De schimmige wereld van de nacht

De weg lijkt oneindig.
Hier en daar een lantaarnpaal die nog aan is.
De rest hult zich in het duister.
Niet vreemd rond deze tijd van de nacht.
Uur geleden vertoefde ik nog op een gezellig feestje, met goed bandje, leuke mensen en een Wolfbiertje. Toepasselijke verhalen kwamen los over de weerwolf en volle maan. Wijselijk kies ik er voor om geamuseerd te luisteren, want niemand weet dat ik met die genen geboren ben.
De volle maan is namelijk niet de bepalende factor bij de transformatie, weerwolven kunnen geheel vrijwillig veranderen. Heel soms wordt het getriggerd door een heftige emotie zoals boosheid. Gelukkig verkeer ik wat dat betreft in goed gezelschap. Lotgenoten die getraind zijn, die alleen transformeren en aanvallen als het nodig is.
We vangen elkaar op, staan in close contact.
Wij hebben het onder controle. Kost soms moeite, ben ik eerlijk in.
Anyway, zelfs mijn beste vrienden weten dit niet.
Wat niet weet, wat niet deert.

goulxZA

Toen de helft al op een oor lag ben ik weg gegaan.
Ik hoef niet zo nodig de laatste te zijn.
En blijven slapen is voor mij geen optie helaas.
Nooit eigenlijk.
Mijn alcoholpromillage was dermate laag dat ik de “rit” wel aan durfde….
De omgeving is mij redelijk onbekend.
Ik lever mezelf maar over aan Google Maps.
Volgens mijn beleving zou de snelweg redelijk in de buurt moeten zijn, maar daar denkt de app toch anders over. Mh, vreemd… Ze leidt mij over onbekende, smalle wegen.
Hier en daar omhuld door nevels.
Onbekende plaatsnamen en dorpjes passeer ik verbaasd.
Lekker doorrijden is nu sowieso uit den boze.
Wazige schimmen doemen plotseling op en blijken een sporadische tegenligger of een hek te zijn als ik ze passeer. Alsof ik in een fantasy-wereld rond rijdt, op een onbekende planeet, maar dan de nachtelijke variant.
Vreemd vind ik het niet, ben meer een beetje verwonderd.
img_5982-verkl

Na een tijdje zo relaxt gereden te hebben, staan mijn zintuigen opeens helemaal op scherp. Handige bijkomstigheid van het weerwolf zijn. In eerste instantie kan ik niet achterhalen waardoor. In de verte zie ik alleen maar een vage donkere vlek aan de rechterkant. De vlek wordt een schim als ik dichterbij kom. Een wel heel donkere en grote schim. Ik minder mijn vaart nog meer, verbaasd en nieuwsgierig naar wat het is. Uit de contouren kan ik nog niks opmaken. Maar dan: het beweegt!
Wat het ook is, het beweegt zich langzaam voort en van mij af.
Mijn zintuigen zeggen dat het een dier moet zijn.
Het is maar goed dat ik getraind ben en mijn lichaam onder controle heb.
Alhoewel ik daar wel even mijn best voor moet doen.

Aarzelend en voorzichtig loopt het langs de kant van de weg.
Het is meer slenteren op d’r dooie akkertje.
Nou wil ik het weten ook en rij mijn auto langszij.
Mijn verbazing is groot als ik zie dat het een zwarte kalf is.
Het lijkt alsof ze wankel op haar poten staat en vastigheid op de weg zoekt.
Geen weiland te bekennen in de buurt voor zover ik kan zien.
Geen flauw idee waar ze vandaan komt.
Wat is wijsheid?
Stoppen?
Ergens aanbellen midden in de nacht?
Is ze een gevaar voor andere weggebruikers?
Kan ze aangereden worden?
Al deze gedachten schieten in een paar seconden door mijn hoofd.

zwart-kalf-dichtbij-de-kant-van-de-moeder-69094314

Maar om nou op dit tijdstip aan te bellen ………
Paniek heb je zo veroorzaakt en daar zit niemand op te wachten.
Het is geen noodzaak, over een uurtje staan de boeren toch op, dus….
Mag het kalf van mij nog even genieten van haar nachtelijke escapades.
Wat haar nog te wachten staat in haar korte leven weet ze gelukkig nog niet.
En ik rijd door met de geruststellende gedachte dat er nu maar weinig nachtbrakers op de weg zijn.

Google Maps heeft eindelijk de snelweg gevonden.
In de weilanden hangt een soort van sluierbewolking.
Met daarbovenuitstekend de contouren van wat boomtoppen en daken van huizen.
De lucht is een beetje verkleurd. Ik waan me weer in een heel andere wereld.
Even speel met ik de gedachte om te gaan transformeren.
Niet voor de jacht maar om te genieten van het weerwolf zijn, van de snelheid, van de kracht, van de behendigheid. Rondstruinen en kijken wat er nog meer te beleven valt. Het is mooi, en toch ook overweldigend om dit te zien.
Af en toe word ik opgeschrikt door ander verkeer waardoor ik met een schok weer even op aarde beland. Oh ja, ik zit in een auto ………..
Beetje lullige plek om hier te gaan veranderen.

ALMEREMIST-28

Het duurt even voordat ik besef dat het al weer licht begint te worden.
Eigenlijk is het rond deze tijd van het jaar ’s nachts nooit helemaal donker.
Dat heb ik me nog nooit eerder gerealiseerd.
Wijsheid komt met de jaren toch ?!
Van mij mag dit zo nog wel even blijven.
De nevel wordt dunner en ijler en uiteindelijk opgeslokt door de warmte van de eerste stralen van de opkomende zon die zich nog even schuil houdt.
Daar waar de zonnestralen de horizon raakt begint de lucht rood te kleuren.
Met de paar verdwaalde wolken er bij is ook dit een mooi schouwspel.
Bijna thuis helaas, de dag begint, fantasy maakt plaats voor de zonnige werkelijkheid. Het zijn de kleine dingen …….

 318beca34e

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s