RBR 5de Editie Nice, di 7 mei

2019-05-08 14.35.56 Dinsdag 7 mei 2019, 133 km naar Nice

Afgezien van een blaffende hond die op repeat stond, nachtkrekels waarvan ik het bestaan niet wist en het gezaag van Johan heb ik toch even geslapen. Koud blijft het. Aangezien het gisteren leek of we met de wintereditie van de Rammelbakken Reis bezig waren vanwege de hoeveelheid sneeuw die er nog lag, is dat niet echt vreemd. Ik rek het zo lang mogelijk om uit mijn behaaglijk warme slaapzak te komen, wachtend op de kachel. Maar die komt niet, Johan ligt nog in coma blijkbaar. Dan maar zonder en stoer wijf zijn. Eenmaal uit de tent, wat ik heel voorzichtig moet doen vanwege alle waterdruppels die er op liggen, blijkt het niet koud maar frisjes te zijn. Het zonnetje probeert er door te komen, en voorlopig blijft het droog. Mijn lichaam is weer fit gelukkig. Van mij mogen ontbijten, inpakken en pleite. Benieuwd naar wat de dag vandaag gaat brengen.

2019-05-07 08.07.34.jpg

Zo te zien de deelnemers ook. Druk bezig met tenten afbreken en spullen inladen, wat vaak nog maar net past. In ieder geval lekker weer om Nice te gaan verkennen waar de mogelijkheid is om met een Bike of Food tour deze mooie stad te ontdekken. Natuurlijk niet te vergeten Monaco met al zijn luxe en rijkdom, waar ze druk bezig zijn met de voorbereidingen voor de Formule 1 ( onze Max Verstappen 2de zou worden en door een tijdstraf uiteindelijk op de 4de plaats belanden). Als toegift de prachtige James Bond route: een bekende Bergweg uit de Ferrari F355 / Aston Martin DB5 scene ( met Femke Janssen ) van James Bond Golden Eye ( 1995! ) Grande Corniche tussen Nice en Menton.

naamloos

Op de groepsapp verschijnen de eerste berichten al over de Col de Tende die op de route ligt. “Er staat een donor V6 om de hoek bij de camping => spare parts in slaan voor de col”. De Col is officieel gesloten. Een aantal Rammelbakkers kunnen de uitdaging niet weerstaan en rijden toch de pas op. Er ligt een meter sneeuw. Ze worden teruggestuurd door een local op zijn shovel.
Rogier is terecht bezorgd en roept ze via de app op om niet naar boven te rijden.
Wij zijn ondertussen op weg naar de tunnel van deze Col.
Het zonnetje lokt de mensen naar buiten. De eigenaresse van een eetcafé hangt relaxt met een bakje koffie in haar hand tegen de deurstijl, terwijl haar hond languit op het terras ligt te doezelen.
Zelfs de Carabinieri die langs de weg patrouilleren, profileren zich zonnig met hun Italiaanse zonnebrillen en strak glad gekamde haren voorzien van een laag gel.
Via tig tornantes komen we eindelijk bij de tunnel en mogen achteraan aansluiten in de rij met wachtende Rammelbakken. Het duurt nog 20 minuten voordat we mogen rijden meldt de klok bij het stoplicht. Dus gaan we koffie zetten! en bijkletsen met de teams.

2019-05-07 10.39.32 HDR.jpg

Eenmaal uit de tunnel dalen we weer af en rijden door Tende een tyisch frans bergstadje. Even later rijden we weer in Frankrijk, waar Johan een drempeltje wist en we zo’n 20 cm van de grond worden gelanceerd. Zou de tap nog heel zijn?
Bij een controlepost mag de camper door rijden en wij mogen de inhoud van de bus en de aanhanger laten zien. Gelukkig is alles verpakt in doorzichtige dozen en daar passen ook geen mensen in. De Carabinieri met mitrailleur wenst ons nog een prettige reis. Pfffffft.

Lunch in E.Leclerc: broodje Miami met goeie friet. Niet van die franse, slappe, blanke frietjes, maar goed doorbakken en stevig. Daar houd ik van. Ook van zonnebrillen waar ik dan ook maar meteen 2 van scoor. Nog wat drank in slaan voor de Rammelbar en we kunnen weer. Stukje verderop gaat de weg steil omhoog. Zowel Johan en ik hebben een beetje last van hoogtevrees, waar we verder niks mee kunnen want die bus zal toch naar boven moeten. De hoogvlakte waar we ons nu bevinden is rijkelijk voorzien van buffels, fjorden(paarden), herten en Franse raskoeien nog in hun wintervacht. We vervolgen de weg die ons over een bergpas voert die ik niet eens in de gaten had: Col de Luens ( 1055 m ), gelegen in het Parc Regional du Verdon.

59687377_2268984066690259_587142735400534016_o
Bergafwaarts en richting Castellane wordt de grijze, dreigende en laaghangende bewolking, vervangen door zon aan de goede kant van de berg. Dalend verkeer heeft altijd voorrang. Logisch. Maar dat geldt niet voor de postauto, die heeft altijd voorrang. Waarom? Post is toch altijd te laat….
We passeren de beroemde kapel op de rots bij Castellane, waarna we de prachtige bergrivier volgen die ons naar de camping leidt. Camping Chasteuil, Route des Gorges duVerdon – RD952, Castellane. Aan de voet van de Georges du Verdon. Het is hier echt genieten van het uitzicht en het water. En nee verzekert de dochter des campings er is nog nooit een overstroming/ongeluk geweest.
Ze praat en verstaat Nederlands? Blijkt haar vader een rasechte Hollander te zijn.

We melden nog snel op de groepsapp, dat er alleen op een vaste plek gebbqt mag worden. Beetje eieren na Pasen als menigeen al ingeslagen heeft en de skottelbraai al aan het warmdraaien is.
Wij krijgen rode kool, aardappeltjes en beenham voorgeschoteld van Miss Piggy die onbeschaamd met de caravan door Monaco is gereden, wat verboden is.
Helaas weer een uitvaller: Team Honda atta vita: compressie valt weg.
“Ons rode parel bijlft hier achter en we horen eind van de dag pas vd anwb of we een auto krijgen of met het vliegtuig terug gaan omdat er op dit moment geen auto beschikbaar is”.

59588783_2268983576690308_6054922959779266560_n

De opdrachten:

  • Maak foto waarop het lijkt of je deelneemt aan het tv programma ‘de gevaarlijkste wegen’
  • Wissel van kleding met jouw teamgenoot en poseer voor een mooie foto. Maak een foto voor en na het wisselen. Creativiteit wordt altijd beloond!

 

 

De verhalen bij de foto’s waren weer schitterend. Eigenlijk nog leuker dan de foto’s zelf.
Alhoewel er toch weer hele creatieve bijzaten. Wat een leuke “baan” heb ik toch…
Team “Gezellig Bakje” wilde een oud pand op de foto zetten, maar kwam heel onverwachts waakhonden tegen. Ze waren best wel geschrokken vertelden ze.
Een van de teamleden van “Een beetje bier is niet bah” was ergens in het water gevallen en een ander aangevallen door een hond. Wat ze al niet doen om punten te scoren.
“Les Cavaliers de Lys” waren door Monaco gereden en diep onder de indruk van de contrasten. Ze verwijst van Marcel van Dam en zijn “socratische methode”. Die moest ik even opzoeken:

Van Dam gebruikt in zijn gesprekken de socratische methode. Socrates stelde dat wijsheid in de eigen ervaring ligt verborgen. Om die wijsheid eruit te krijgen, moet je je verstand gebruiken. Daarvoor ontwikkelde de Griekse filosoof een methode. Tijdens een gesprek ontlokte hij zijn tegenspeler uitspraken die met elkaar in tegenspraak waren. Conclusie: de opvattingen van de tegenspeler zijn onjuist. ,,We willen gezamenlijk achter de waarheid komen. Ik stel uiteraard scherpe, kritische vragen. Wie daar niet tegen kan, hoort niet in het programma thuis. Het is een spel, maar wel een heel subtiel spel”, legt Van Dam uit.

2019-05-07 19.37.30

De “Dikke en Dunne” konden geen kleding wisselen. Flauw hoor. Hoed, ondergoed en sokken had toch wel gekund?! Nou de Dunne is ook nog eens wagenziek geworden. Ohw, ik dacht dat ik de enige was die dat voor mekaar kreeg met mijn Mini..
“De Bokkerijders” hadden mazzel. Hun auto stond in de parkeergarage in Nice, en wilde bij terugkomst in eerste instantie niet meer starten.
Team “Gij en Ikke” zit vol verhalen. Ze waren een spanrol kwijt van hun TransXM. 2 Italiaanse monteurs wisten een sloopauto waar ze onderdelen voor de TransXM konden halen.
“Oemoemenoe” was een van de durfals die zo ver de pas op waren gereden in de sneeuw tot ze niet verder konden vertelden ze vol trots.
Van “The Beek Team” wist ik niet dat de zoon een week voor de reis de Rammelbak om een boom gevouwen heeft. Hij heeft een engeltje op zijn schouder gehad vertelde zijn vader. Ze hebben in allerijl een andere auto kunnen regelen om toch mee te kunnen gaan.

2019-05-07 20.29.08

Enkele teams komen laat in de avond pas terug van Nice. Ze hebben genoten van de rit in het donker inclusief overstekende reeën. Zelfs het AWA-team is weer present. Ze hebben 6 garages gehad die de katalysator er niet af wilden halen. Dat ding is nu leeg. De ANWB blijkt ook niks te vergoeden als de auto met een “rally” mee doet. Beetje flauw van ze.
Tegen half 2 ’s nachts, net als ik naar het douche-gebouw wil, komt team “Eric, Eric en de rest” de camping opgereden. In een huurauto. Als een moederkloek ben ik blij dat iedereen er weer is. En de deelnemers weten dat inmiddels, door zich netjes af te melden bij mij, ook al doen ze geen opdrachten, als ze de route voor de volgende dag komen ophalen.
Mijn tentje wordt weer voorverwarmd. De afgelopen dagen heb ik me echt wel eens afgevraagd wat ik hier eigenlijk te zoeken heb met die kou en regen. Maar als ik dan het enthousiasme van de deelnemers zie en hoor, dan weet ik het weer. Daar doe ik het voor!
Links:

https://sport.infonu.nl/racesport/3014-formule-1-de-pitstop.html
https://nl.wikipedia.org/wiki/Tendapas
https://www.chasteuil-provence.com/nl/accueil-ne/
https://www.villasud.nl/blog/item/85/de-legendarische-grande-corniche-tussen-nice-en-menton
https://rammelbakkenreis.nl/
https://www.misspiggie.nl/

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s