Ladies kastelenrit

Belofte maakt schuld, dus ik ging vandaag meerijden met de ladiesrit van Hanneke. Na de vele sombere dagen van de afgelopen is zo’n zonnige zondag een welkome afleiding.
Op tijd eruit. Het was nog wat fris, maar de zon begon al door te breken.
Spullen in de Mini waar na een paar meter het waarschuwingslampje van de bandenspanning gaat branden. Nee he, die bout in mijn voorwiel is nu door. Even opgezocht in het Mini-boekje. Gelukkig ik mag er nog 250 km mee rijden, maar niet harder dan 80 km/h. Snake is er klaar voor en heeft er zin in, mooi ik ook.

Tegen 10 arriveer ik bij de Kogelvanger waar ik  zo te zien zeker niet de eerste lady ben. Slechts 2 nieuwe gezichten. En er is een hond, Kyra, een Berner-Senner, 2 jaar en hartsikke lief. Ik was meteen verkocht. Ze gaat meerijden in de de auto met Simone en Jack. Eerst koffie/thee met appelgebak. Op de valreep komt Ramona met in haar kielzog Simone en Sigrid. Simone was weer toe aan een ritje met de ladies na weken van alleen maar hard werken in haar zaak in Amsterdam en heeft haar medewerkster meegenomen.

Een half uur later dan gepland vertrekken we met 28 motoren. Natuurlijk langs ons eigen kasteel “Bouvigne”. Vervolgens binnendoor naar “Kasteeltje Huize Limburg” in Oosterhout. Met z’n allen op het pontje naar Dussen, wat met een beetje wringen net paste. Iedere keer als ik bij dit pontje sta te wachten krijg ik een de-ja-vu van de “naakte dekzwabberaar” die ik helaas niet meer gezien heb hier.
Bij het kasteeltje van Dussen wachten Simone en Jack ons op met koffie/thee en gevulde koeken. Natuurlijk even knuffelen met Kyra die dat helemaal niet erg vindt.

Via Heusden rijden we naar Elshout en Haarsteeg waar we verbaasd nagestaard worden Zoveel vrouwen bij elkaar hebben ze wel eens gezien, maar niet allemaal op een Harley!
Deze contreien zijn bekend terrein voor mij. Toch weer leuk om even terug te zijn en ik vergaap me aan de luxe huizen en boerderijen die er verrezen zijn.  De poort van “kasteel Onzenoort” bij Nieuwkuijk is dicht dus rijden we door. Via Cromvoirt naar Vught waar we bij “kasteel Maurick” een foto zouden maken. Maar Hanneke moet na het spoor een andere weg nemen vanwege een aflsuiting en haar Garmin slaat het  kasteel over. Dus wij ook. Door Den Bosch langs het kanaal naar Dinther. Onderweg merkte ik al dat de groep gehalveerd was en hoopte dat alle weggezette mensen zouden blijven staan.
Rond 1 arriveren we met slecht 12 ladies bij de lunchstop “Dinthers Eethuis”.
Na een hoop heen en weer gebel blijken 17 ladies bij het kasteel Maurick te staan? Waarschijnlijk is er een wegzetster niet blijven wachten. Gaat Simone Sigrid oppikken in Den Bosch en Esther vangen we in Dinther op. Inmiddels staat er ook nog een file door net gebeurd ongeluk. Een voetganger die geschept is en bovenop een auto kwam horen we later.
Na zo’n kleine 2 uur zijn we compleet en kunnen we eindelijk aan tafel schuiven.
In die 2 uur heeft een journalist/fotograaf genaamd Peter ons bezig gehouden met allerlei vragen, interviews en fotoshoots voor het blad Pro-Motor. Hij blijkt ook een Faak-ganger te zijn en rijdt testmotoren om daar artikelen over te schrijven. We hebben het nog even over de ladies. Ik vertel over een vriendin van mij die rijdt als een vent. Vertelt die Peter dat zijn examinator destijds zei dat hij reed als een “oud wijf”. Die kende ik nog niet…

Na de goedeverzorgde lunch vertrekken we om half 4 voor het 2de gedeelte. Door de oponthoud  vertrekken een aantal ladies rechtstreeks naar huis. Met ongeveer de helft rijden we door naar Moergestel, Biezen-Mortel, en even een rondje langs het kasteel “Stepelen” in Boxtel. Voor mij 1 van de mooiste tot nu toe. Onderweg steken voorbijgangers regelmatig hun duim naar ons omhoog. Of blijven verbaasd staan kijken. Girl-power!
Net na 5 komen we mer 12 ladies aan bij “Huize Rustoord” in Esbeek op landgoed Utrecht. Een charmante eetgelegenheid wat vol staat met allerlei kunstvoorwerpen en je kunt er niet al te duur, maar lekker eten. Wij houden het bij een drankje.
Kyra is er ook weer bij en komt lekker naast me liggen. Ze doet me aan Sam denken.
Voor mij een dierbare herinnering.

Tegen 6 rijden we huiswaarts over de snelweg.
Een uurtje later zet ik Snake weer op stal met zo’n 214 km op de teller.
Het was onverwachts een enerverend, maar gezellig dagje geworden.
En daar werkte de zon ook goed aan mee!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s