Breda Jazz Festival 2/4

2017-05-31 21.26.29(meedraaien behind the scenes)

Vrijdag. Het is weer bloody hot vandaag. Na een hele dag werken in de airco, valt de hitte van de buitenwereld met een klap bij je binnen zodra je naar buiten stapt. Mijn auto is een sauna. Even bijkomen in de schaduw bij mijn zusje en met een mini-bbq. Daarna weer door naar het Festival. Beetje zenuwachtig want vanavond heb ik een brassband. Geen flauw idee hoe dat moet en doet. Gaat goed komen, weet ik ook wel :-).

Die leuke meneer van de KMA staat weer bij de poort. Is druk doende met de leden van een brassband (niet de mijne) af te strepen op zijn 10 pagina’s tellende lijst. Wie er niet op staat, moet uitstappen en bij de poort wachten. Streng maar rechtvaardig. Ik krijg een korte blik van hem, en op mijn pasje, kijkt niet eens op zijn lijstwerk en ik mag door rijden. Mhhh, op deze manier gaat dat dus niks worden tussen ons. Ik heb nog een ticket over voor Guns & Roses in het Goffertpark……….. optie? Niet vergeten vannacht.

Blijkbaar ben ik toch iets te vroeg en ga mijn tijd maar nuttig besteden door bij het Spanjaardsgat te gaan kijken. Voordeel is dat je overal backstage mag.
Onze stagemanagers en geluidsmensen zijn druk bezig om alles op orde te krijgen voor het Orkest van de Koninklijke Luchtmacht & Michelle Davids. De vrouwelijke solisten maken zich ook gereed. Backstage op het ponton is het niet bepaald saai.
Je vindt er o.a. een geluidsman in een hangmat, een muzikant die languit relaxt op de koffers, muzikanten die zich aan het omkleden zijn ( ik heb niet gekeken hoor ). 2017-05-26 20.51.04

2017-05-26 20.38.01

Machtig om te zien hoe efficiënt alles geregeld is en iedereen strak in het pak het podium op komt. De relaxtheid is vervangen door adrenaline en gedrevenheid.
Het eerste nummer krijg ik nog mee evenals een franse rock trio dat languit in het gras ligt mee te genieten. Een daarvan heeft een haarlok/kuif waar wel 2 spuitbussen haarlak in gaan. Ze blijken the Spunnyboys te zijn en “kuifmans” kan goed jongleren met zijn contrabas zegt onze stagemanager. Must see dus. Even kijken of dat gaat lukken.

Tegen half 10 loop ik terug naar de KMA. Michael, mijn leermeester vanaaf, is er inmiddels ook. Ook al zo’n lang eind, net als Jan gisteren. Ben ik niet gewend dat omhoog kijken als ik praat. De brassband is inmiddels ook gearriveerd, terug vanuit de stad.
De bandleider is ene Bernhard, spreekt goed Nederlands ondanks zijn engelse afkomst. Hij niet als enige blijkt, er zit nog een Nieuw-Zeelander bij, 3 Duitsers, en een Fin. Allemaal studerende of gestudeerd aan het conservatorium in Amsterdam en daar nog steeds wonend.  Onze looproute is simpel, Kerkplein en Spanjaardsgat. De pauze tussen de bandswissel opvullen en dus goede timing houden.

De Neutral Ground Brass Band bestaat uit muzikanten met verschillende nationaliteiten en verschillende muzikale achtergronden. De band is een initiatief van bandleider Bernhard Hollinger. Na een memorabel verblijf in New Orleans keerde hij terug naar Amsterdam en wilde hij zijn ervaringen delen met zijn omgeving. De Neutral Ground Brass Band creëert een eigen geluid, geïnspireerd door de muzikale traditie uit New Orleans. Een echt New Orleans’ feestje.

Op het Kerkplein moeten we even wachten. De muzikanten warmen zich op door met de trompet of ander blaasinstrument vlak tegen de kerkmuur te spelen. Door de weerkaatsing kunnen ze hun muziek horen ondanks alle herrie op de achtergrond.
Ik leer weer bij. Ze mogen. In een langzame Mars lopen ze al spelend het plein op tot vlak voor het podium. Ze hebben al gelijk animo en geven alles wat ze hebben.
Helemaal op elkaar ingespeeld en goede interactie!

2017-05-26 22.07.23
Na het optreden relaxen achter het podium, waar een paar jonge vrouwelijke fans hun adoratie aan ze kwijt moeten. Dat vonden ze niet bepaald vervelend. Iedereen voorzie ik van bier. Even met Raymon gekletst. En een slimme barman. Toen ik om een Radler vroeg hadden ze die niet. Maar hij maakte er gewoon een. Die komt er wel…

2017-05-26 23.07.39

Met dit soort momenten baal ik er van dat ik m’n spiegelreflexcamera niet bij me heb.
Toch maar weer doen, want dit zijn de byzondere foto’s voor mij.
De stagemanager heeft een pizza geregeld en deelt die heel lief met de drummer en de zanger van onze band. Ze hadden nog niet gegeten. Ik was verbaasd dat te horen…

We lopen op ons gemak naar het Spanjaardsgat. Ondertussen haal ik met mijn nagels (bij gebrek aan beter) een minisplinter uit de vinger van de drummer en krijg ik van de zanger te horen hoe ik thuis op mijn tenorsax kan oefenen. Michael weet te vertellen dat Breda af stamt van de Brede AA, zoals het water hier vroeger heette. Leermomentje.
Het is nog mudvol op Spanjaardsgat. Michael is in overleg waar en hoe we het ponton op kunnen. Uiteindelijk komen we door de massa heen, nu nog het geluid uit van de dj.
En de band gaat weer helemaal los. Ze spelen zelfs liggend op de grond.

In hun pauze pakt een redelijk dronken studente ( Rense ) de drumstok en slaat er op los terwijl haar vriendinnen uit volle borst mee zingen. Echt hilarisch. De band geniet er blijkbaar ook van en speelt uiteindelijk mee om zo subtiel de drumstokken weer terug te krijgen.  Slimme jongens.
Een manager van Spinola komt even bijpraten. Ik wist niet eens dat er dat soort managers bestonden! Niet 1 maar zelfs 3 dus als ik het goed onthouden heb.
Lijkt me wel een leuke job zo.

Tegen 1 uur is het weer gedaan met de pret. De meiden nemen met lichte tegenzin afscheid van de Brassband. Maar het is tijd om te gaan. Terug naar de KMA.
En nee, hij was er helaas niet 😦
Ook deze band bedankt ons weer voor de goede zorgen en de efficiëntie.
Wij gaan naar de Keyser voor de afterparty.
Ik weer kriskras door Breda, maar krijg het gevonden en zelfs een P-plek naast het hotel.
Jamsessie is al in volle gang. Gezellig bijkletsen met mijn “collega’s”.
“Ennuh, welke KMA meneer bedoel je? ” wordt mij gevraagd.
“Heb je zijn naambordje niet gezien?” Uhhhhhh, nee dus. Schaam me diep.
Iedereen aan het bier en de wijn. Doe voor mij maar een Latte.
Volgend jaar toch een slaapplek regelen in Breda.
Tegen half 4 kruip ik moe en weer voldaan mijn bed in….

Link:
www,bredajazzfestival.nl

Foto’s:
White Lady

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s