Kist(en) met karakter

Al van kinds af aan ben ik gefascineerd door oude kisten. Zo had mijn moeder al jaren een oud en simpel exemplaar in gebruik. Het was niet veel byzonders. Ooit door haar vader in elkaar getimmerd. Maar omdat er op een plank de tekst: CASE 456, met daaronder: N.O.R.R. en daaronder half vervaagde letters stond, had ik er iets mee.
Dankbaar toen ik hem eindelijk van haar kreeg. De kist heb ik met liefde en plezier opgeknapt en geschilderd, maar wel zo dat de tekst zichtbaar bleef. Dat gaf de kist nou net het unieke karakter.

Door de jaren zijn er wat kisten en kistjes bij gekomen. Zo heb ik aardappel kistje gekocht bij een man die ze verkocht in zijn tuin ergens in de polder. Samen hebben we bepaalde jaargangen uit de stapels gehaald, omdat ik perse die wilde. Een granaatkist gekregen van een vroegere buurman die hem weg wilde gooien. Niet dat inmiddels heel mijn huis vol staat en je je in een doolhof waant. Het vele zoeken op Marktplaats tegenwoordig levert nl maar af en iets aparts op. Natuurlijk vindt iedereen zijn/haar eigen dekenkist mooi en apart, maar toch vallen ze niet op.

Kist

Al een tijdje was ik weer op zoek naar een authentieke dekenkist. Dit keer met een hele speciale reden. Voor de dierbare herinneringen aan mijn ouders. Dat mocht niet zomaar iets zijn. Alsof het zo moest zijn, levert een zoekopdracht een advertentie op met precies datgene waar ik naar op zoek ben:
Prachtige handgesneden oude dekenkist
met glasplaat en extra slot
De foto’s spreken voor zich. De kist is helemaal bewerkt op de onderkant na. Randen met uitgesneden bloemenpatronen, watertaferelen met typische Chinese elementen. Een authentiek slot, maar geen foto’s van de binnenkant. Voor hetzelfde geld is die kapot of verrot. De verkoopster stuurde ze me meteen op, was geen probleem.
Nog even onderhandelen over de prijs en al snel hadden we een deal.
Maar, past niet in mijn Mini.
“Of ik geen cabrio heb”, vraagt ze …..

Een week later toch op pad met een vriend van mij en zijn rollend materieel.
Oud, maar nog vol power, die auto dan 🙂 en de kist zou moeten passen.
Was hij ook weer even van de straat en ik ben best wel aangenaam gezelschap.
Een uur verder zijn we blij als we uit de “sauna” kunnen stappen. “Airco” is in zijn beleving “lucht van Co” (die vriend van mij heet Co. Het is een sjiek buurt en zo te zien zit er veel geld. Beetje verbaasd over het feit dat we hier moeten zijn, check ik het adres nog eens. Klopt toch echt. Na een druk op de bel van het ijzeren hek, we verwachten een sjieke ding-dong maar deze is zonder geluid, komt de heer des huizes ons tegemoet gelopen. Joviaal laat hij ons binnen en waarschuwt voor 2 terriërs. Ik denk aan zo’n worst met pootjes, maar wordt aangenaam verrast door 2 vriendelijke zwarte Russische terriërs. De een met een groene, de andere met een oranje sjaal om de nek gebonden om ze uit elkaar te houden. Broer en zus, zo groot als een bouvier maar dan in een ander jasje. Ze worden graag aangehaald en en laten dat ook merken.

Case 456
Ondertussen komt zijn vrouw naar buiten, degene die ik op de chat had. Net zoals haar man heel spontaan en open. We lopen naar de kist klaar staat bij een houten tuinhuis achter in de tuin. Zo te zien wonen ze hier nog niet zo lang. De kist is in het echt nog mooier dan op de foto’s en ik ben benieuwd naar het verhaal. Ze vertelt dat ze die ooit in een antiekwinkel hebben gekocht. Op hun 50ste hebben ze het roer omgegooid, de zaak verkocht en zijn naar Frankrijk verhuisd. De kist ging mee. Na 5 jaar gingen ze met succes hun geluk proberen in Zuid Afrika. De kist ging weer mee. “Een geweldige tijd” vertelt ze met een lichtelijke heimwee in haar stem. Daar reed ze een cabrio. Vrienden hadden een boompje voor ze. Zij daar heen gereden met de cabrio. Het boompje bleek een grote palmboom te zijn. Zij ook niet te flauw en de boom vastgebonden in de auto. Ze had veel bekijks onderweg. Vandaar haar vraag aan mij of Mini een cabrio was..
De glasplaat is om de kist te beschermen. Ze maakte potten en zette die op de kist omdat het een mooi geheel was.

Terwijl de mannen de kist in de sauna proberen te passen, vertelt ze verder. Ze zijn terug gekomen naar Nederland omdat haar man ziek was geworden. Van hun laatste centen hadden ze op afstand dit huis gekocht. Haar zus, die paar straten verderop woont heeft alles voor ze geregeld. Ze konden er zo in trekken. “Het is nog steeds afwachten of mijn man helemaal beter wordt. We wonen hier nu een jaar, en het was weer even wennen, maar het is beter zo”. Als ik vertel waarvoor ik de kist ga gebruiken zegt ze met een glimlach: “dan komt hij goed terecht”. Ze had er een beetje moeite mee.

oude-houten-kist-met-opdruk-amidon-royal-verkocht-800x800

De volgende dag laat ik haar nog even weten dat de kist al op z’n plek staat. Met de spullen en aandenkens van mijn ouders er in. Het voelde goed.
“Fijn had voor mij ook een sentimentele waarde. Had te maken met mijn vader. Het is goed zo”. Ze zoekt een amoji met een lach en een traan, maar ken hem niet vinden.
Tweeledige gevoelens, ik begrijp haar wel.
“Het was leuk jullie ontmoet te hebben, wens jullie alles goeds” zeg ik om haar een hart onder de riem te steken.
“Voor jou en iedereen die je na staat hetzelfde” antwoordt ze.

De kist heeft nu extra karakter en waarde voor mij. Een vluchtige ontmoeting met mensen die je waarschijnlijk nooit meer ontmoet, maar die wel in je geheugen gegrift blijft staan. Vreemd dat je niet weet hoe het hen zal vergaan. En jammer dat zo’n kist niet kan praten. Wat zou die veel te vertellen hebben ……

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s