord waar we Kitty oppikken. We zijn compleet.

2017-03-26 12.39.55
Bij Rucphen komt er al meer blauw in de lucht, de zon kan al af en toe een straaltje naar beneden werpen, die wij maar al te graag opvangen. “De natuur is nog koud” zei mijn moeder altijd, als de eerste tekenen van de lente zichtbaar werden. Her en der al lammetjes in de wei. Het gras groeit nog niet, de bomen zijn nog kaal, maar de narcissen staan al te stralen. Nu de zon nog.

Hoe Jos het voor mekaar heeft gekregen weet ik niet, maar we zijn toch om half 2 in Zundert bij de eettent van motorvrienden van hem. De zon is er eindelijk door en onze temperatuur stijgt weer naar normale waarden. Kitty meldt dat ze last heeft van “stijve tummen”. Tummen? Het duurt even voordat het kwartje bij mij valt. Blijkt Rotterdams te zijn. Ik leer bij.

Deze “Lunch-Inn” heeft een goede kaart en wat je krijgt is meer dan genoeg. Gehaktbal met brood, waarbij de bal in een pannetje geserveerd wordt. Tosti, blijkt 2 dikke sneden brood met veel vulling te zijn. Lekker en echt veel. Kleis regelt tussendoor de financiën zoals een echte penningmeester dat behoort te doen. Smee vraagt of er ook nog wat spannends in het verslag komt, anders ging hij wel op zoek naar een springschans of zo. Okay dan, wij wachten af….

2017-03-26 14.21.02
We rijden het zonnige Zundert weer uit. Net als we ergens rechts af slaan zie ik op de hoek een blauw ANWB bord met de tekst “Auvers-sur- Oise (France) 396 km”.
Zeer verbaasd vraag ik me af waarom juist hier dat bord staat. De connectie met Zundert kan ik zo 123 niet leggen. Wikipedia vertelt me later het volgende:
“Auvers-sur-Oise is een gemeente in het Franse departement Val-d’Oise. Het dorp ligt in de buurt van Parijs en heeft vooral bekendheid gekregen omdat een groot aantal wereldberoemde kunstenaars er een deel van hun leven heeft doorgebracht. De meest sprekende namen zijn Daubigny, Cézanne, Corneille en Van Gogh. Van Gogh verbleef er maar een zeer korte periode, maar was er op artistiek vlak uitzonderlijk productief. Hij maakte er niet minder dan 70 schilderijen waarvan sommige tot de belangrijkste van zijn hele oeuvre worden gerekend”. 
Ook Wikipedia kan mij helaas niet vertellen waarom juist in Zundert dat bord staat.

Via 8maal doen we een minimale sightseeing in België. En natuurlijk een tankstop, wat nog enige beroering geeft want, er is maar 1 pomp die het doet en er zijn 10 dorstige motoren. Ondertussen geniet ik maar even van het zonnetje.

2017-03-26 16.44.19
Bij Nispen de grens weer over naar ons kikkerlandje, daar waar het ene paard stoïcijns blijft en ons minacht, en het andere paard er in paniek van door gaat als wij voorbij rijden. Overigens niet alleen de paarden, koeien dito.
Johan hangt opeens in zijn remmen. Een vlieg in zijn oog belemmerde het uitzicht, maar gelukkig was hij nog op tijd. Via Roosendaal weer binnendoor naar Dinteloord waar Kitty een leuk Harley-cafe weet. The place to be blijkt “Kaffee de Bonnefooi” te heten en we veroorzaken een kleine invasie. Terras gelijk vol, motoren her en der gestald. Lekker zonnetje, (alcohlvrij) biertje er bij.  Wat wil een mens nog meer?!

2017-03-26 16.24.14
Nieuwsgierig loop ik naar binnen. De eigenaar is me gevolgd en geeft spontaan en enthousiast een rondleiding met uitleg. Hij heeft het interieur zelf bij elkaar verzameld. Buiten nog een terras met de laatste spullen van OIT. De sfeer ademt rock n roll vermengd met Harley Davidson uit. Bijzondere combinatie. Het café blijkt hier al 20 jaar te bestaan. Zelf had ik er nog nooit over gehoord, maar de (motor)wereld is klein.
Pieter vertelt trots dat hij op blokjes hout rijdt. Hoe dat zo? Vraag ik. Blijkt dat zijn voetsteunen te laag zijn en hij er vanmorgen voor zo lang blokjes hout er op geschroefd heeft. Zeer vindingrijk!

Aan de overkant staat een bord dat mijn nieuwsgierigheid wekt. “Zoen en Zoef” staat er op. Door de mannen vertaald als “Wip en Weg”. Hij is fijn. Net zoiets als “Kiss and ride” maar dan voor de kleintjes die naar school worden gebracht. Ik neem aan dat het bord voor de ouders bedoeld is …

2017-03-26 16.42.31

Anyway, het laatste stukje zit ik bij Jos achterop, die blijkbaar stal ruikt. Hij zet er hier en daar de vaart in. Dus ik denk, iedereen heeft afgehaakt en is op eigen gelegenheid naar huis gegaan. Niet dus. Hij blijkt dit vaker te doen. Overigens weet hij ook nu weer de leuke weggetjes te vinden. Half uurtje later zijn we met een paar overgebleven mensen weer bij de club. Bram wacht ons op met bier en koffie. We hadden vanmorgen niet verwacht dat het nog zo’n mooi weer zou worden vandaag. Om met Harolds woorden te spreken: “het was een heerlijke, probleemloze openingsrit” Met zo’n 180 km een mooie start van het seizoen!

Rizla Dutch Grand Prix oftewel TT Assen

De TT is al lang weer voltooid  verleden rijd, toch wil ik jullie mijn spinsels van die dag niet onthouden. Soort van verlate afterparty zeg maar….

Op uitnodiging van onze huisvervoerder DHL hebben wij (collega en ook motorrijder) een enerverend dagje TT mogen beleven. Niet alleen enerverend vanwege de spannende wedstrijden maar, ook door het weer. Zaterdagavond vroeg naar bed, lees: vroeg in de ochtend dus, en zondag om 5 uur weer uit de veren. Het scheelt sowieso als je al een nachtbraker van aard bent en halve nachten maakt. Vanwege de afstand, vroeg uit bed, Snake die protesteert en voor het gemak, hebben we besloten om toch maar met de auto op pad te gaan. Uiteindelijk wordt het die van mij, want collega is nog niet helemaal wakker als ik deze zondagochtend om half 7 bij hem op de stoep sta. “Ik had eigenlijk niet verwacht dat het jou zou lukken om rond deze tijd hier te zijn”, krijg ik als goedemorgen te horen. Hij gauw onder de douche, ik aan de koffie. Wat later zijn we dan eindelijk onderweg. Ik word bijgepraat over ene Valentino Rossi. De gedoodverfde kanshebber om te winnen. Kende heel die vent niet. Nu dus een beetje wel. Zijn bijnamen: Vale, Rossifumi, The Doctor (Urbino, 16 februari 1979). Hij is een zoon van voormalig Italiaanse motorcoureur Graziano Rossi. Valentino Rossi heeft 9 wereldtitels waarvan 7 in de MotoGP-klasse) en meer dan 100 Grand Prix-overwinningen op zijn naam en behoort daarmee tot de succesvolste motorcoureurs ooit. Zijn startnummer is 46 en zijn kleuren zwart/groen.

Ondertussen zijn we al een heel stuk opgeschoten. Hoe dichterbij we komen, hoe drukker het is bij de benzinepompen. Natuurlijk veel racers, her en der een verdwaalde Harley. Een deja-vu ten tijde van mijn tweede vriendje komt in mijn gedachten naar boven drijven. Wij gingen met ons motor-vriendengroepje naar de TT. Niks geen racers, wel een Honda CB, oude Triumph, oude Harley en nog wat van dat soort motoren. Vroeg op pad. Gratis koffie en gezellige praat bij de benzinepompen. Tussendoor wat sleutelen en bouten en moeren aandraaien. Leuke rit staat me nog bij, die wat langer duurde dan bij de racers denk ik. Missie uiteindelijk volbracht. Op terugweg nog een fikse hoosbui gehad. Maar dat mocht de pret niet drukken…… Toch beetje jammer dat we niet op de motor zijn. Alhoewel de weersverwachting voor vandaag “zon afgewisseld met fikse hoosbuien” is.

De TT (Tourist Trophy) Assen is een jaarlijkse motorrace op het Circuit van Drenthe bij Assen, in de Nederlandse provincie Drenthe. Vanaf 2016 wordt de TT Assen gehouden op de laatste zondag in juni, voorheen werd deze traditioneel op de laatste zaterdag van juni verreden. Alle Grand Prix klassen komen hier aan bod. Door de inkrimping van het aantal klassen zijn dit thans Moto3, Moto2 en MotoGP. Vroeger maakten 50 cc/80 cc, 125 cc, 250 cc, 350 cc, 500 cc en zijspannen hier deel van uit.

Een wetenswaardigheidje:

De naam TT komt uit Engeland, van het eiland Man, waar de winnaar, de beste Tourist, een beker krijgt. Zo ontstaat de Tourist Trophy (TT). In allerlei landen worden deze motorraces onder de naam TT verreden, zo ook in Assen. Eind jaren zeventig komt er vanuit Engeland een verbod op het gebruik van de naam. Reden is het in ongenade raken van het stratencircuit op het eiland Man voor de Grand Prix – serie. Om het evenement toch in stand te houden, wordt er voortaan volgens een eigen formule om TT – wereldtitels gereden. De overige landen krijgen bericht dat de naam TT nu is voorbehouden aan het eiland Man.

Assen reageerde met: “Wij hebben ooit een brief van jullie gekregen, in de jaren dertig, waarin staat dat wij onze wedstrijden ook voor altijd TT mogen noemen”. Toen gingen ze in Engeland op zoek naar een afschrift van die brief. In de Tweede Wereldoorlog bleek die echter bij een bombardement op het ACU – kantoor in Londen verloren te zijn gegaan. Of wij een kopie wilden sturen. Assen antwoordde dat in de oorlog ook hier alles was verbrand en dat wij die brief niet meer hadden. Toen is maar aangenomen – we waren en zijn goede vrienden – dat de brief ooit bestaan had. Zo kwam Assen als enige Grand Prix ter wereld – het eiland Man hoort daar dus niet meer bij – in het bezit van de naam TT. Hoewel de naam nu officieel Rizla Dutch Grand Prix is, heeft men het in de volksmond natuurlijk nog steeds over de TT van Assen.

Uiteindelijk komen we alsnog in de file terecht en dan is het jammer dat je geen 2 maar 4 wielen onder je kont hebt. Op zich heeft het ook wel wat. Beetje aapjes kijken. Motoren dus en wat er op zit. De routebeschrijving is vrij goed te volgen, behalve de juiste afslag naar de parkeerplaats voor genodigden. Ik neem de gok, ook omdat de file steeds voller en langzamer wordt. Leuke binnendoor route. Diverse motor campings voor de feestgangers. Als eye-catcher de langs de weg geparkeerde truck van Valentino Rossi. Het plaatsje “Hooghalen” dat vroeger deel uit maakte van het circuit van Assen. De bewoners in de omgeving maken gretig gepaste (mis)gebruik van de TT-gangers. Een bewaakte parkeerplaats voor je motor a 8 euro. De laatste camping voor de TT… Onze P-kaart zegt de verkeersregelaars niks. We mogen gewoon in de wei parkeren en kunnen te voet naar het circuit. Dan doen we dat maar. 20 minuten later wandelen we langs het bewuste VIP P-terrein net voor de ingang……..

tt

Hooghalen

De “Tunnel of Fame” / “Road to Glory” zijn de benamingen voor de tunnel waar je doorheen moet om midden in het circuit te komen. Deze blijkt nog niet zo lang geleden met veel rook en lawaai geopend te zijn. De tunnel, met portretten van alle winnaars van de 500cc en de MotoGP, is bedoeld als eerbetoon aan de kampioenen. Het doet je toch wel wat als jouw foto daar hangt denk ik dan zo. De rij witte tenten blijk het VIP-village te zijn. Nog op tijd voor het ontbijt, maar te laat voor de Paddock-toer. Jammer dan. DHL is neergestreken in het achterste gedeelte bij de Geert Timmer bocht. Even aanwezig melden en vervolgens genieten van het ontbijt-buffet. Natuurlijk zijn we een van de laatsten maar daar smaakt het niet minder om.

2016-06-26-16-29-04

Tunnel of Fame

Als eerste wedstrijd wordt de Moto 3 verreden (voorheen de 125cc-tweetaktklasse).
Voor de insiders: Alle motorfietsen worden voorzien van een eencilinder 250cc-viertaktmotor met een maximale boring van 81 mm. Het toerental van de motoren in de Moto3 is beperkt op 14.000. Gedurende het seizoen heeft een coureur maximaal acht motoren ter beschikking en per evenement maximaal 17 droogweerbanden. Het aantal regenbanden is niet beperkt. Het totaalgewicht van coureur en motor bedraagt minimaal 148 kg.

Van de plek waar je staat kun je een gedeelte live volgen en de rest van het circuit is op een groot scherm te zien, zodat je niks van de wedstrijd hoeft te missen. Natuurlijk is het leuker om ze voor je neus van de weg af te zien schuiven, dan op het scherm. Dat zijn maar details toch? Het gezelschap is gemêleerd. Waaronder een stelletje in motorleer die de gok wel durfden te wagen. Enkele aanhangers van het groene heerschap met nr 46. Tot mijn verbazing, lees opluchting, geen toespraken of speeches van DHL. Dat hebben ze vandaag goed begrepen.  Af en toe dreigende wolken, maar deze race houdt het droog. Hier en daar kust een coureur het asfalt, 8 in totaal uiteindelijk. En eentje zat niet meer op dezelfde golflengte als zijn motor.  De rijders zijn jong, heel jong. Sta je helemaal niet bij stil, totdat je er eentje met beugel ziet.  Knap wat ze doen en durven. Op het scherm zie je dat ze in de bochten zover doorhangen dat ze met hun hoofd net niet de grond raken. Zo van dichtbij krijg je het gevoel dat je achterop zit en mee rijdt.
En dan zijn die bochten best eng …………….

assen1-gp

Bochtenwerk

De Pit Lane Walk is een privilege en doen we onder begeleiding van een pittige dame vergezeld van een lekker zonnetje. Hier en daar komen we uitdagende pitspoezen tegen die hun bijnaam eer aan doen. Onze reisleidster weet allerlei leuke details te vertellen en dat maakt het des te boeiender. Het lijkt wel een dorp die Pit Lane, maar dan opgebouwd uit luxe tenten en veel vrachtwagens. Slaap- en verblijfplaats in 1, voor coureur en team. Omgeven door soms wel 10 vrachtwagens vol met onderdelen, voorraden etc. Rossi heeft daar ook zijn onderkomen, maar onze gids weet te vertellen dat hij ergens anders (in een hotel?) slaapt en een uur van te voren pas arriveert, per helikopter….

Het is een dorp op zich die Pit Lane. Eigenlijk meer een groot bedrijf.
Alles wat nodig is om deze race-monsters op de been te houden is aanwezig.
De grote tenten van Michelin en van Dunlop staan gebroederlijk naast elkaar.
Banden zijn uitgestald in de smaken “wet”, “silk” en “medium”.
Aan jou de keuze.
De trucks met onderdelen (die automatisch aangevuld worden), staan op de cm nauwkeurig naast elkaar. Dus de trekkers staan zo strak op een rij, je kunt er een lineaal naast leggen. Een grote dan.
Op de vraag waarom dat is antwoordt onze dame: “Het is een soort van haantjesgedrag, men wil niet voor elkaar onder doen”. Typisch.
Bij een truck horen 2 coureurs, 3 monteurs en 1 tuner. Alles , maar dan ook echt alles wordt overlegd. Privé-zaken weet ik overigens niet zeker, maar als je in zo’n vast team werkt, zal dat best wel gebeuren.

2016-06-26-12-29-55-1

Pit Lane Walk

De lunch is weer goed verzorgd. Ondertussen word ik door enkele andere DHL-gangers over de hoe en waaroms van het racen bijgepraat. “Kijk, dat been wat in de bochten omlaag gaat, dat is niet voor het evenwicht hoor! Is helemaal niet relevant. Zit gewoon tussen hun oren!” Verbaasd kijk ik de spreker aan. Hij is in zijn element en vertelt ongevraagd verder. “In het achterwiel zit een soort van transponder. Die stuurt continu gegevens naar het technische team. Beetje chirurgenwerk”. Ik geloof het meteen. Naderhand toch maar even op het Motor-forum nagezocht over dat zwabberende been net voor de bocht. Blijkbaar was ik niet de enige die zich dat af vroeg. Maar de meest logische verklaring die ik vond is als volgt:
“Afgelopen donderdag aan James Toseland gevraagd, en hij zei dat het uitsteken van het voetje aan de binnenkant op het maximale aanremmen de balans van de motor verbetert. Ik moest het vergelijken als een aapie op een tak die zichzelf met zijn staart vasthoudt aan de tak als extra balans. De luchtweerstand aan de binnenkant van de motor verandert dan. Zelf doet ie het niet, maar volgens hem zijn Rossi en Stoner echt hele late remmers”.
1

De Moto2 is ondertussen al begonnen (voorheen de 250cc-klasse).
Voor de insiders: Alle teams beschikken over hetzelfde materiaal. De motorfietsen worden alle voorzien van een Honda-viertaktmotor van 600 cc. Deze motoren leveren ongeveer 150 pk.

Deze race houdt het niet droog. Binnen in de VIP ruimte staan gelukkig ook nog 2 beeldschermen opgesteld, zodat we ook echt niks van de race hoeven te missen. Tenzij er iemand voor je staat die een hoofd groter is dan jij en geen pas opzij gaat….
Wat het weer betreft was het zeer afwisselend, de race zelf was iets minder spectaculair.
Alhoewel ik grote bewondering heb voor de coureurs die gewoon met hoog tempo door blijven rijden ondanks de hoosbuien. Die duurden niet lang, maar het water dat er uit viel, was best veel.  De race stond oorspronkelijk gepland voor 24 ronden, maar werd na 21 ronden afgevlagd vanwege de regenval. Slechts een gaat onderuit, drie motoren waren niet aanspreekbaar.  Bordje “wet race” komt in beeld. Goh.
Met bezems wordt de baan vervolgens schoon (droog?) geveegd.
Even denk ik dat ik in een comedy beland ben, maar nee het gebeurt echt zo.

2016-06-26-14-49-06

Watervegers

Het volgende buffet staat al weer klaar. Een soort van alternatieve high-tea met diverse hapjes en een drankje. Nog steeds geen speech van DHL, zo informeel heb ik het nog niet meegemaakt. Er zit altijd wel een soort van verplichting aan vast bij zo’n uitnodiging. Vandaag niet dus. Wel zo relaxt. De zon en regenbuien vechten ondertussen om het hardst voor een goed plekje in de lucht. Tijd voor DE wedstrijd van vandaag met onze grote held Rossi.
2.jpg

MotoGP (voorheen de 500cc-klasse)
Voor de insiders: De grote kanonnen van de MotoGP: de nieuwe 1000 cc fabrieksmachines en de even nieuwe Claiming Rule Teams (CRTs, tm 2013) delen voor het eerst het circuit. De CRT’s mogen dubbel zoveel motorblokken doorheen het seizoen gebruiken (12 vs. 6 per coureur voor fabrieksteams) en meer benzine aan boord hebben tijdens de race (24 vs. 21 l).

Jack Miller bleek uiteindelijk de beste in de chaotische en zeer spectaculaire TT van Assen. De race stond oorspronkelijk gepland voor 26 ronden, maar werd gestopt na 14 ronden vanwege hevige regenval, waarin de favoriet Rossi helaas ook onderuit gaat.

020_motogp-assen_2016_1024_jpg_5124950-gp

Waterballet

Later werd de race herstart over de overgebleven 12 ronden. 6 couriers kusten het asfalt, 1 was niet meer on speeking terms met zijn motor (pech).
3.jpg
De DHL mensen blijken al vertrokken te zijn, beetje jammer.
Het weer is ook gestopt met het lossen van hemelwater. Op ons gemak en lekker droog wandelen we met de uitgaande stroom mensen mee. Achteraf gezien was de VIP P-kaart toch een betere optie geweest, maar ach we hebben de tijd.
Gefascineerd volgen we een helikopter die vlak naast ons in het weiland landt. Stiknieuwsgierig zijn we om te kijken welke VIP daar in gaat stappen.
Tot onze verbazing slechts een simpel ouder stelletje.

2016-06-26-16-35-04

Andere PK’s ( 4 echte ! ) houden de stoet mensen in het gareel.
Een deel van de feestvierders heeft nog  last van de alcohol-feestvierders.
Ik word voluit toegezongen ( “meisjes met rode haren, die kunnen kussen ….”) door een jong gastje die met moeite zijn fiets in bedwang kan houden en uiteindelijk vrolijk lachend in de greppel belandt…

2016-06-26-16-43-15

Echte PK’s

Uiteindelijk vinden we onze auto terug. Het duurt nog ruim een uur totdat we het P-terrein af zijn. Ach, het hoort er allemaal bij. Een mooie, enerverende dag was het.
En de beroemde TT Nacht voorafgaand aan de racedag….
Die zet ik op mijn bucket-list!

Links:
https://nl.wikipedia.org/wiki/TT_Assen
http://inenomassen.nl/geschiedenis_TT.html

Ret(i)egezellig Retie 2015

DE VRIJDAG VAN RETIE
Nummer 0846 krijg ik als armband om mijn pols.
Hoeveel na mij zullen nog volgen?
Bezoekers van het motortreffen in Retie wel te verstaan.
Vroeg in de avond kwamen de bro’s en sista’s van HDCHW en de “Club van 100” met 9 man/vrouw mij oppikken. Gelukkig lag ik op de route. Door de straat weerklinkt het o zo herkenbare geluid van de Harleys. Mijn oren zijn er op getraind. Tis gelijk druk en vol. Eindelijk zie ik Bram zijn brommert life, speciaal geval! En die van Wim, die ook weer in de running is. De bagage op Snake wordt nog eens goed vastgesjord door Johan en Henny, die spierkracht van mij ..

Zelfs de weergoden zijn ons zeer goed gezind (heel het weekend!) en belonen ons met een aangenaam zomerweertje. Even stukje snelweg, dan afslag richting Hilvarenbeek en zo. Onverwachte stop bij de rotonde. Niet omdat daar 2 busjes half op de weg staan, met daartussen een racemotor gecrashed op de grond.
De berijder ervan komt er zonder kleerscheuren vanaf zo te zien. Maar omdat we Wim kwijt zijn. Bram is blijkbaar bij hem en meldt dat zijn motor kaduuk is. Jammer, maar Wim heeft aangenaam gezelschap. Wij rijden verder over het Kempische asfalt door via Postel naar Retie. Postel en de abdij ken ik wel, maar dat ik zo vaak bij Retie in de buurt ben geweest, nooit beseft.
En toch is dit treffen mijn eerste keer. Ja ik weet het, schande ……
2015-07-13 19.20.56 (3)

Het is al behoorlijk en gezellig druk. Zelfs met campers, auto’s en niet-Harleys is rekening gehouden. Mijn ding is het niet, naar een motortreffen ga ik op de motor, en anders maar niet. Snake en ik worden geringd, betalen (gedeelte gaat naar goed doel) en plekje zoeken waar de tenten en motoren bij elkaar kunnen staan. Het terrein ligt er goed bij, de wei ligt gespreid. De weg is een beetje zand happen, cross country. Motoren parkeren en bivak inrichten. Klein uurtje later zijn alle tenten verankerd. En dat is maar goed ook, want achter ons zien we een pop-up tentje de lucht invliegen, salto maken en een paar meter verderop weer landen. Maf gezicht zo’n plaatselijke windhoos.

Op naar het feestterrein waar we eerst even nog wat food scoren en koffie. Martine weet de kraam met Kriekbier en Palm te vinden, het betere werk. Daarachter staat de warmgestookte yacuzzi, maar de heren zijn nog niet in de mood… En kampvuur, yes! Inmiddels is Bram ook weer bij ons. Samen met Wim heeft hij de tijd gedood met appeltaart eten en wachten. Kleis heeft Wim en motor uiteindelijk opgehaald.
De vrijdagavond is de beste avond op Retie heb ik gehoord in de wandelgangen. Maar Harold is in mineurstemming. “The Belgian Quo Band” die we in de tent horen spelen is niet geheel zuiver om het zachtjes uit te drukken. Maar ja muziek is muziek.

Welcome in Retie

Welcome in Retie

Eenmaal in de feesttent word ik gelijk gevloerd door een enthousiaste Don Stefano en Tonnetje, mijn maatjes in Leopoldsburg. Behalve dit jaar, met die storm ben ik niet gaan rijden. Die mafkezen dus wel. Ach ja, ieder zijn ding. Om middernacht speelt er een betere band. “Steam” met 2 zangeressen. Harold gaat weer richting majeur. Hij heeft nu ook wat leuks om naar te kijken op het podium. Wij maken de dansvloer wel onveilig. Zelfs tussen de swingende massa door kom je toch steeds weer bekenden tegen. Praten gaat wat moeilijk, maar zoenen kan altijd.

Tegen half 4 zoeken we onze tenten weer op. Zoals de meesten. Wonderlijk genoeg blijven alle scheerlijnen staan en de haringen in de grond. Redelijk aangeschoten plof ik op mijn bedje neer en vertrek vrijwel meteen naar Dromenland. Helaas, deze zatte vrouw is vanaaf geen engel …….

DE ZATERDAG VAN RETIE
Als ik de tent openrits blijkt Harold al buiten te zitten.
Ben al blij dat ik geen Garfieldje heb. In de tent van Mirjam en Henny is nog geen beweging en zien. Mr. Red ligt nog in coma. Johan is er ook nog niet. Martine is al wel wakker en vertelt dat Simon vannacht hardop heeft liggen dromen. Dat waren dus die vreemde geluiden die we hoorden … Half uurtje later is iedereen weer op aarde beland. Met vereende krachten wordt het zonne-zeil gespannen. Bram denkt ook echt aan alles en Martine sjouwt alles mee! Daarna even snel onder de douche die inmiddels al lauw tot koud is. “Oh daar zou ik een schone vlecht van kunnen maken!” zegt een Belse dame als ze de haardos van Lekker Ding ziet.
Die doet echter net alsof hij niks hoort. Op het feestterrein staan 2 grote metalen fonteins opgesteld. Ik vroeg me al af of die alleen voor de fun waren. Maar nee, ze zijn er dus voor om daar je tanden te poetsen. Weer wat geleerd. Ziet er wel gezellig uit.

Onze bivak

Onze bivak

Op naar het ontbijt. Niet op het terrein zelf, maar in Postel. Vaste prik voor deze Retie-gangers. Het is al weer bloody hot als we op de motoren stappen, maar de rijwind maakt veel goed. Ontbijt om 12 uur, moet kunnen, bij de Klot(e)hoeve. Te vinden in het kielzog van de voor mij bekende abdij. Genoeg plek in de schaduw op het terras. Bram bestelt alvast een Palmpje maar verdwijnt eerst naar de w.c. waar hij vervolgens zeker een half uur bivakkeert. Uitleg volgt daarna uitgebreid. Hij heeft een stoelgang van 3x in de week. Waarschijnlijk door zijn zittend beroep veroorzaakt. Sinds vrijdag had hij al 7 cm ontsluiting. En nu was het moment van lossen aangebroken.
Gelukkig denk ik nu niet in plaatjes….

Wheels

Wheels

De gebakken eieren en pannenkoeken worden geserveerd. Bram vraagt aan de madame of we hier in het Vlaamse Brabant vertoeven. “Oh nee meneer, dat is 150 km hier vandaan. Dit hier is regio Antwerpen!” vertelt ze verontwaardigd.
Hier en daar missen we nog wat bij de bestelling. “Niet panikeeren” zegt de Belse madame. En inderdaad het wordt snel en professioneel geregeld.
Simon en Johan doen nog een tweede ronde. Als lunch denk ik!
Het eten smaakt hier echt goed. Morgen ga ik voor de Belse wafel met kersen.
Dus niet, krijg ik te horen, volgend jaar pas weer.
Bram zit op zijn praatstoel, voor mij een leermomentje. “Kuus” zijn varkens.
En karnemelk met aardappels noemt hij “Kekkemekki” (?). Vreemd, Google kent het niet….  Wel het recept daarvan. Voor de liefhebbers van deze Brabantse oorlogskost:

Aardappels met karnemelk

  Ingrediënten – portie kruimelaardappels – snufje peper – pak KARNEMELK

Bereiding: schil de aardappels en kook ze tot ze gaar zijn – gooi de gekookte aardappels op een bord en prak ze tot grove stukken – overgiet de aardappelprak met karnemelk tot de gewenste hoeveelheid – bestrooi met een snufje peper
Tip: Dit gerecht is het handigst klaarmaken als gerecht tussen het hoofdgerecht en het toetje, je gebruikt het restant van de gekookte aardappels.

In Retie zelf is het terrasjesweer en vormen de overal geparkeerde en rondrijdende motoren een kleurrijke, geordende chaos. De plaatselijke supermarkt ontdoen we van een lading voorgegaarde hamburgers, broodjes, groenvoer en flessen water. Verdeeld over de motoren krijgen we alles mee. Terug naar onze bivak. Bij de ingang komen we Kitty en Jan tegen die we naar onze tenten loodsen. Hun tentje pas er nog bij ondanks de drukte. Steeds meer grasgroen wordt veranderd in tentbivak. Hoever zouden ze met de nummering van de polsbandjes zijn? Tegen de 2000?
Een lichtelijk gefrustreerde Ralph parkeert zijn brommert bij ons. We laten hem even. Met verbazing kijk ik hoe hij uit slechts 1 zadeltas een tent, slaapzak en matje tovert. Even later arriveert ook Tako en weet zijn tent er nog tussen te proppen.
Ralph verrijkt mijn woordenschat: Vooruitkijkspiegels, dislectische autocorrectie, een glijdend zadel, koplampondersteuning (zijnde een toolrol) en dan al die woorden in een verhaal verteld. En waar dat relaas nou uiteindelijk over ging???

Wespen arghhhh. Hun biologische klok start begin augustus. Door de hitte zijn het er nu veel meer dan andere jaren. Zelfs hier in Retie. Bram maakt heel inventief een effectieve wespenval van een doorgesneden colafles. Het scheelt de helft.
Het geluid van een zware legerhelikopter boven ons trekt de aandacht. Hij cirkelt een paar keer over het terrein en vliegt dan weer verder. Big Brother is watching you? Veiligheidscontrole?, Tv-ploeg? Zijn de Belsen niet zo panikeerig als de Nederlanders als het om motortreffens gaat? Misschien moeten onze burgemeesters dan maar eens bij hun Belse collega’s in de leer?

BBQtime. Martine brengt de bbq’s op gang, Henny blijkt een “James Oliver” te zijn en Johan deelt ze uit. Een goed-geoliede machine. Ennuh wij eten ze natuurlijk mee op. De broodjes hamburger bedoel ik. Twee motorische deltavliegers geven een minishow weg.  Het heet niet voor niets Free Wheeling hier …..
De laatsten der Mohikanen arriveren. Smee parkeert z’n fiets door met een burn-out zijn achterwiel in te graven. De lading zand en gras belandt met een boog bij een stel Duitsers die verontwaardigd reageren. Logisch….

Ingegraven

Ingegraven

Het is bloody hot. Te warm om ook maar iets te doen. Mirjam en ik lopen maar even naar het feestterrein. Misschien kunnen we daar afkoelen. Midden in een goed gesprek wordt onze aandacht gevraagd door een Belg. “Hebben jullie een mobiel bij je?” vraagt hij. Wij kijken elkaar verbaasd aan. “Nee, sorry”. “Maar ik wel” vervolgt hij. “Willen jullie dan met mij op de foto voor een selfie?” Ach ja, wij zijn de beroerdsten niet.
Vervolgens worden we ook nog eens door de 4 Retie-fotografen vastgelegd.
Rare mensen die Belsen.

De rest van onze clan ook maar even opgehaald. Er speelt een rockabilly bandje, het bier is koud. Het gras is groen, toch heb ik Harold nog niet op zijn blote voeten zien lopen. Een tik op mijn schouder. “Hey, ben jij hier ook?!” Vervolgens sta ik 2 uur geanimeerd bij te praten met Plastic. Gunlaw op het hoofdpodium, ze doen hun best maar halen het bij lange na niet bij het origineel.
Tussendoor een Erotic (rode oortjes) Show van Kelly en Mr Anoniem. Om mij heen hoor ik zeggen dat zij wel geheel ontkleed gaat en hij wat met zijn handdoek speelt voor zijn edele delen. Dit keer hebben we echter mazzel. Hij laat hem zien, weliswaar op het allerlaatste moment, maar toch. Aan de vorm te zien betwijfel ik of het echt is.
Wel respect voor ze, ik doe het niet na.
Koyle komt theatraal als Matrix het podium op, mooie openingsact.
Ze rocken de tent met verve helemaal plat, Retie schudt op zijn grondvesten.
Voorin gaat het helemaal los, er werd nog net niet ge-stage-dived.

Hot Tube

Hot Tube

Cool down bij de Hot Tube. Harold, onze Daddy Cool kan zich niet inhouden en glijdt in zijn ondergoed het bad in. Er ligt een laagschuim op. Volgens de verhalen eiwitrijk schuim. Als vrouw kun je er (on)gewenst zwanger van worden…..
Geef mij het kampvuur maar. “Jij lijkt op de zanger van Whitesnake” zegt een motorrijder. Mr Red lacht een keer, wordt er verder niet koud of warm van.
Het vlammenspel prikkelt op een of andere manier altijd mijn fantasie en herinneringen.
Eigenlijk meer stille verlangens naar vrijheid, naar niks moeten.
Ondanks de grote diversiteit aan mensen, clubs en nationaliteiten, heerst er een gemoedelijke sfeer en saamhorigheid bij dit soort meetings.
Daar kunnen ze in Breda echt nog een puntje aan zuigen.
Harold is inmiddels uit het bad geklommen en hoopt bij het kampvuur op te drogen.
Vreemd genoeg blijven de vrouwen bij hem uit de buurt….
Tijd om onze bivak op te zoeken.  Brrrr , het is flink afgekoeld. Er heerste een serene rust, met hier een daar snurkende en andere geluiden. Ook dit keer blijven de tentharingen in de grond en de scheerlijnen staan. Voor onze tent ligt iets wat er vanmiddag nog niet lag. Ik kijk nog eens goed. Smee slaapt blijkbaar liever onder de blote sterrenhemel, in een slaapzak. Heeft wel wat afgezien van de beestjes en als het regent……..

Sweet dreams

Sweet dreams

DE ZONDAG VAN RETIE
Al vrij vroeg sta ik onder de goed warme douche. Even m’n spieren losweken.
Daarna in de rij voor ontbijt. Zo te zien zijn er weinig Garfieldjes. Bram is Lemmy vandaag. Hij heeft bijna geen stem meer. Natuurlijk staan wij in de verkeerde rij.
Zijn we net aan de beurt. Al die tijd verheugd op eieren met spek.
“Sorry mensen, de eieren zijn op, we hebben nog wel spekjes!” Mh, das dan weer minder. Het wordt dus droog brood met wat beleg. Boter is ook op….
Ralph weet nog ergens wat eieren te scoren en deelt die heel lief met ons.
Moeten we dalijk in die hitte nog gaan afbreken pffffff.

Verzamelen bij de Uitgang. Velen met ons aanvaarden de terugreis.
Zo ook 4 ambulances die met patiënten aan boord het terrein af rijden.
Wat voor verhaal zou daar bij horen?
Smee moet ff tig keer aantrappen om z’n brommert aan de praat te krijgen.
We kunnen vertrekken. Jos zorgt vervolgens voor een relaxte rit terug naar huis.

AFTER RETIE
 ’s Avonds blijkt Retie voor mij all-inclusive te zijn geweest. Een virusje met verlatingsangst (of weinig zelfvertrouwen) is meegereisd. Ralph blijkt het broertje daarvan te hebben. Toch apart, wij hebben geen fysiek contact gehad met elkaar.
Of zou het van dat ene luchtzoentje zijn geweest op de A16?
Misschien toch te dicht bij de Hot Tube gestaan? Veteranenziekte?
Achteraf gezien hadden wij beter in de Jacuzzi kunnen plonsen dan er naast staan.
Harold heeft nergens last van dus…….
Wordt vervolgd!


Links:
http://www.hdckempen.be/hdckempen/public/nl/gallery.asp

6e Harleydag Goodfellas Rotterdam

Vandaag weer eens gezellig met mijn mattie Annie en zussie Daf, alias MAD, op stap. Eerst koffie @ my place en bijkletsen, het is al weer te lang gelee. Mijn mattie heb ik echt veel te lang niet meer gezien en gesproken. Ze was druk geweest in de privé-sferen. Een dametje op flinke leeftijd bekijkt onze motoren eens en vraagt vervolgens of ze mee mag. “Tuurlijk, waarom niet?”. “Dan haal ik mijn rollator even” zegt ze. Ik ben benieuwd hoe ze dat wil fiksen. We gaan het zien. Even later komt ze echt met dat ding aanzetten. “Gaat niet passen mijn rollator achterop” zegt ze kritisch. Achterstevoren achter de motor aan een touw zag ze niet zo zitten……

3D's

3D’s

Aan de koffie en ook even serieuze vrouwenpraat over Sex, drugs and Rock n Roll, waarbij we de drugs vervangen hebben door mannen/vriendjes. Fijn dat die meiden en ik over veel dingen het zelfde denken en dezelfde vragen hebben. Levensvragen die blijkbaar bij een bepaalde fase in je leven horen. Goed om te horen dat je niet de enige bent. Tijd om onze Dyna’s aan te trappen. Een druk op de knop is al voldoende helaas bij deze moderne versies. Groot stuk binnendoor tuffen. Beetje snelweg. Uurtje later parkeren we bij de Mac in Dordt voor een Meet en Greet. Daf heeft honger, Annie gaat voor de hamburger bij de GoodFellas, dus kiest Daf eieren voor haar geld, honger moet even wachten.

MAD

MAD

Niet veel later arriveert mister H. As usual heeft hij zich ingelezen voor de route naar de Laagjes in Rotjeknor. Blijkt dat het voor ons alle4 de eerste keer is!
De weersvoorspellingen zijn slechter dan het weer zelf is. Toch veel meer zon dan bewolking, prima motorweer! Half uurtje later arriveren we bij de Goodfellas waar het al gezellig druk is. Er speelt trouwens een goede band hoor ik in de verte. Sfeer is prima hier. Burgemeester Depla in Rotterdam kan dat gewoon. Die van Breda moet maar eens bij hem in de leer gaan…. Voor mister H en mijzelf is het een kleine minireünie; zodra we binnen zijn komen we al veel bekenden tegen. Dan duurt zo’n wandeling naar de bonnenverkoop ineens veeeeeeel langer. Aan Daf wordt gevraagd of ze mijn dochter is. Huh? Normaal zien ze ons als zusjes, niet als moeder-dochter. Zie ik dan er zo oud uit? Of Daf? Het antwoord heb ik niet mee meegekregen. Afijn, eindelijk een lekker koel biertje. Annie zit echter op hete kolen. Ze wil naar de standjes lopen en rondstruinen. Nou, vlak voor de ingang blijkt dus de hamburgertent te staan. Hamburger en friet scoren is nu een prettige noodzaak.
2015-08-09 20.36.25Eindelijk ontwaar ik Ray met Co in zijn kielzog, mijn maatjes van GF Breda. Ook die 2 veel te lang niet gezien en gesproken. Co heeft al een drukke middag achter de rug. Gepost bij de ingang, handkusjes naar mooie vrouwen werpen, en dorst lessen. “Handkusjes, had het effect?” vraag ik. “Heb t maar naar 1 gedaan, en die mag me wel geloof ik”. Ik ben nieuwsgierig. “Grrrr , muts” vervolgt Co. En dan begint het bij mij te dagen. Toen we aan kwamen rijden heb ik naar hem gezwaaid. Wat kan ik toch lekker lomp zijn. Dikke grijns op zijn gezicht. Op naar de merchandise, in gezelschap van mister H. De stand van Bad Boy loop ik in eerste instantie straal voorbij, even Pablo contacten, en ja zo gevonden. Hij heeft een andere stand dan ik gewend ben, uitgebreider zelfs. Ik blijf beetje lomp vandaag, of mijn hersens zijn oververhit door de zon. Het is leuk om Pablo weer te zien en te spreken.

Co en Ray

Co en Ray

Mister H krijgt weer dorst en hij wil nog even de volgende band horen. Je kunt een band alleen maar beoordelen als je die hoort spelen. Ze zien optreden mag daar geen invloed op hebben. Dus eerst met je rug naar de band gaan staan, luisteren en dan pas beoordelen en kijken. Een maatje van hem komt bij ons staan. Mister H heeft hem namelijk net verteld dat hij Prospect is bij de meidenmotorclub. “Is best wel zwaar, je moet eerst al die meiden uitwonen…..” Hij komt verhaal halen bij Annie. Die ook niet te verlegen. “Ja hoor, klopt” bevestigt ze. Zo te zien vertrouwde hij het verhaal niet helemaal. Viel me mee dat hij ook niet meteen Prospect wilde worden.

The Band

The Band

Tijd om te gaan, althans voor mij, plicht roept weer. MAD en Mister H gaan mee. Even afscheid nemen van deze en gene. Laatste bonnen inwisselen voor bier en blikjes. Bier drinken we op, blikje gaan mee voor later. Niet uit zuunigheid, wel slim.

@ Goodfellas R'dam

@ Goodfellas R’dam

De fikse regenbui op buienradar laat gelukkig op zich wachten. Onderweg pikken we slechts een paar druppels mee en ik heb niet eens een goed gesprek gehad met daarboven! Het zal ons wel gegund zijn. Ik word netjes thuis afgeleverd.
Gezellig dagje zo, moeten we echt vaker doen …..

Poldertreffen 2015

Almkerk, the place to be dit weekend. Al een paar jaar was ik uitgenodigd voor het Almkerk-treffen, steeds kwam het er niet van. Deze keer uiteindelijk wel en in leuk gezelschap. Sinds hun oprichting in januari 1994 organiseert HDCA het Poldertreffen. Ze zijn dus 21 jaar en bijna 7 maanden oud, zoals op hun website eigenzinnig vermeld wordt. Maar waarom pas de 20ste editie? Uitleg van de Pres himself: “We hebben 1 jaar overgeslagen. Omdat het feest ons boven het hoofd groeide met zo’n 1000 bezoekers. Nu is het alleen nog op uitnodiging en kleinschalig”. Het concept is eenvoudig: Motor en tentje mee, al is het maar 20 minuten rijden in ons geval. Entree is inclusief drank, bands en ontbijt. Bierpul is in bruikleen.
2015-07-19 15.07.34Snake voor het eerst sinds 4 jaar weer bepakt en bezakt. Lekker zonnetje er bij. Ready for take off. Als we arriveren staat het kampeerveld helaas al vol. Wij mogen onze bivak opslaan op het grasveld bij het parkeerterrein en hebben nog de eerste keus voor een plekje. Binnen een uur staat dat ook helemaal vol, wel gezellig. Nieuw tentje opzetten is een uitdaging, maar het gaat nog redelijk snel. De eerste band speelt al op het buitenpodium. Bop Tonight, een jonge energieke rockabilly-band. De vuurkorven knetteren al, voor de warmte is het nog niet nodig maar wel leuk voor de sfeer. Liggende boomstammen als bankjes. Helemaal goed.

Bop Tonight

Bop Tonight

Voor veel Old School mensen is dit treffen een soort van reünie geworden. Voor de rest is het gewoon een leuk treffen met veel bekenden. De Old School scene heb ik helaas niet mee mogen maken. Mijn motorleven begon wel als MC-meisje bij MC Cambrinus. Daarna wat omzwervingen gehad. Uiteindelijk weer back to my roots. Toch jammer dat ik niet eerder in deze contreien ben komen wonen.

Typisch voor de gemoedelijke sfeer hier is, dat zodra je bierpul leeg is, deze vol weer terug gebracht wordt. Door wie dan ook. Zonder tegenspraak met bier, anders heet het ook geen bierpul ….. Behalve de friettent staat er aan de andere kant van het veld nog een heuse palingboer. Met de lekkerste gerookte paling. Helaas moet ik die aan mij voorbij laten gaan. Volgend jaar schade maar dubbel inhalen.
2015-07-19 08.47.16-1
De Arie’s beginnen te spelen in de grote tent. Het rockt, het feest, het improviseert, het overtuigd, het gaat anders dan anders, het weet ’t dak er vanaf te blazen en het zorgt voor chaos…Dat is exact waar “AR!E” voor staat! En ja hoor, de dansvloer staat gelijk vol. Zelfs de mannen gaan helemaal los. De drank gaat er goed door heen. De w.c.’s maken overuren en de bomen zijn nog nooit zo goed bewaterd. Even voor het idee: 260 lege bierkratten ….. De gesprekken worden onverstaanbaarder, het lopen wordt meer evenwicht bewaren en bij sommigen gaan de rolluiken gewoon dicht. Als laatste act speelt Friday RockShow Een dampende mix van bekende en minder bekende rock-classix variërend van Sass Jordan en Robert Palmer tot AC/DC

Op de boomstam bij de vuurkorf zit ik een beetje te dag- uh nachtdromen. “Mag ik even naast je komen zitten?” vraagt een nog redelijk nuchtere man. Vriendelijk gezicht, beetje gezet en zo te horen niet in de buurt woonachtig. Ja hoor, geen probleem. Ik moest er niet te veel achter zoeken, hij wilde gewoon even gezellig kletsen met een vrouw die alleen bij het vuur zit. Ik ben een beetje verbaasd, dit overkomt me niet vaak. Afijn, hij blijkt gezond nieuwsgierig te zijn en we hebben een leuk gesprek. Voor mij fijne afleiding van de knallende hoofdpijn die maar niet wil zakken.

De Arie's

De Arie’s

De Pres komt nog even bijkletsen en een nachtzoen halen voor het slapen gaan. Omdat ik in een gulle bui ben krijgt hij er zelfs 3. Ik voel nattigheid, letterlijk dan. Het begint te regenen. Eerst is het nog te doen, maar na een tijdje is het toch echt een buitje aan het worden. Tenttijd! Eenmaal in de tent hoor ik de hele nacht door de regen. Beetje vakantiegevoel, dat dan weer wel. Behalve dan als het luchtbed blijkt leeg te lopen, de 100 kg naast me met geen mogelijkheid wakker te krijgen is of ook maar een centimeter op zij gaat. Zo een luchtbed oppompen is een echte uitdaging …………

De muziek gaat door tot in de late uurtjes. Eigenlijk de vroege uurtjes.
Voor mijn gevoel is het maar een uurtje stil geweest. Of heb ik toen liggen slapen?
In alle vroegte schallen er van die (Nederlandse) liedjes uit de speakers, die je wel kent en eigenlijk helemaal niet wil meezingen. Tegen de tijd dat wij opstaan, zijn er al een aantal vroege vogels die al weer wegrijden. En ook al ontbeten en koffie geleut. Ze zijn wel slim, op tijd naar huis en in eigen comfortabel bed uit- of verder slapen.
Zo te zien hebben er vannacht nog meer plat en nat gelegen.
Ons luchtbed is weliswaar leeg, maar mijn hoofdpijn is weg.

Ontbijtje

Ontbijtje

De vuurkorven zijn nog aan. De kok lalt vrolijk mee met de muziek en heeft zichtbaar plezier in het eieren bakken. “Met of zonder gebakken spek?” De koffie wordt met liefde per pot gezet. Even geduld dus. En dat hebben wij. De weergoden zijn ons even gunstig gezind. Het blijft lang genoeg droog om af te breken en de motoren te bepakken. Snake wordt even betast door een biker. Toch frapant dat men het spuitwerk op de tank wil voelen. Alsof er een echte slangehuid wordt verwacht? Blijft fascinerend waarom mensen dat doen. Wel een compliment voor de maker er van.

Net als we het terrein afrijden begint het te druppen. Ik ben nog druk bezig met te onderhandelen met daarboven, als we op de snelweg in een flinke bui terecht komen. Volgende keer toch maar eerder vertrekken dus. Afscheid nemen van de mannen en snel naar huis om alle natte zooi te droppen en zelf op te drogen. De Pres meldt me ’s avonds dat alles opgeruimd is en dat het weer een supergezellig treffen was. Moe, maar voldaan. Mooi, daar doen ze het uiteindelijk voor!

Links:
http://www.boptonight.nl/deband.html
http://www.coverband-arie.nl
http://www.fridayrockshow.nl
http://www.hdca.nl

Enerverend Raerd

36 graden was voorspeld. Een van de warmste Juli-dagen ooit. Na hevig getwijfel vanwege de hitte en mijn rijkunsten, werd de beslissing gewoon voor mij genomen.
Ik moest gewoon mee gaan en niet zeuren, anders kwamen ze me halen.
Was goede training voor me. En ik mag als 2de rijden.
Tegen deze wijsheid kon ik niet op.

’s Nachts natuurlijk bijna niet geslapen. Om 7 uur sta ik al onder de douche.
Goed ontbijtje gemaakt. Buiten is het nog lekker koel. De zonnestralen maken echter al steeds meer terrein en hier en daar is de warmte al weer te voelen. Snake bepakt en bezakt. Lang geleden dat ik met die motor op “vakantie” ben geweest.
Eerst maar bakkie doen in Breda Zuid. Kan ik gelijk wat morele ondersteuning op doen. Douchen had dus ook geen zin, pffff wat een hitte. Gelukkig zitten er in mijn jas luchtgaten. Die met de ritssluitingen bedoel ik  ……
Klokslag 12 uur ( hoe krijg ik het getimed!) ben ik bij het Clubhuis. De mannen zijn al druk aan het sleutelen. Kitty’s achterrem heeft het begeven. Met kannen water wordt ons vochtgehalte op peil gehouden. Alles wat je drinkt, zweet je er gelijk weer uit, lijkt het wel. Waarom dat “lekker ding” niet mee rijdt, vraagt Kitty.
Die heeft andere belangrijke bezigheden …….

HD hitte

HD hitte

De mannen zijn uitgesleuteld, de rem doet het weer, alle 10 aanwezig, we kunnen vertrekken. Geen tom-tom maar wel Harold die voorop rijdt. De route heeft ie uitgeprint en bij iedere stop leest hij zich even in, zoals hij dat noemt. De rest doet hij uit zijn hoofd. Het wordt helaas asfalt blazen, want om 5 uur begint de bbq. En binnendoor is gewoon niet te doen. Op weg naar Reard. Daar is om het jaar een besloten mini-motortreffen ergens op een boerderij tussen heel veel weilanden. De leden van HDCHW zijn graag geziene gasten en zelfs mijn baas is daar geweest.
Toegang alleen op uitnodiging ….
2015-07-05 10.42.05

Rauwerd (officieel (Fries): Raerd ) is een terpdorp in de Friese gemeente Boornsterhem (Boarnsterhim), centraal gelegen tussen Leeuwarden en Sneek met ongeveer 588 inwoners. De bevolking van Rauwerd (Raerd) heeft als bijnaam De Raerder Roeken.

Gelukkig brengt de rijwind onderweg en mijn natte kol ( die ik bij iedere stop onder de kraan houd ) enige verkoeling. Na een dikke 100 km de eerste stop. Onze dorst en die van de motoren lessen en ff snack-lunchen. Karin checkt buienradar. Wij krijgen over een uur regen, zegt ze. Volgens Henny krijgen we die pas om  7 uur in Friesland. Whatever, niemand heeft regenkleding bij zich, dus …….. Op naar de Afsluitdijk. Zodra we daar rijden, wordt de zon minder en de bewolking meer. Zouden we dan toch de pech hebben? Er waait een lekker windje, het uitzicht is mooi. Lang geleden dat ik hier geweest ben. Een keer met 3 mannen rondje Ijsselmeer gedaan, binnendoor. En een keer met een hoop vrouwen, toen in 2 dagen. Kregen we nog bezoek ook van Piet Paulusma. Geen leuke vent in het echt …..
2015-07-05 16.45.27

Even rookstop annex plasstop annex massagestop annex make-upbijwerkstop halverwege op de dijk. Kitty werkt haar make-up bij. Mirrie krijgt rugmassage. Harold leest zich bij. Bram is weer in een druk gesprek. En geen regen. Misschien door de wind weggeblazen? Richting Sneek moeten we. Ik denk Harold stopt wel ff om de weg te zoeken. Helaas, geen foto van Snake bij Sneek. Na stukje sight-see-en belanden we dan toch in Raerd. Nu nog de juiste boerderij zoeken. Een vrouw verderop in de straat zwaai druk gebarend naar ons. Ze weet wat we komen doen, legt de weg uit en komt zelf ook nog. Stipt om 5 uur arriveren we op de juiste boerderie. Het is nog niet echt druk, maar de bbq’s zijn al aan. Eerst maar een biertje en begroeten c.q. voorstellen. En 25 eurie dokken voor heel de avond en ontbijt. En het is zelfbediening.
Heerlijk, back to basic!  Ze zijn geen vereniging, gewoon gezellig onder mekaar met wat gasten.
2015-07-04 16.55.14

Tenten opzetten in het weiland van de buren. Mooi die saamhorigheid hier. We slapen dus naast de koeien. Ruzie met de tentstokken en ff zweten en omkleden. Na een uurtje is iedereen er klaar voor. Broodjes, hamburgers, spek, salades. Het ziet er goed uit en ruikt al lekker. Ik mag gewoon bestellen. 1 hamburger en uitgebakken spek. Het wordt zelfs op mijn bord bezorgd, wat een service. Zie pas veel later dat hij linkerarm en been mist. Volgende dag horen we van een andere Fries dat deze Fries een motor-ongeluk heeft gehad. Het blok van die motor zit in een zijspan waar nog mee gereden wordt. Ondertussen heb ik de douche voor morgenvroeg ook gevonden: een tuinslang.
2015-07-05 18.30.03Het is melktijd. De koeien lopen ondertussen vanzelf de stal binnen, denk ik. Hebben ze een ingebouwde klok of zo? Nou nee dus. Achter de laatste koeien lopen 2 mannen. Dat verklaart al veel. Om onze houten konten beetje los te maken en gewoon omdat we nieuwsgierig zijn lopen we even rond. In de stal staan 2 kalfjes. Beetje schichtig. Niet veel aan mensen gewend. Eentje is pas 5 weken oud. De melkstal is al weer half leeg. De koeien zijn dus ook leeg en staan nu in een andere wei nieuwe melk te produceren. Nog even de polder in lopen. Het heeft toch wel wat zo.
2015-07-04 20.08.18Herman van Veen komt aangereden op een hele oude Harley, ergens jaren 10 geloof ik. Zijn vrouw rijdt in een oldtimer auto. Jaren 50 model geloof ik. Mooi stel en in stijl. Het zijn Belsen en hij heet Tjerk. Toch ergens Fries bloed in zijn familie. ’s Middags om 13.00 vertrokken en om 21.30 gearriveerd! Van lieverlee komen er steeds meer mensen binnen druppelen. Allemaal Friesen. Moesten natuurlijk eerst de koeien melken en zo. Merendeel met oldtimers. Alsof we in een rijdend museum terecht zijn gekomen. Jong en oud rijdt er mee. Wordt blijkbaar met de paplepel ingegoten. Dat zie je ook aan het gemak hoe ze met die oude motoren rijden.

The Old Grey Fellow uit 1919

The Old Grey Fellow uit 1919

2015-07-04 18.10.10

2015-07-09 23.50.46De Band is een 60ties band. Naam ben ik ff kwijt. Later speelden ze ook rock en blues nummers. Met mondharmonica, dat heeft toch wel iets speciaals. Een van de gitaristen heeft de hele avond dezelfde houding. Die moet toch wel spierpijn hebben na zo’n avond. Hij speelt wel met verve. Bij de 1ste moet iedereen nog op gang komen en indrinken. Bij 2de sessie, wordt de dansvloer al bevolkt. Wij gaan voor de blote voeten-act. Ondertussen komen er doppinda’s en kaas en chips op tafel. Bij de 3de sessie wordt het kampvuur leven in geblazen. Wij staan met 10en op blote voeten op dansvloer. Zelfs Harold en de broer van Smee, Rik doen mee. Het is gezellig , simpel en leuk. Goede ambiance. Feest moet je toch zelf maken. Nou dat kunnen die Friesen dus ook. Soms is er even vertaling nodig ……..
2015-07-04 21.03.44

Na de 4de en laatste sessie vinden we het welletjes. Het is half 2. Smee en Bram gaan nog even door. Via het smalle bruggetje over de groene sloot. Hier en daar hoor ik al geronk uit de diverse tentjes komen. Doet me denken aan de voorbije motorvakanties. Beetje heimwee. Lekker bezweet en met vieze voeten in mn slaapzak. Heerlijk even aanviezerikken. Maar wel mijn tanden gepoetst! Nog even bijkletsen en dan toch maar vertrekken naar dromenland.
2015-07-05 10.04.45-1

Zondagmorgen ben ik al om 6 uur wakker. Nog ff paar keer omdraaien. We hebben hier natuurlijke wekkers. Na tig keer geloei en diverse vogelgeluiden aangehoord te hebben, kruip ik om 8 uur mijn slaapzak uit. En de rest met mij zie ik. Even “lekker ding” goede reis wensen. Die vertrekt met motormaatje richting Alpen. Het betere werk.
Motoren op aanhanger, voor een weekje. De tuinslang laat ik voor wat ie is.
Wel even een w.c. opzoeken en make-up bijwerken. Oh ja, ff handen wassen met zeep!

Er is koffie, sinasappelsap, brood, beleg en natuurlijk het enige echte Friese Suikerbrood. Eieren moet je zelf bakken. Gelukkig kan ik bij Henny bestellen.
Een jonge gast op een oude Harley. Hij is van de familie Miedema aan de Blink 3 in Raerd. Ze hebben heeft een museum/verzameling van vijf  klassieke auto’s en circa dertig motor oldtimers. En alles loopt nog ook vertelt hij trots. Hij doet het met een hendigheid… Heel zijn familie rijdt. 1x per jaar toerrit. Mooi om te zien. Hij is trots.
De vrouw van gisteren uit het dorp komt met een Indian trike aangereden.
Ik wist niet dat die bestonden. Voor als ik 80 ben, ipv een rollator …..
En een oud zijspan waarmee ze de pasgeboren kalfjes in de wei ophalen.
Smee heeft inmiddels een blauwe smurfen teen. Die was net nog bloedrood. Vannacht ruzie gehad met een tentharing. Hij heeft er toch wel pijn van. Het blauw blijkt van een of andere medische spray te zijn die ze voor koeien gebruiken ….
Voorlopig zal hij geen mkz, varkenspest of bse krijgen denken we.
2015-07-05 08.39.41

Om 11 uur zijn we weer bepakt en bezakt.  En bezweet, het is weer broeierig warm.
In Duitsland zijn er hoosbuien hoorde ik met via de app.
Alle mannen zoenen, het zijn er veel! En op naar de benzine pomp.
Smee en Rik rijden nog steeds in een halve broek en t-shirt.
Ik doe het ze niet na. Tot en met het tanken gaat het goed.
Dan neemt Harold op het laatste moment een afslag naar de snelweg.
Dat haal ik dus niet meer en gelukkig ga ik niet in mn ankers.
Maar Jan die als 4de rijdt en achter mij dus, remt helemaal niet en plant zijn voorwiel in mijn achterspatbord en geeft vervolgens het asfalt een kusje.
Iedereen geschrokken. Ik blij dat ik overeind bleef. Zag het in mijn spiegel gebeuren.
Blijkt dat de achterhoede bezig was om in te lopen omdat ze eerst de inhoud van Karin dr tas bij mekaar moesten rapen. Die konden ook op tijd stoppen.
Jan heeft flinke schaafwonden en een goede motorjas.
Zijn motor krijgen ze weer aan de praat. Ondertussen ben ik ook weer rustig.
Snake heeft een deuk, maar ik kan er mee rijden.

Als we verder rijden zien we steeds meer onheilspellende wolken boven ons. Ik hoop vurig dat ze ergens anders leeg lopen. Maar tevergeefs. In de verte zie ik al de muur van regen en hagel op ons afkomen. Harold denkt nog even dat het een bosbrandje is.
In no time zijn we doorweekt. Even afrit pakken om te schuilen want rijden was nu ook geen optie. Er is niet veel om te schuilen, alleen maar een boom. We rijden door naar de eerstvolgende P en inmiddels wordt het droog en weer warm. Resultaat: natte mutsen, 2 lost ones (onder brug), natte shorts en shirts. Die 2 broertjes zijn wel echte die-hards. Of ik nog meer verzoeken heb…..
Nou voorlopig ff niet. Koffie!
2015-07-05 12.42.39Net als we verder rijden, pikken we nog een buitje mee. Dat kan er nog wel bij.
Daarna is het eindelijk droog en kunnen we verder opdrogen.
Jan schiet voor me om te gebaren dat zijn motor dorst heeft, op dat moment ziet Harold de afslag naar een Mc Donalds. Ik kan geen kant meer op en mis als enige die afslag.
Dan wacht ik verder maar even op de oprit. En ja, Bram komt me halen.
Even doorrijden naar de volgende afslag, terug over de snelweg, weer afslag.
Hee, hier zit ook een benzinepomp! En parkeren bij de M.
Natuurlijk ben ik ff boos. Maar dat zakt al snel weer.
De snack doet goed, zonnetje schijnt weer. En Bram is gezellig kletsgezelschap.
Met zn allen besluiten we dat de volgende keer rij-regels uitgelegd moeten worden, voordat we gaan rijden. Natuurlijk is het wel zo dat Jos normaal voorop rijdt, en Harold dit bijna nooit doet. Maar iedereen in de groep moet weten wat de spelregels zijn….
2015-07-05 11.15.42

Laatste stuk. Met als klap op de vuurpijl een heuse storm wind.
We worden gewoon naar de andere kant van de weg geblazen.
Doet me denken aan Denemarken. Daar waait het altijd zo erg.
Met moeite houden we onze stalen rossen in bedwang.
Raar gevoel is dat, en ik ga zo veel mogelijk rechts rijden.
Zelfs op de afrit naar de P heb ik moeite om te sturen.
Of ik nog ff mee ga naar Numansdorp, als afleiding.
De lucht is echter goed grijs, zit ik straks weer in een hoosbui.
En eigenlijk heb ik het een beetje gehad. Was even te veel van het goede vandaag.
Harold zegt me veilig thuis te brengen. Okay, deal.
We blijven de overige buien voor , iedereen komt droog thuis.
Naderhand hoor ik dat er hevige onweersbuien geweest zijn.
Blijkbaar hebben wij het staartje gehad.
Eenmaal thuis, krijgen we het mooiste weer van de wereld!
Met een dikke 500 km op de teller, was het zeker geen saai ritje.
Alle beproevingen heb ik met glans doorstaan.

Naar Made, ongezegend

Moeilijke keuze vanmorgen.
Of via een omweg naar de 4de Motorzegening in Made bij café De Tijd.
Of via een omweg naar de voorverkoop van de Top100 in Made.
Wat de Motorzegening betreft, deze is 29 jaar geleden in Grubbenvorst voor het eerst in Nederland gedaan. 2x ben ik daarbij aanwezig geweest en dat heeft inderdaad wel wat, zo’n zegening. De laatste jaren vindt dit ceremonieel in steeds meer plaatsen plaats. Blijkbaar is de behoefte aan een “zegen van boven” en/of een beschermengel tijdens het motorrijden erg groot. Eigenlijk heb ik geen zin in massale drukte en wachten, het wordt de tweede optie.

Om half 10 heb ik ontbeten en genoeg moed verzameld om op pad te gaan. Voor de 3de keer binnen een week trotseer ik de kou en de frisse wind. Ik probeer het asfalt onder de banden van de Snake te laten smelten, maar daar is de temperatuur niet naar. De kassière bij de Kiltunnel denkt mee en dat is voor het eerst dat ik dat daar mee maakt. Ze wacht totdat ik mn handschoenen weer aan heb en doet dan pas de hefboom open. Klasse! Half verkleumd en een klein uurtje later stop ik voor een dijkwegopbreking. Het huisnummer waar ik moet zijn is daar achter. De banden van Snake dweilen een beetje over het afgeschraapte asfalt en parkeer hem even later tussen de andere motoren. Bestemming bereikt. Het huis ligt beneden aan de dijk, uitzicht over de weilanden, veel zon binnen en een warm onthaal van de bro’s en sista’s van HDCHW. Smee en Karin hebben voor een goed ontbijt gezorgd. Buiten in het zonnetje. Wat zitten die gigantisch mooi te wonen!

We rijden met 3 sista’s in het kielzog van Jos. De een omdat ze dan meer ziet. De ander omdat, vanwege haar verlaagde Harley, de bochten wat moeilijker gaan. En ondergetekende. En ja, weer dweilen over het afgeschraapte asfalt …… De zon schijn, de (rij)wind blijft nog fris. “De natuur is nog koud”, zou mijn moeder zeggen. Niettemin is het lekker rijden. Geen al te grote groep (14 motoren), lekker tempo, mooie dekweggetjes, vlotte binnendoorwegen. En Jos heeft dan wel een garmin, maar rijdt ook op gevoel. Beter gezegd, de route is niet leidend, wel zijn rijgevoel en de bestemming. Dat gaat hem goed af vandaag. Hier en daar voor mij bekend terrein, en tot mijn lichte verbazing rijden we naar Oudenbosch. Het centrum is afgesloten. We gaan daar dus niet de Havendagen bezoeken. Dus ook geen verse pizza proeven, gebakken door een echte pizzaiolo in een Siciliaanse houtgestookte oven in uniek design. Het is net 12 uur geweest, mijn ontbijt is nog aan het zakken. Alhoewel ze in Italië op elk moment van de dag wel pizza lusten. Zelfs als ontbijt?? Sorry mate, bij deze wel een beetje reclame voor je. Nee, we rijden door naar Rucphen en binnendoor naar café Kwitnie in Rijsbergen. Tijd voor koffie en bier. Radler dus. 2% dat dan weer wel. Ennuh of ze naast citroen en grapefruit ook verboden vrucht als smaak hebben? Heerlijk toeven op het terras, de wind voelt al wat aangenamer, de natuur begint wakker te worden. Het leven is zo slecht nog niet. “Je grondverf komt er door”, zegt Harold tegen de jongste telg van de club. Lekker subtiel. Johan antwoordt gevat: “ Ik verf die haarlok grijs, anders valt het zo op dat ik de jongste ben”. Discussie gesloten.

Rijsbergen

Rijsbergen

Jos sommeert ons om half 2 weer op de motoren. Hij doet het goed als voorrijder, houdt de groep in de gaten en stopt om te verzamelen. Naar Bavel, via kleiweggetje naar Dorst. Heel bekend terrein voor mij. Op de weg naar Oosterhout zijn we de helft kwijt. Even stop-rook-en-plaspauze. De laagbijdegrondse Harley is voorzien van een giga grote tas achterop. Op mijn vraag wat er in zit, krijg ik een verrassend antwoord: “Die tas dient als ruggesteun, en is volgestopt met dekens e.d.”. Het heeft wel wat, alsof ze op vakantie gaat. Een kletterend geluid schrikt ons op. Een Harley is op een Harley gevallen. De vallende heeft geen schade. Bij de ander is het voorspatbord flink ingedeukt. Jos zijn Harley. Hij doet er vrij laconiek over. Positieve thinking!

Dorst

Dorst

Tegen 3 zijn we in Made bij de pomp. Even mn achterwerk stretchen. Simon zegt dat ik zijn zadel eens moet proberen. Ik zie het al meteen, dat is de hele tijd van bil wisselen tijdens het rijden. “Of rijden totdat je je billen niet meer voelt”, weet Simon door ervaring wijs geworden te vertellen. Het is druk bij de Amerhal waar de voorverkoop van de Top100 is. “Geen rokje aan vandaag op Snake?” hoor ik achter me vragen. “Facebook he”, vervolgt ze lachend. In de kantine treden de deelnemende bands op om een preview te geven. Natuurlijk zit daar ook een commercieel tintje aan. We zijn precies op tijd om onze (van Mirrie en mij) favo-band te zien: Rammbamm. En tickets scoren!

Rammbamm

Rammbamm

Na een half uur vertrekt de club weer voor een route binnendoor terug en aansluitend bbq aansteken en everzwijn vangen voor op die bbq. Mirrie en ik blijven nog hangen. Veel te gezellig daar.  Tegen 5 breng ik Snake met lichte tegenzin naar huis.
De zorgplicht roept ….….
Met zo’n 180 km op de teller, gezellige mensen en lekker zonnetje
was dit een goede keuze!

P.S.: Harold noemt zijn motor the Moneypit. Ik wist niet eens wat dat was. Weer wat bijgeleerd! Money pit : Something of value, which, for some reason or another, has continued to absorb considerable amount of payments due to its continuing failure to live up to expectation.

Info:
www.renzoformaggio.com
www.cafedetijd.nl
http://www.top100made.nl